inueniēs gabelū dedit ei cirographū ſuū ⁊ recepit onem pecuniaꝫindlicauitqꝫ ei de tobia filio tobieōma que geſta ſūt: fecitqꝫ eū ſecūvenire ad nuptias. Cunqꝫ ingreſſus eēt domū raguelis: inueīt tobiam diſcūbenteꝫ ⁊ exiliēs oſculati ſūt ſeiuicē ẜt fleuit gabelus bn̄dixitqꝫ deū ⁊ dixit. Bn̄dicat te deꝰiſrl̓ qꝛ filius es optum viri ⁊ iuſti⁊ timentis deū ⁊ elemoſiās faciētis. Et dicat̉ bn̄dictio ſuꝑ vxoremtuaꝫ ⁊ ſuꝑ parētes veſtros ⁊ videatis filios veſtros ⁊ filios filioꝝvrorū vſqꝫ in tertiam ⁊ quartamgeneracōneꝫ ⁊ ſit ſeme veſtꝝ bn̄dictū a d̓o iſrl̓ qͥ regnat in ſeculaſeculoꝝ Cūqꝫ ones dixiſſent amēacceſſerūt ad cōuiuiū. Sed ⁊ cūtimore dn̄i nupciaruꝫ conuiumū exercebant.Ca. x:Vm vero moras faceret tobias cauſa nuptiaꝝ ſollicitꝰ erat pat̓ eius tobias dicēs Putas quare morat̉ filiꝰ meꝰ aut qͣre detētus eſt ibi. Putas ne gabelus mortuꝰ eſt ⁊ nemo reddit illipecuniā. cCepit autē cōtriſtari inmis ip̄e ⁊ anna vxor eius cū eo etceperūt ambo ſimul flere: eo ꝙ dieſtatuto mimime reuerteret̉ filiꝰ eorū ad eos. Flebat igit̉ mat̓ eiꝰ irremediabilibꝫ lacrimis atqꝫ dicebat. Heu me fili ut qͥd te miſimꝰꝑegrinari. lumē oculoꝝ nr̄oꝝ. baculū ſenectutis nr̄e: ſolatium vitenoſtre. ſpem poſteritatis nr̄e. Omnia ſiml̓ in te vno hn̄tes te nō debuimꝰ dimitte̓ a nobis. Cui dicebat tobias. Tace ⁊ noli turbariſanꝰ eſt filiꝰ noſter: ſatis fidel̓ eſtvir ille cū quo miſimꝰ eū. Illa aūtnullo mō ꝯſolai poterat ſꝫ qͦtidieexiliēs circūſpiciebat ⁊ circuibatvias ones ꝑ qͣs ſpes remeādi videbat̉ ut ꝓculvide̓t eū ſi fiei̓ poſſꝫvenientē. At vero rāguel dicebatadgenerū ſuū Mane h̓ ⁊ ego mittaꝫ nunciū ſalutis de te ad tobiāpr̄eꝫ tuū. Cui tobias ait. Ego nōui qꝛ pat̓ meus ⁊ mat̓ mea mō dies cōputāt ⁊ cruciatur ſpūs eoꝝin ipſis. Cūqꝫ verbis multis rogaportatret rāguel tobiā ⁊ ille eū nulla ratur moxotione vellet audire tradidit ei ſatuꝰ lumē.rā ⁊ dimidiā ꝑtem onis ſb̓ſtācietibit ſſue. in pueris. ī puellis. in pecudinulfutatbꝰ. in canielis ⁊ in vaccis et pecunia multa ⁊ ſaluū atqꝫ gaudēteꝫppdimiſit eum a ſe dicēs. Angelꝰ docepit offendermī ſcūs ſit in itinere vr̄o: ꝑducatdata manqꝫ vos incolumēs ⁊ inueīatis omuiā filio ſuo lemā recte circa pn̄tes veſtros et vieſt eūcudeāt oculi mei filios vros pͥus ꝙͣpgaudimoriar. Et apprehēdētes pn̄tes fi⁊ grasliā ſuam oſculati ſūt eā ⁊ dimiſer̄tire monētes ea honorae̓ ſoceros.diligere maritu. regere familiam.gub̓nare domū. ⁊ ſeipſā irrep̄hēſibilē exhibere. ¶ Ca. xi.Vnqꝫ reu̓teret̉ ꝑuener̄t adAcharra q̄ ē in medio itinerecōtra nimuen vndecīo die. dixitqꝫ āgelus Tobia frat̓ ſcis quēadmod̓ reliqͥſti pr̄eꝫ tuū Si placꝫ itaqꝫ tibi p̄cedamꝰ ⁊ lento gͣduniſequatur iter nr̄m familie ſimul cuꝫꝯuige tua ⁊cū aīalibꝰ. Cūqꝫ hocplacuiſſet ut iret dixit raphaelad tobiā Tolle tecū ex felle piſciſei̓t ei nccāriū. Tulit itaqꝫ tobiasex felle illo ⁊ abier̄t Anna āt ſedebāt ſecuſ viā qͦtidie ī ſuꝑcilio mōtis vn̄ reſpice̓ poterat de longinqͦ