honorē habeb̓ matri tue oībꝫ diebꝫ vite eiꝰ Aēor eī eē debes q̄ ⁊ qn̄ta ꝑicula paſſa ſit ꝓpt̓ te in vteroſuo. Cū āt ⁊ ipſa ꝯpleuei̓t tempꝰvite ſue ſepelias ea circa me. Oībꝫāt diebꝰ vite tue in mēte hēto deū⁊ caue ne aliqn̄ pctō ꝯſētias ⁊ p̄termittas p̄cepta dei nr̄i. Ex ſb̓ſtātia tua fac eleoſiniaꝫ ⁊ noli au̓terefaciē tuā ab vllo pauꝑe. Ita enīfiet ut nec a te auertat̉ facies dn̄iCūo potueris ita eſto miſericorsSi multuꝫ tibi fuerit: abundātertribue. ſi exiguū tibi fuei̓t etiā exiguū libent̓ imptiri ſtude. Premum eī bonū tibi theſaurizas ī dieneceſſitatis qm̄ elemoſiā ab onipeccato ⁊ a morte liberat ⁊ nō patiēt̉ animā ire in tenebras. Fiducia magͣ erit coraꝫ ſūmo deo elēoſina ombꝰ facientibꝰ eā. Attēde tibi fili mi ab om fornicacōe ⁊ p̄tervxorē tuā nunꝙͣ patiaris crimenſcire. Suꝑbiam nunꝙͣ in tuo ſenſu aūt ī tuo verbo dn̄ari ꝑmittasIn ipſa enī imtiū ſumpſit om̄s ꝑditio. Quicūqꝫ tibi aliquid operatus fu erit: ſtatim ei mercedē reſtitue ⁊ merces mercenarij tui apd̓te omno nō remaneat. Quod abalio oderis fieri tibi vide ne tu aliquādo alteri facias. Pane tuū cūeſurientibꝫ ⁊ egentibꝰ comede ⁊ deveſtimētis tuis nudos tege. Panē tuuꝫ ⁊ vinum tuū ſuꝑ ſepulturam iuſti ꝯſtitue ⁊ noli ex eo māducae̓ ⁊ bibere cū peccatoribꝰ Cōfiliū ſemꝑ a ſapiente perqͥre. Vm̄itēꝑe bn̄dic deū ⁊ pete ab eo ut vias tuas dirigat ⁊ ōnia ꝯſilia tuain ipō ꝑmaneāt. Indico eciā tibifili mͥ dediſſe me decē talenta argētiduꝫ adhuc infātulus eēs gabefrbibꝰlo in rages ciuitate medoꝝ ⁊ cirographū eius apud me habeo Etideo perqͥre quonō ad eum ꝑueīas ⁊ recipīas ab eo ſupramemoratu pondꝰ argenti ⁊ reſtituas eicirographū ſuuꝫ. Noli timere filimi: pauꝑem quidē vitam gerimꝰſed multa bona hēbimꝰ ſi tinuerimꝰ deū ⁊ receſſerimꝰ ab ōmi pccō ⁊fecerimꝰ bene. ¶ Ca. v.Vnc rn̄dit tobias pr̄i ſuo ⁊dixit. Oīa quecūqꝫ p̄cepiſtidomio almihi faciā patūo autē pecuniana mctūhanc inqͥram ignoro. Ille me neiij quioſcit ⁊ ego eū ignoro. Cd̓ ſignumdabo ei. SSed neqꝫ viā ꝑ quā pergat̉ illuc aliqn̄ cognoui. Tūc prſuꝰ rn̄dit illi ⁊ dixit. Cirographūquidē illiꝰ apud me hēo qd̓ dumpero niilli on̄deris ſtatim r̓ſtituet. Sꝫ perge nūc ⁊ inqͣre tibi aliquē fideleꝫviꝝ qͥ eat tecū ſalua mercede ſua:dū adhuc viuo ut r̓cipias eam.Tūc egreſſus tobias inuenit iuuene ſtantē ſplendidū p̄cinctū ⁊qͣſi ꝑatu ad abulanduꝫ. Et ignoras ꝙ angelꝰ dei eſſꝫ ſalutauit eū⁊ dixit. Vn̄ te hēmꝰ bone iuueīſ.At ille rn̄dit. Ex filijs iſrl̓. Et tobias dixit ei. Noſti viā q̄ ducit ī r̓gionē medoꝝ. Cui rn̄dit. noui ⁊ oīaitierā eiꝰ freqn̄t̓ ābulaui ⁊ manſiapd̓ gabelū frēꝫ nr̄m̄ qͥ morat̉ inrages cītate medoꝝ q̄ poīta eſt inmōte egbathaīs. Cui tobiaſ aitSuſtīe me obſecro donec hec ip̄anūciē pri meo. Tūc ingreſſus tobias īdicauit vniu̓ſa hec prī ſuo.Suꝑ que amiratꝰ pr̄rogauit ut ītroiēt ad eū Ingreſſuſ itaqꝫ ſalutauit eū ⁊ dixit Gaudiū tibi ſit ſꝑ