Vos aūt nolo ſcrutemī actū meū⁊ vſqꝫdū renu̓tieꝫ vobis nil aliudfiat niſi oratio ꝓ me ad dn̄m deūnoſtꝝ. Et dixit ad eam ozias pn̓ceps iude. Vade in pace ⁊ dn̄s ſittecū ī vltioneꝫ immicoꝝ noſtroꝝEt reuertētes abierūt. ¶ Ca. ix.Vibꝰ abſcedentibꝰ iudith̓ingreſſa eſt oratoriū ſuū etinduens ſe cilitio poſuit cinerē fuꝑ caput ſuū ⁊ ꝓſternens ſe dn̄oclamabat ad dn̄m dicens. domine deꝰ pr̄is mei ſymeo qui dediſtiilli gladiū in defenſione alienigenaꝝ qui violatores extiterūt ī cōinquinacōne ſua ⁊ denudauerūtfemur vginis in cōfuſionē ⁊ dediſti mulieres illoꝝ ī predā ⁊ filiasilloꝝ in captiuitatē ⁊ oēm predaꝫin diuiſionē ẜuis tuis qui zelauerunt zelū tuū? ſb̓uem queſo te domine deus meꝰ in vidue. Tu em̄feciſti priorā et illa poſt illa cogitaſti ⁊ hoc factuꝫ ē qd̓ ipē voluiſtiOēs em̄ vie tue ꝑate ſūt et tua iuditia in tua ꝓuidētia poſuiſti. Reſpice caſtra aſſirioꝝ nunc. ſic̄ tūccaſtra egiptioꝝ videre dignatuses. qn̄ poſt ẜuos tuos armati currebant ꝯfidentes in quadrigis etī equitatū ſuo ⁊ ī multitudine bellatoꝝ Sꝫ aſpexiſti ſuꝑ caſtra eoꝝ⁊ tenebre fatigauer̄t eos Tenuitpedes eoꝝ abiſſus ⁊ aque operuerunt eos. Sic fiant et iſti dn̄e quiꝯfidūt in multitudine ſua ⁊ ī curribꝰ ſuis ⁊ ī contis et ī ſagittis ſuis ⁊ in lanceis gloriant̓ ⁊ neſciūtqꝛ tu ip̄e es deuſ nr̄ qui cōteris bella ab imitio et dn̄s nomē eſt tibi.Erige brachiū tuū ſicut ab initio⁊ allide virtuteꝫ eoꝝ in v̓tute tua5Cadat v̓tus eoꝝ ī iracūdia tua qͣCAXꝓmittūr ſe violare ſancta tua etpolluere tab̓naculuꝫ nominis tui⁊ deicere gladio ſuo cornu altariſtui. Fac dn̄e ut gladio ꝓprio eiꝰſuꝑbia amputet̉ Capiat̉ laqueooculoꝝ ſuoꝝ in me ⁊ ꝑcuties eumex labijs cai̓tatis mee. Da mͥ ī aīoꝯſtantiaꝫ ut ꝯtemnā illū et virtuteꝫ ⁊ euertā illū. Erit eī hoc memoxiale noīs tui cū manꝰ femine deiecerit euꝫ. Nō em̄ ī multitudine ēv̓tus tua dn̄e. neqꝫ in equoꝝ viribus voluntas tua. Nec ſuꝑbi abinitio placuer̄t tibi. ſꝫ humiliū etmāſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit dep̄catio. Deus celoꝝ creator aquaꝝ⁊ dn̄is totius creature. exaudi memiſeꝝ deprecanteꝫ ⁊ de tua miſericordia preſumentē. Aemēto dn̄eteſtamenti tui ⁊ da verbuꝫ in oremeo ⁊ in corde meo ꝯſiliū corrobora ut domꝰ tua ī ſanctificatione ꝑmaneat et om̄es gētes agnoſcātqꝛ tu es deꝰ ⁊ nō ē alius p̄ter te.Actū eſt aūt cū ceſ ¶ Ca. x.ſaſſet clamare ad dn̄m. ſurrexit de loco ī quo iacuerat ꝓſtrata ad dn̄m. Vocauitqꝫ abra ſuaꝫet deſcēdens ī domū ſuā abſtulit aſe cilitiū ⁊ exuit ſe veſtimentis viduitatis ſue. Et lauit corpus ſuuꝫ⁊ vnxit ſe mirro optimo ⁊ diſcriminauit crine capitis ſui et impofuit mitra ſuꝑ caput ſuū ⁊ induitſe veſtimentis iocūditatis ſue. Etīduit ſādalia pedibꝰ ſuis. aſſumpſitqꝫ dextraliola ⁊ lilia ⁊ ī aures⁊ anulos ⁊ oībuſ ornamētis ſuisornauit ſe. Cui etiaꝫ dn̄s contulitſplendore. qm̄ omniſ iſta ꝯpoſicōnō ex libidine. ſꝫ ex v̓tute pēdebat