ideo non fuit poſitū miſteriū trinitatis mamfeſte in veteri teſtaniento ſed velate vt ſapiebes credere poſſentD terciam queſtionemſit proteditur et videturꝙ vr̄ia ꝑſonarū p̄t cognoſci alia non cognita Primo ſicEſſencia d̓mitatis poteſt cognoſci nō cognita diſtinctione perſonarū ſicut cognoſcebāt ph̓i. ergo eciam vnā perſona aliā nō cōgnita. ¶ Secundo ſic. Diſcipulihabebant noticiam de xp̄o. et tn̄nō habebāt de pre. Vn dicit philippus oſtende nobis preꝫ ⁊ ſufficit nobis. ¶ Tercō fic. diuineperſone hn̄t diſtinctos articuloſet per ꝯn̄s diſtinctas cognicōesergovna poteſt cognoſci alia nōcognita. ¶ In oppoſitū eſt euangelium pn̄s. vbi xp̄c ait. Si cognō uiſſetis me et pr̄em meū vtiqꝫcognouiſſetis et infra. tāto tēꝑevobiſcū ſū et nō cognouiſtis mephilippe qui videt me videt ⁊ patre meū. quo tu dicis oſtēde nob̓preꝫ. nō credis qꝛ ego in patre ⁊pater in me eſt. ¶ Reſpondeodicendum ꝙ quia verba hmōdieuangelij ſūt aliquā obſcura ſūtaliqͣ notādā pro eius intelligencia Primo notandū ꝙ ẜm Aug.inter diſcipulos aliqui erat q̄ eciam xp̄m ẜm qd̓ erat verbū dei cōgnoſcebat. quorum vnus erat petrus qui dixit. tu es xp̄c filiꝰ deiviui Math̓. xvi. Alij erat qͣ eūnō cognoſtebant inter qͥs eratphilippus. ꝙͣtū ad pͥmos dixit qͦē go vadovos ſcitis. ꝙͣtū vero adſecundos dixit non cognouiſtisme. Decūdo notandū ꝙ xp̄c dupliciter cognoſci poterat. vel ẜmhumanam naturā et ſic oēs ſciebant. ⁊ ꝙͣtū ad hoc dixi quo egovado vos ſcitis qꝛ vado ad patrēquem ſcitis per mevobis manifeItatū viā autē per qua vado egoſum quā ſcitis. Secūdo pōt cognoſci pm diuiniam naturā et ẜmhanc dicit et nō cognouiſtis meTercō notandū ꝙ nō eſt incōueniens ꝙ vniū et ide ſciri et ignocari diuerſimode p̄t. cognico em̄humana procedit de imperfectoad perfectū vt habet̉ pͥmo phi.et ideo illud qd̓ ſcit̉ in generali⁊ cōfuſe bene ignorat̉ in particūlari et determinate ſic erat in ꝓpoſito. qꝛ chriſti doctrina in quoda generali ⁊ ꝯfuſo accepta eratet ſit dicit chriſtus eos ſcire determinate aūt et perfecte adhucneſtiebant et ſic tho. negauit ſeſcire ꝓpt̓ qd̓ xp̄c explicat magisin particulari. ego ſū viā ẜm humanitate qꝛ illa que geſſit in humanitate ſūt viā perduces nosad gloriā ⁊ ſicvtriqꝫ dixit veꝝ vtdicit Albertus Xp̄us em̄ dixeratꝙ ſe qui viā erat nouerant Thomas autem negat qꝛ licet criſtūſiouerat tamē de xp̄o ſub intecōe