pauere neqꝫ vobis durū eſſe videat̄ ꝙ vedidiſtis me ī hijs regionibus Pro ſalute em̄ vrā miſit medeus an̄ vos in egiptū. Bienniuꝫē eī ꝙ cepit famēs eſſe ī t̓rā et adhuc quīqꝫ ani reſtant quibꝰ necarari poterit nec meti Premiſitqꝫme deus vt reſeruemini ſuꝑ terrā⁊ eſcas ad viuendū hēre poſſitiſNō vr̄o cōſilio ſꝫ dei volūtate hūcmiſſus ſū. qͥ fecit me quaſi prempharaōis ⁊ dn̄ꝫ vniu̓ſe domꝰ eiꝰac pͥncipē in om̄ī t̓ra egipti Feſtinate ⁊ aſcendite ad pr̄em meū etdicetis ei. Hec mādat filiꝰ tuꝰ iōſeph. deus fecit me dn̄m vniu̓ſet̓re egipti deſcēde ad me ne moreris ⁊ habitabis ī terra ieſſen friſqꝫ iuxta me tu et filij tui ⁊ filij filiorū tuoꝝ. oues tue ⁊ armeta tua⁊ vniuerſa q̄ poſſideſ: ibiqꝫ te paſcam. Adhuc em̄ quinqꝫ anni reſiduui ſūt famis: ne ⁊ tu pereas et onis domus tua ⁊ om̄ia q̄ poſſidesEn oculi vr̄i ⁊ oculi frīſ mei beniamin vidēt ꝙ os meū loquatur advos Nūciate pr̄i meo vniu̓ſā gloriā meā ⁊ cuncta q̄ vidiſtis ī egipto. Feſtīate ⁊ adducite eū ad meCūqꝫ āplexatus recidiſſꝫ in collūbemamī frīs ſui fleuit: illoqͦꝫ ſil̓it̓flēte ſuꝑ collū eiꝰ. Oſculatuſqꝫ eſtioſeph oēs frēs ſuos ⁊ plorauitſuꝑ ſingl̓os. Poſt qͥ auſi ſūt loq̄ad eū. Audituqꝫ ē ⁊ celebriẜmōevulgatū ī aula regis: vener̄t frēſioſeph. Et gauiſꝰ ē pharao: atqꝫoīs familia eiꝰ. dixitqꝫ ad ioſephvt imparet fratribꝰ ſuis dicens.Onerantes iumienta ite in terraꝫchanaan ⁊ tollite inde prēꝫ vr̄m⁊ ꝯgnacōem ⁊ veīte ad me ⁊ egodabo vobis om̄ia bona egipti. vtꝯmēdatis medullā terre. Precipeetiā vt tollāt plauſtra de t̓ra egipti ad ſubuectōeꝫ ꝑuuloꝝ fuorūac ꝯuigum. Et dicito Tollite prēꝫveſtrū et ꝓperate qͣntotius veniētes: nec dimittatis qͥcꝙͣ de ſuplectili vr̄a qꝛ om̄es opēs egipti vr̄eerūt. Fecerūtqꝫ filij iſrahel vt eismādatū fuerat. Quibus dedit iōſeph plauſtra ſcd̓m pharaoniſimperiū ⁊ cibaria ī itinere Singulis qͦꝫ proferri iuſſit binas ſtolasbemamin vero dedit trecentos argeteos cū quinqꝫ ſtolis optimistantudem pecunie ⁊ veſtiū mittēspri ſuo addēs eis aſinos decē. quiſubueherēt ex oībꝰ diuītijs egipti ⁊ totidē aſinas triticū in itinere.paneſqꝫ portātes. Simiſit ergofrēs ſuos et ꝓfiſcentibꝰ ait. Neiraſcimini ī via Qui aſcendēteſ exegipto: vener̄t ī t̓ra chanaā adprem ſuū iacob ⁊ nūciauer̄t ei dicētes Ioſeph filiꝰ tuꝰ viuit ⁊ ipſedn̄at̉ in oī t̓ra egipti. Quo audito iacob qͣi de graui ſomno euigilans tamen non credebat eis: illiecōtrā referebāt ōnem ordinē reiCūqꝫ vidiſſet plauſtra ⁊ vniu̓ſaq̄ miſea̓t: reuixit ſp̄s eiꝰ ⁊ ait Sufficit mͥ ſi adhuc ioſeph filiꝰ meꝰviuit vadā ⁊ videbo illū an̄qͣ mōRofectuſ ¶ Ca. xlvi. riar.qꝫ iſrl̓ cū oībus q̄ habebatvenit ad puteū iuramēti ⁊ mactatis ibi victimis d̓ pr̄is ſui yſaacaudiuit eū ꝑ viſionē nocte vocātē ſe et dicentē ſibi. Iacob iacobCui rn̄dit. Ecce aſſum. At illi deꝰEgo ſum fortiſſimus deꝰ pr̄is tui.Noli timere ſed deſcende ī egiptū: