Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
XXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Quos ſcrutatus incipiēs a maiore vſqꝫ ad minimū inuenit ciphūī ſaccō beniamin. At illi ſciſſis veſtibꝰ oneratiſqꝫ rurſū aſinis reu̓ſiſūt ī opidū primuſqꝫ iudas cumfratribꝰ ingreſſus eſt ad ioſephNecdū enim de loco abierat. Omneſqꝫ an̄ eum ꝑiter in terrā corruerūt. Quibꝰ ille ait. Cur ſic agerevoluiſtis. An ignoratis ꝙ nō ſitſimil̓ mei in auguriādi ſciencia.Cui iudas. Quid rn̄debimꝰ inqͥtdn̄o meo vel qͥd loq̄mur a̓ iuſtepoterimꝰ obtēdere. deus inuenitiniqͥtatē ſeruoꝝ tuoꝝ. En oēs ẜuiſumꝰ dn̄i mei ⁊ nos ⁊ apud quēinuētus ē ciphus. Rn̄dit ioſephAbſit a me ut ſic agā Qui furatꝰeſt ciphū ip̄e ſit ſeruꝰ meus. voſautē abite liberi ad pr̄eꝫ vr̄m. Accedēs autē ꝓpius iudas ꝯfidēterait. Oro dn̄e audi me ut loqͣturſeruꝰ tuus v̓bū in auribꝰ tuis etne iraſcaris famulo tuo. Tu es eīpoſt pharaone dn̄s meꝰ. Int̓rogaſti prius ſeruos tuos habetispr̄eꝫ aut frēm ⁊ nos rn̄dimꝰ tibidn̄o meo. Eſt nob̓ pater ſenex etpuer ꝑuulus qͥ in ſenectute illiuſnatus eſt cuius vterinus frat̓ eſtmortuꝰ ⁊ ipſū ſolū habet mat̓ ſuapat̓ vero tenere eū diligit. dixiſtiqꝫ ſeruis tuis. Adducite eum adme ⁊ ponā oculos meos ſuꝑ illū.Suggeſſimꝰ tibi dn̄o meo non poteſt puer relinq̄re pr̄eꝫ ſuū. Si em̄illū dimiſerit moriet̉ Et dixiſti ſeruis tuis. Niſi venerit frater vr̄ minimꝰ vobiſcū non videbitis aplius faciē meaꝫ. Cū ergo aſcēdiſſemus ad famulū tuū pr̄em noſtꝝnarrauimꝰ ei om̄a que locutꝰ eſtdn̄s meꝰ. Et dixit pat̓ noſter Reu̓XXVIIItimini ⁊ emite nobis parū tritici.Cui diximꝰ. Nō poſſumꝰ ire Si frater noſter minimꝰ deſcēderit nobiſcū ꝓficiſcemur ſil̓ alioqnͥ illo abſēte nō audemꝰ videre facieꝫ viri.At ille rn̄dit. Vos ſcitis ꝙ duosgenuei̓t mihi vxor mea. Egreſſuſeſt vnus et dixiſtis beſtia deuorauit eū ⁊ hūc vſqꝫ nō ꝯparet Si tuleritis ⁊ iſtū ⁊ aliqͥd ei in via cōtigerit deducetis canos meos cummerore ad inferos. Igit̉ ſi ītrauero ad ſeruū tuū pr̄eꝫ noſtꝝ ⁊ puer defuerit cū anima illiꝰ ex huiꝰaīa depēdeat videritqꝫ eū non eſſenobiſcū moriet̉ ⁊ deducet famulitui canos eiꝰ cū dolore ad inferoſEgo ꝓprie ſeruꝰ tuus ſū qui in meam hunc recepi fidē ⁊ ſpōpondi dicēs Niſi reduxero eū peccati reꝰ eroin pr̄eꝫ meum oī tꝑe. Manebo itaqꝫ ſeruꝰ tuus ꝓ puero in miniſterio dn̄i mei ⁊ puer aſcēdat cū fratribꝰ ſuis. Non em̄ poſſum rediread pr̄em abſēte puero ne calamitatis q̄ oppreſſurā eſt pr̄eꝫ nieū teſtis aſſiſtam. Ca. xlv.NOn ſe potea̓t vltra cohibereioſeph multis corā aſtantibꝰ vnde p̄cepit ut egrederētur cucti foras ⁊ nullꝰ intereſſꝫ alienuſagnicōm mutue. Eleuauitqꝫ voceꝫcū fletu quā audierūt egiptij omniſqꝫ domꝰ pharaonis ⁊ dixit fratribꝰ ſuis. Ego ſū ioſeph. Adhucpater meꝰ viuit. Nō poterant reſpōdere fratres nimio terrore ꝑterriti. Ad qͦs ille clemēter accedite īquit ad me. Et cū aꝓpinquaſſentꝓpe ego ſum ait ioſeph fcater vr̄quē vedidiſtis in egiptuꝫ. Nolite