Et ideo dn̄s hanc in illaꝫ pulchritudinē āpliauit ut in comꝑabilidecore omīum ocul̓ appareret. Impoſuit itaqꝫ abre ſue aſcōpaꝫ vini⁊ vas olei ⁊ polentā ⁊ lapates etpanes ⁊ caſeum ⁊ ꝓfecta eſt. Cūqꝫ veniſſet ad portas ciuitatis inuenerūt expectantē oziam ⁊ p̄ſbiteros ciuitatis. Qui cuꝫ vidiſſenteam ſtupentes mirati ſūt minispulch̓tudinem eiꝰ. Nihil tn̄ interrogates ea dimiſerūt tranſire dicentes. deꝰ patrū noſtrorū det tibi graciā ⁊ omnē conſiliū cordistui ſua virtute corroboret ⁊ glorietur ſuꝑ te ihrl̓m ⁊ ſit nomē tuuꝫin numero ſanctorū ⁊ iuſtorū. Etdixerunt hij qui illic erant om̄esvna voce fiat fiat. Iudith veroorans dn̄m tranſiuit ꝑ portas ipſa ⁊ abra eius. Factū eſt autē cūdeſcenderet montem circa ortuꝫ diei occurrerūt ei exploratoe̓s aſſiriorum ⁊ tenuerūt eam dicentes.Vnde venis aut qūo vadis. Quern̄dit. Filia ſum hebreorum. Id̓oego fugi a facie eorum quonamfuturū agnoui ꝙ dentur vobis indepredacōem. pro eo ꝙ cōtemētes vos noluerūt vltro tradere ſeipſos ut inuenirent miſericordiāin conſpectu veſtro. Hac de cauſacogitaui mecū dicens. Vadaꝫ adfaciem pn̓cipis holofernis ut īdicem illi ſecreta illorū ⁊ oſtendamilli qūo aditu poſſit obtinere eoꝫita ut non cadat vir vnꝰ de exercitu eius. Et cū audiſſent viri illi vba eiꝰ cōſiderabāt faciem eius etea̓t in oculis eorū ſtupor qm̄ pulch̓tudine eius mirabātur nimis.Et dixerūt ad eam. Cōſeruaſti aīpiivb̓mā tuā eo ꝙ tale reperiſti cōſiliuꝫut deſcēderes ad dominū noſtrumHoc auteꝫ ſcias quoniā cū ſteteris in conſpectu eius bene tibi fatiet ⁊ eris gratiſſima in corde eiuſ.Duxerūtqꝫ illam ad tab̓naculumholofernis nunciātes eam. Cūqꝫintraſſet ante facie eius ſtatī captus eſt in ſuis oculis holofernes.Dixerūtqꝫ ad euꝫ ſatellites eius.Quis ꝯtemnat populū hebreorūtremoq̄ tam decōa̓s mulieres hn̄t ut nōetiāfatpro hijs merito pugnare contratate aquieos debeamꝰ. idēs itaqꝫ iidithtant̓. demholofernem ſedētem in conopeoſtant xeqd̓ erat ex purpura ⁊ auro ⁊ ſmanē eoꝝ a ſanragdo ⁊ lapidibꝰ precōſis intextupit dus⁊ cū in faciem eiꝰ intēdiſſet adoa̓nō ⁊ oleo. Hiuit eum ꝓſternens ſe ſuꝑ terrā etdere ⁊ volūeleuauerūt ea ſerui holofernis iunibꝰ deberembente dn̄o ſuo. ¶ Ca. xi.hee fatiūt.Vnc holofernes dixit ei. ?qͦdabūammo eſto ⁊ noli pauere īſcens fucorde tuo quoniā ego nunꝙͣ nohecip̄ancui viruꝫ qui voluit ſeruire nabula tua l.chodonoſor regi. Populus auteꝫdepet ācilla.tuus ſi non ꝯtempſiſſet me nō alutmncileuaſſem lanceam meam ſuꝑ euꝫNunc auteꝫ dic mihi quā ex cauſa receſſiſti ab illis ⁊ placuit tibiut venires adnos. Et dixit illi iudith. Sume verba ācille tue qūomam ſi ſecutus fueris verba ancille tue perfectam rem faciet dominꝰ tecum Viuit enim nabuchodonoſor rex terre ⁊ viuit virtuseius que eſt in te ad correpcōemōnium animarū erranciū quoniam nonſolum homines ſeruientilli ꝑ te ſed ⁊ beſtie agri obtemperant illi. Nunciātur em̄ animi tuiinduſtria. vniuerſis gentibus