curandis proximis inſtruebat quid eos aliuddoceri poſſit n̓ vt eoꝝ quoꝝ ſalute cōſulere vellent imbecillitates equo aīo tollerarētur. Oīsnāqꝫ improbitas ex imbecillitate aī venit. quianihil innocentiꝰ eſt eo qui in virtute ꝑfectus ēQueri aūt pōt qͥd ſibi velit dexterā maxilla ſiceī in exēplarijs grecis qͥbꝫ maior fides adhibēda ē inuenit̉. Nō multa latina maxillā tnī hn̄tnō etiā dextra. Facies ē aūt qͥ quiſqꝫ ꝯgnoſcit̉Et legimꝰ apud aplmī. Tolleratis eī ſi qͥs vosin ſeruitutē redigit. ſi qs deuorat. ſi qͥs accipitſi qͣs extollitur. ſi qͥs in faciem vos cedit. dem̄ꝯtinuo ſubiūgit ẜm ignobilitatē dico vt exponat qd ſit in faciē cedi. hoc eſt ꝯtempmi ⁊ deſpici. Qd̓ quid̓ niſi ideo dicit aplūs. vt illos nō ſuſtine̓t ſꝫ ut ſe magis qͥ eos ſic dilige̓t. vt ſeip̄mꝓ eis vellet impendi. Sed quoniā facies nonpoteſt dici dextra et ſiniſtra ⁊ tamē nobilitaseſt ſcd̓m deum ⁊ ſcd̓m hoc ſeculum poteſt eſſeita tribuitur tanꝙͣ in maxillam dextra et ſiniſtra. vt in quocunqꝫ diſcipulo xp̄i contemptufuerit qd̓ xp̄ianus eſt multo magis in ſe ꝯtem-pni ꝑatus ſit ſi quos huiꝰ ſeculi habꝫ honoēsſicut idem aplūs cum in eo ꝑſequerent̉ hoīesnomē xp̄ianū ſi tacēt de digͥtate qua habebatin ſeculo nō p̄be̓t alterā maxillā cedētibꝫ dextrāNon enī dicendo ciuis romanꝰ ſum. non etat