deſcendimꝰ vt emeremꝰ eſcas: q̄bus emptis. cū veniſſemꝰ ad diu̓ſoriū: aperuimꝰ ſaccos nr̄os ⁊ inuenimꝰ pecuniā ī ore ſacͣcoꝝ quānūc eodē pōdere reportauimꝰ Sed⁊ aliud attulimꝰ argētū vt emamꝰ q̄ nob̓ neceſſaria ſūt. Nō ē innr̄a ꝯſciētia? qͥs poſuerit ea ī marſupijs nrīs. At ille rn̄dit. Pax vobiſcū: nolite timere. deꝰ vr̄ et deꝰpris vr̄i dedit vobis theſauros inſaccis vr̄is. Nā pecunia quā dediſtis mͥ ꝓbata ego habeo. Eduxitqꝫ ad eos ſimeō. Et ītroductis domū attulit aquā ⁊ lauerūt pedesſuos: deditqꝫ pabulū aſinis eoꝝIlli vero parabāt munera donecingrede̓t̉ ioſeph meridie. Audierāt em̄ ꝙ ibi ꝯmeſturi eſſent paneꝫ. Igit̉ īgreſſus ē ioſeph domūſuā obtuler̄tqꝫ ei munea̓: tenēteſī manibꝰ ſuis ⁊ adorauerūt ꝓm īterrā. At ille clement̓ reſalutatiseis īterrogauit eos dicēs. Sanuſne ē pr̄ veſter ſenex de qͦ dixea̓tismͥ.? Adhuc viuit? Qui reſpōder̄tSoſpes ē ſeruus tuus pr̄ nr̄. AdHūc viuit. Et īcuruati adorauer̄teū. Attollens aūt ioſeph oculoſvidit bemiamin frem ſuū vterinū⁊ ait Iſte ē frater vr̄ ꝑuulus de qͦdixeratis in. Et rurſū deus inqͥtmiſereat̉ tui fili mi. Feſtinauitqꝫin domū. qꝛ ꝯmota fuerāt viſceraeiꝰ ſuꝑ fre ſuo et erūpebat lac̓mē⁊ introiens cubiculū fleuit. Rurſūqꝫ lota fatie egreſſus: cōtinuitſe ⁊ ait. Ponite panes Quibꝰ appoſitis: ſeorſū ioſeph. et ſeorſū fratribꝰ. egiptijs qͦꝫ qͥ veſcebant̉ ſil̓ſeorſū. illicitū ē em̄ egiptijs comedere cū hebreiſ ⁊ ꝓphanū putanthuiuſcemodi ꝯuiuiū ſederūt corāeo. pͥmogenitꝰ uuxta p̄mogenitaſua et minimꝰ iuxta etatē ſuā. Etmirabant̉ minis: ſūptis partibꝰquas ab eo acceperant. Maiorqꝫꝑs venit beniamin ita vt quinqꝫꝑtibꝰ excede̓t. Biberūtqꝫ ⁊ mēbriati ſūt cum eo. ¶ Ca. xliiij.Recepit aūt ioſeph diſpēſatori domꝰ ſue dicēs. Impleſacͣcos eorū frumento quātū poſſūt capere et pōne pecuniā ſingl̓orū ī ſūmitate ſacͣci. Ciphū aūt meum argēteuꝫ ⁊ p̄ciū qd̓ dedit tritici pone in ore ſacͣci iunioris. Ffcm̄qꝫ ē ita. Et orto mane dimiſſi ſūtcū aſinis ſuis. Iāqꝫ vrbē exierant⁊ ꝓceſſerāt paululū Tūc ioſephaccerſito diſpenſatore domus aitSurge inqͥt ⁊ ꝑſeque̓ viros ⁊ app̄henſis dicito. Quae̓ reddidiſtismalū ꝓ bono. Ciphꝰ quē furātieſtis ip̄e e ī quo bibit dominusmeus et in quo auguriari ſolet.Peſſimam rem feciſtis. Fecit illevt iuſſerat ⁊ apprehenſiſ per ordinem locutus eſt. Qui reſponderūtQuare ſic loquit̉ dominus noſtervt ſerui tui tantū flagicij cōmiſexint. Pecuniam qua inuenimusin ſummitate ſacͣcorum: reportauimus ad te de terra chanaan. Etquomodo cōſequenſ eſt. vt furati ſimus de domō domini tui aurūvel argentum.? Apud quemcūqꝫfuerit īuentū ẜuoꝝ tuorū qd̓ q̄rismoriat̉ ⁊ nos erimꝰ ſerui dn̄i nr̄i.Qui dixit eis. Fiat iuxta veſtra ſētentiā. Apud quemicūqꝫ fuerit inuentū ipſe ſit ſeruꝰ meus. vos ateritis innoxij. Itaqꝫ feſtīato deponētes ī terrā ſacͣcōſ aꝑuer̄t ſingl̓i