cū donā dei ſint ſine pcc̄ō nō aufecutur abſqꝫ culpa ⁊ ſic ille vſuſracōis nō fuiſſꝫ ſibi ſublatus qd̓nō eſt verū qꝛ poſt nō habuit. gͦ⁊c ¶ Tercō dicit Auḡ. in epl̓aad Dardānū ꝙ illud qd̓ dictumeſt ſcꝫ ꝙ exultauit nō eſt. qꝛ credidit nifās. cū ergo motus fideipuus ſit inter motus virtitum.videtur ꝙ nō habat actū alicuiꝰvirtutis. et hoc nō ꝓpter defectūgracie. ergo ꝓpter defectuꝫ liberiarbitrij. ¶ In oppoſitum eſt eūangeliū. ¶ Reſpōdeo dicendumꝙ Aug. ambigue loquit̉ in iſtamateria ideo diuerſimode quidāſenſerūt hoc. fuerūt em̄ qui dixecūt Ioh̓ nō habuiſſe motum liberi arbitrij nec exultacione illamfuiſſe ab eo ſed magis in eo. nōper naturā ſed ſupra naturā ſic̄aſina balaam locuta eſt ⁊ hmōinō intellexit. ſic dicūt Ioh̓. motum fuiſſe a ſpū ſancto ad aduetum et illum motuꝫ fuiſſe ad mōdū exultātis. nō qꝛ ipſe perciperet ſed qꝛ volebat dominꝰ matermotu pueri dominū perciperetet nnreꝫ eius vt hoc eſſꝫ futuꝝ p̄ſagui: fuerūt alij qui dixerūt etmelius vt dicit ſcūs Tbo. ꝙͣ Io­.no dū natus habuit vſū liberi arbitrij ad illud iomentū et illuſtracionē ſpūs ſancti per quā cōgnouit dominū preſentē et gauiſus eſt. et ita nobis videtur dicēdum. quia in euangelio diciturexultauit infans ꝙ non poſſꝫ itabene verificari ẜm pͥmū modū dicendi et illd̓ qd̓ in impno eiꝰ cātat̉. vetris obſtruſo poſitus cubili ſēſeras regē thalamo manēte¶ Ad raciones in oppoſitum.ad primam reſpōdetur negandominorē. Dicimꝰ em̄ ꝙ acceleratꝰfuit eius vſus racionis¶ Ad ſecundam reſpondeturꝙ racō nō procedit̉ qꝛ nō ē incōueniēs ſi poſtea ſit ſubtractus. ſicut et gracia qͣndoqꝫ ad horā ſiuead monientū datur ſecus aūt degra gratū faciēte que nō ſubtrahitur ſine culpa ¶ Ad terciam reſpōdetur ꝙ Augͥ. ſicut dictū ē amSigue loquitur in hac materiaillud em̄ dictū eſt ẜm primū modū dicendiD ſecundam queſtionēvt̓rum bt̄a virgo audiIta exultacōe elizabet cōueniēter i graꝝ actōne̓ catauitMagnificat anima mea dominū ⁊cͣ. et videtur ꝙ nō Primo extempore q non debuit ſtatim reſpondere grās de beneficio. quiadicit Veneca in. iij. de beneficijsꝙ qui feſtinat reddere beneficiūnō habet animū grati hominisſed debitoris. ¶ Secūdo arguit̓de cauſa aſſignata meriti quamaſſignauit ſue exaltaconis cumait. qꝛ humilitatem reſpexit ancille ſue nō videtur cōuenienterdictū nō humilitas ſed caritasponitur radix meriti. i. corin. xi.