patus in ſe hoc cōtempni qd̓ pro mīmo hēbatab eis qui nullū nomē tam p̄cioſū et ſalutareꝯtempſerāt. Nūquid enī iō minus poſtea vincula tollerauit que ciuibꝫ romanis nō licebatimponi aūt quenꝙͣ de iniuria hac voluit accuſae̓. Et ſi qui ei ꝓpter ciuitatis Romane nomēpepcerūt non tn̄ ille ideo p̄buit ꝙ ſtarent cumeos a tanta ꝑuerſitate corrige̓ cupe̓t paciētiaſua quos videbat ī ſe ſiniſtras partes magisꝙͣ dextras honorare. Illud enī eſt tm̄ attendēdū qūo aīo fecerit oīa ꝙ beniuole ⁊ clementerin eos a quibꝫ iſta paciebat̉. Nam et potificisiuſſi palma ꝑcuſſus ꝯtumelioſe viſus eſt dice̓cū ait. ꝑcuſſiet te dn̄s paries dealbate minusintelligentibꝫ ꝯuiciū ſonat. Intelligentibꝫ vero ꝓphecia eſt. paries quippe dealbatus ē ypocriẜ id eſt ſimulacō ſacerdotalē p̄ferens dignitatē ⁊ ſub hoc noīe tanꝙͣ candido tegmne interiorē qͣſi luteam turpitudinē occultās. nā qd̓huīlitatis fuit mirabilit̓ cuſtodiuit cū ei dice̓tur. pnͥcipi ſacerdotū maledicis. rn̄dit. neſciuifrēs ꝙ pnͥceps ſacerdotū eſt. Scriptū eſt enīPrincipē populi tui nō maledices vbi oſtēditquāta trāquillitate illud dixiſſet qd̓ iratus dixiſſe videbitur qd̓ tam cito tā manſuete rn̄ditꝙ ab indignātibꝫ ⁊ ꝑturbatis fieri non poteſtEt in eo ipē intelligentibꝫ verū dixit. Neſciui qꝛ