Tūc raphahel angelꝰ apprehēditdemoniū ⁊ religauit eū in deſertoſuꝑioris egipti. tūc hortatus ē virginē tobiaſ. dixitqꝫ ei. Sara exurge ⁊ dep̄cemur deū hodie ⁊ cras ⁊ſcd̓m cras. qͥa hijs tribꝰ noctibꝰd iūgimur. tertiā auteꝫ trāſactanocte: in noſtro erimꝰ ꝯiugio. Filij quippe ſcōꝝ ſumꝰ ⁊ non poſſumꝰ ita conuigi ſicut gētes que ignorat deū. Surgētes aut parit̓ inſtant̓ orabāt ambo ſimul. ut ſanitas daret̉ eis. dixitqꝫ tobias. domine deꝰ patꝝ noſtroꝝ bn̄dicātte celi terre mareqꝫ et fontes ⁊ flumīa ⁊ oēs creature tue que in eiſſunt. Tu feciſti adā de limo terredediſtiqꝫ ei adiutoriū euā. Et nūcdn̄e tu ſciſ qꝛ nō luxurie cauſa accipio ſororē meā ꝯiuge. ſꝫ ſola poſteritatis dilectione in qͣ bn̄dicat̉nomē tuū in ſecula ſeculoꝝ. dixititaqꝫ ſara Miſerere nob̓ dn̄e miſerere nob̓ ⁊ ꝯſeneſcamꝰ ambo pariter ſani. Et factū eſt circa pullorūcantū accerſiri iuſſit rāguel ẜuoſſuos ⁊ abierūt cū eo piter ut foderet ſepulchrū. dicebat em̄ ne ſil̓imō euenerit ei quo ⁊ cetei̓s alijſſeptē viris qui ſūt ingreſſi ad eāCūqꝫ paraſſet foſſaꝫ. reuerſus raguel ad vxoreꝫ ſuā: dixit ei Mittevnā ex ancill̓ tuis ⁊ videat ſi mortuꝰ ē ut ſepeliā eū an̄qͣ illuceſcatAt illa miſit vnā ex ancillis ſuis.Que ingreſſa cubiculū repei̓t eoſſaluos ⁊ incolumes ſecū pariterdormentes. Et reu̓ſa nūtiauit bonū nutiū. ẜt bn̄dixerunt dn̄m raguel videlicꝫ ⁊ annā vxor eiꝰ ⁊ dixerūt. Bn̄dicimꝰ te dn̄e deus iſrahel qꝛ nō ꝯtigit nobis quēadmoIxdū putabamꝰ. Feciſti eī nobiſcūmiſericordiā tuā ⁊ excluſiſti a nōbis immicū ꝑſequētē nos. Miſertus es at duobꝰ vnicis. Fac eosdn̄e in pleniuſ bn̄dice̓ te ⁊ ſacrifitiū laudis tue ⁊ ſue ſaītatis offerre. ut cognoſcat vniuerſitas gentium. qꝛ tu es deꝰ ſolus in vniu̓ſaterrā. Statīqꝫ p̄cepit ẜuis ſuis raguel ut repleret t̓ra foſſaꝫ quā fecerant priuſꝙͣ illuceſceret. Vxoriaūt ſue dixit ut inſtrueret ꝯuiuiū⁊ preꝑaret om̄a q̄ in cibos erantiter agētibꝰ nc̄c̄a. duaſqͦꝫ pīguesvaccas ⁊ qͣtuor arietes occidi fec̄⁊ pari epulas oībuſ vicinis ſuiscunctiſqꝫ amicis. Et adiurauit raguel tobia ut duas ebdomadaſmoraret̉ apud eū. De oībus aūtq̄ poſſidebat raguel dimidiā ꝑtēdedit tobie ⁊ fec hāc ſcriptura utꝑs dimidia q̄ ſuꝑerat poſt obitueoꝝ tobie dn̄o deueīret. ¶ Ca. ix.Vnc vouit tobias angeluꝫad ſe quē quidē homine exiſtimabat. dixitqꝫ ei Azaria fraterpeto ut auſcultes v̓ba mea Si meip̄m tradā tibi ſeruū. nō ero condignꝰ ꝓuidentie tue. Tn̄ obſecrote ut aſſumas tibi animalia ſiueẜuitia ⁊ vadaſ ad gabelū ī rageſciuitatē medoꝝ. reddaſqꝫ ei cyrogr̄phū ſuū ⁊ recipias ab eo pecumā ⁊ rogeſ eū venire ad nuptiaſmeas. Scis em̄ ipſe qm̄ numeratpr̄ meus dies ⁊ ſi tardauero vnadie plus ꝯtriſtat̉ aīa eiꝰ. Et certevides qūo adiurauit me raguelcuiꝰ adiuramētū ſꝑnere n̄ poſſuꝫTūc raphahel aſſumēs qͣtuor exẜuis rāguel̓ ⁊ duos camelos. inrages ciuitatem medoꝝ ꝑrexit et