Et dum ex eodē loco ſpeculae̓t̉ aduentuꝫ eius vidit alonge et ilicoꝯgnouit veniētē filiū ſuū. currenſqꝫ nūtiauit viro ſuo dicēs Ecce venit filius tuus. dixitqꝫ raphahelad tobiā. At vbi introieis domūtuā. ſtatim adora dn̄m deū tuū etgras agenſ ei. accede ad pr̄eꝫ tuū⁊ oſculare eū. Statimqꝫ lini ſuperoculos eiuſ ex felle iſto piſcis qd̓portas tecuꝫ. Scias em̄ qm̄ aperiētur mox oculi eiꝰ ⁊ videbit patertuꝰ lumē celi ⁊ in aſpectu tuo gaudebit. Tūc p̄cucurrit canis qui ſimul fuea̓t in via ⁊ qͣſi nūtius adueniens blandimento ſue caudegaudebat. Et exurgens cecus pr̄cepit offendens pedibꝰ currere ⁊data manu puero occurrit in obuiā filio ſuo et ſuſcipiēs oſculatꝰeſt eū cum vxore ſuā ⁊ ceper̄t flerep̄ gaudio. Cūqꝫ adoraſſent deum⁊ gras egiſſent conſeder̄t. Tūc ſuniēs tobias de felle piſcis. liniuitoculos pr̄i ſuo. Et ſuſtinuit qͣſi dimidiā fere horaꝫ et cepit albugoex oculis eiuſ qͣſi membranū ouegredi. Qd̓ apprehendens tobiastraxit ab oculis eiꝰ. ſtatimqꝫ viſūrecepit. Et glorificabat deuꝫ ip̄e videlicet et vxor eiꝰ ⁊ om̄es qui ſciebāt eū. dicebatqꝫ tobiaſ. Benedico te dn̄e deꝰ iſrl̓ qꝛ tu caſtigaſtime ⁊ tu ſaluaſti me Et ecce ego video tobiā filiuꝫ meū. Ingreſſa eſtetiā poſt ſeptē dies ſarā vxor filijeius ⁊ oīs familia ⁊ pecora ſana⁊ canieli ⁊ pecunia multa vxoris.ſꝫ ⁊ illa pecuīa quā receperat a gabelo. Et narrauit parentibuſ ſuisoīa bn̄fitia dei q̄ feciſſet c̓ca euꝫ ꝑhominē qui eū duxea̓t. Vener̄tqꝫachior ⁊ nabath ꝯſobrini tobieC Igaudētes ad tobin ⁊ cōgratulanCVtes ei de oībꝰ hoīs q̄ c̓ca illū on̄derat deꝰ Et ꝑ ſepteꝫ dies epulātesomēs cū gaudio magͦ gauiſi ſūt.Vnc vocauit ad ¶ CCa. xij.ſe tobias filiū ſuū. dixitqꝫ eiQuid poſſumꝰ dare viro iſti ſancto qui venit tecū. Reſpondēs tobias dixit pr̄i ſuo. Pat̓ quaꝫ mercedeꝫ dabimꝰ ei a̓ quid dignū poterit eſſe beneficijs eiꝰ. MMe duxitet reduxit ſanū. pecunia a gabeloip̄e recepit. vxoreꝫ ip̄e me hr̄e fecit⁊ demoniū ab ea ip̄e ꝯpeſcuit gaudi parentibꝰ eiꝰ fecit meipſuꝫ adeuoracōne piſcis eripuit. teqͦꝫ videre fecit lumē celi ⁊ bonis oībusꝑ eum repleti ſumꝰ. Quid illi adhec poterimꝰ dignū dare. Sed peto te pr̄im ut roges eū. ſi forte dignabit̉ medietatē de oībus queallata ſūt ſibi aſſumere. Et vocantes eū pr̄ ſcilicet ⁊ filius tuler̄t eūin ꝑte ⁊ rogare ceperūt ut digͣret̉dimidiā ꝑtē omniū qͥ attulerantacceptā habere. Tūc dixit eis occulte. Bn̄dicite deū celi ⁊ corā omnibus viuentibꝰ cōfitemii ei. qꝛfecit vobiſcū miſericordiā ſuā. Etem̄ ſacramentū regis abſconderebonū eſt. opera aūt dei reuelare ⁊ꝯfiteri honorificū eſt. Bona ē oratio cū ieiunio ⁊ elemoſina magisꝙ theſauros auri recōdere. qm̄ elemoſina a morte liberat ⁊ ipſa eſtquē purgat peccata et facit īuenire vitā eternā. Qui aūt fatuūt peccatū ⁊ iniquitateꝫ: hoſtes ſūt am̄eſue. Mamfeſto ergo vob̓ veritatēet nō abſcondā a vob̓ occultū ſermonē Quādo orabas cū lacrimiſ