patentibꝰ meis deponā ſenectutēilloꝝ cū triſticiā ad īferos Tuncāgelꝰ raphahel dixit ei. Audi me⁊ on̄dam tibi qͥ ſunt quibꝰ p̄ualere poteſt demoniū. Hij nāqꝫ qͥ cōiugium ita ſuſcipuūt ut deū a ſe ⁊a ſuā mente excludāt ⁊ ſue libidini ita vacet ſicut equꝰ ⁊ mulus qͦbꝰ non eſt ītellectꝰ: hēt poteſtatedemoniū ſuꝑ eos. Tu aūt cū acceperis eam: ingreſſus cubiculū pertres dies continens eſto ab ea etnihil aliud niſi oracōnibꝰ vacab̓cū ea. Ipſa aūt nocte inceſo iecoe̓piſcis fugabit̉ demoniū. Secūdavero nocte in cōpulacōne ſāctoꝝpatriarchaꝝ admitteris. Tertiāvero nocte bn̄dictōem cōſequeisut filij ex vob̓ ꝓcreent̓ incolumesTranſacta autē tertia nocte accipiēs virginē cū timōe̓ dn̄i. amoe̓filioꝝ magis ꝙͣ libidinis ductuſūt in ſemīe abrahe benedictiōemin filijs ꝯſeqͣris.Ca. vij.Ngreſſi ſūt autē ad rāgueleꝫ ⁊ ſuſcepit eos rāguel cū gaudio. Intuenſqꝫ tobiā rāguel: dixit annevxori ſue. Cmͣiſimilis eſt iuuenisiſte ꝯſobrino meo. Et cū hec dixiſſet ait. Vnde eſtis iuuenes frēsnoſtri. At illi dixerunt. Ex tribuneptalim ſumꝰ ex captitate mniue. dixitqꝫ illis rāguel. Noſtis tobiam frem meū. Qui dixerūt. Nouimꝰ. Cūqꝫ multa boͣ loquereturde eo: dixit āgelus ad rāguelem.Tobias de quo int̓rogas: pr̄iſtiꝰē. ſt miſit ſe rāguel ⁊ cū lacris oſculatꝰ eſt eū ⁊ plorās ſuꝑͣ colluꝫeiꝰ dixit. Bn̄dictio ſit tibi fili mͥ qꝛboni et optimi viri filiꝰ es. Et ānavxor eiꝰ et ſara ip̄oꝝ filia lacrīatelicraſūt. Poſtꝙͣ āt locuti ſūt p̄cepit ravmionguel occidi arietē ⁊ ꝑari cōuiuiūCunqꝫ hortaret̉ eos diſcūbere adpradiū tobias dixit. Hic ego hodie nō māducabo neqꝫ bibā niſipriꝰ peticōnem meaꝫ ꝯfirmes ⁊ ꝓmittas mihi dare ſarā filiā tuaꝫ.Quo audito v̓bo rāguel expauitſciens qͥd euenerit illis ſepteꝫ viris qͥ ingreſſi ſūt ad eam ⁊ timerecepit: ne forte ⁊ huic ſimilit̓ cōtingeret. Et cū nu̓taret ⁊ nō daret vl̓lū petenti reſponſū dixit ei angelꝰNoli timere dare eā iſti qm̄ huictimenti deū debet̉ cōiunx filia tua.Propterea aliꝰ nō potuit hr̄e illāſint lufiTunc dixit rāguel. Nō dubito ꝙdeꝰ preces ⁊ lacrimas mneas in cōdn̄etuſuſpectu ſuo admiſerit. Et credo qm̄ideo fecit vos venire ad me: ut etiſta cōiūgetur cogͣcōni ſue ſcd̓ꝫ lenomē tge moyſi. Et nūc noli dubui gerere ꝙ tibi eaꝫ trādā. Et apprehēdēſdextram filie ſue: dextre tobie tradidit dicens. deus abrahā ⁊ deꝰyſaac ⁊ deꝰ iacob vobiſcum ſit etipſe cōiungat vos: impleatqꝫ bn̄dictiōem ſuaꝫ in vobis. Et accepta cartā fecerunt cōſcripciōem cōiugij Et poſt hec epulati ſūt benedicētes deū Vocauitqꝫ rāguel adſe annā vxorē ſuam ⁊ p̄cepit ei utp̄ꝑaret alterū cubiculuꝫ. Et introduxit illuc ſarā filiaꝫ ſuā ⁊ lacrīata ē. dixitqꝫ ei. Forti aīo eſto filiamea. dn̄s celi det tibi gaudiuꝫ ꝓtedio qd̓ ꝑpeſſa es. ¶CCa. viij.Oſtꝙͣ vero cenauer̄t ītrodūxer̄t iuuenē ad eā. Recordatꝰ itaqꝫ tobias ſermonuꝫ angeliꝓtulit de caſſidili ſuo partē iecōiˢpoſuitqꝫ eaꝫ ſuꝑ carbones viuoſ.