Maīfeſte vana facta ē ſpes tua etelemoſine tue paruer̄t. Atqꝫ hijſ⁊ alijs hmōi v̓b̓ exprobabat ei.Vnc tobias inge ¶ Ca. iij.Amuit ⁊ cepit orare cum lacrimis dicens. Iuſtuſ es dn̄e ⁊ om̄aiuditiā tuā vera ſūt ⁊ oēs vie tuemiſericordia ⁊ veritas ⁊ iuditiū.Et nūc dn̄e memor eſto mei et nevindictā ſumas de peccatis meisneqꝫ remīſcal̓s delicta mea vel parentū meoꝝ. Cm̄ nō obediuimusp̄ceptis tuis id̓ traditi ſumꝰ ī dereptionē ⁊ captiuitatē ⁊ morteꝫ ⁊in fabulā et in improperiū oībuſnacōnibꝰ in quibꝰ diſpſiſti nosEt nūc dn̄e magna iuditia tua. qꝛnō egimus ẜm p̄cepta tua ⁊ nonambulauimꝰ ſincerit̓ coraꝫ te. Etnūc dn̄e ſcd̓m voluntatē tuaꝫ facmēcū ⁊ precipe in pace recipi ſpm̄meū. Expedit em̄ in mori magis ꝙviuere. adē itaqꝫ die ꝯtigit ut ſara filia rāguelis in rages ciuitatemēdoꝝ ⁊ ip̄a audiret improperiūab vna ex ancillis patriſ fui. qm̄trādita fuea̓t ſeptē viris ⁊ demomū noīe aſmodeus occiderat eosmox ut ingreſſi fuiſſent ad eam.Ergo cum ꝓ culpa ſua increparetpuellā rn̄dit ei dicens. Ampliusex te nō videamꝰ filiū aūt filiā ſuꝑ terrā: interfectrix viroꝝ tuorū.Nūquid ⁊ occidere me vis ſic̄ etiāoccidiſti ſeptem viros. Ad hācvocē ꝑrexit in ſuꝑius cubiculū domus ſue ⁊ tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ nōctibus nō māducauit neqꝫ bibitſꝫ in oracōne ꝑſiſtens cū lacrimiſdeprecabat̉ deū ut ab iſto īproperio liberaret eaꝫ. Factu eſt autemdie tertiā dū ꝯpleret oracōem. beCEnedicēs dn̄m dixit. Bn̄dictū ē nōme tuuꝫ deꝰ patꝝ noſtroꝝ qui cūiratus fueris mīaꝫ fatiēs ⁊ in tꝑetribulacōis pctā dimittis hijs qͣinuocant te. Ad te dn̄e fatie meacōuerto. ad te oculos meos dirigo. Peto dn̄e ut de viculo improperij huiꝰ abſoluas me. aut c̓tedeſuꝑ terram eripias me. Tu ſciſdn̄e qꝛ nūꝙͣ ꝯcupiui virū ⁊ munidā ẜuaui amaꝫ meā ab oī ꝯcupiſcentia. Nūꝙͣ cū ludentibꝰ miſcuime neqꝫ cubijs qui ī leuitate anibulant ꝑticipe me prebui. Viruꝫaūt cū timore tuo nō cū libidinemea ꝯſenſi ſuſciꝑe. Et aut ego indignā fui ill̓ aūt illi forſitā in nōfuer̄t digni. qꝛ forſita viro alij cōſeruaſti me. Nō eſt em̄ in homīspoteſtate ꝯſiliū tuū. Hoc aūt procerto hꝫ omīs qui colit te. qꝛ vitaeiꝰ ſi in ꝓbacōne fuei̓t coronabitur. ſi aūt in tribulacōne fuerit liberabit̉ et ſi in correp̄cōne fueritad miſericordiā tuā ꝑuenire licebit. Nō em̄ delectaris in p̄ditionibꝰ nr̄is. qꝛ poſt tempeſtatē trāqͥſlū facis ⁊ poſt lacrimacōem ⁊ fletū exultacōemj infūdis. Sit nomētuū deus iſrahel bn̄dictū in ſeculaIn illo tꝑe exaudite ſūt p̄ces amboꝝ ī ꝯſpectu glorie ſūmi dei ⁊ miſſus ē angelꝰ dn̄i ſāctꝰ raphahelut curaret eos abos qͦꝝ vno tꝑeſūt oracōes ī ꝯſpectu dn̄i recitate.Gitur cū tobias puta ¶ Ca. iiij.ret oracōem ſuā exaudiri ut moripotuiſſet. vocauit ad ſe tobiaꝫ filiū ſuū. dixitqꝫ ei. Audi fili mi verba oris mei ⁊ ea in corde quaſi fūdamentū ꝯſtrue. Cū accepit deꝰanimā meā. corpus meū ſepeli et