illa hora facere illam confeſſionēde chriſto. Patet iſta concluſiopro qua nota ꝙ ea que ſunt neceſſaria ad ſalutem cadūt ſub p̄ceptis diuine legis. confeſſio autem fidei cum ſit qd̓ affirmatiuūnō poteſt cadere niſi ſb̓ p̄cepto affirmatīo. vn̄ eo mō e de nccarijſad ſalutē qͦ p̄t cādē ſb̓ p̄cepto affirmatiuo diuine legis. precepta autem affirmatiua non obligant ſemper. ⁊ ſi ſemper obligētobligant autem pro loco ettempore. et ẜm alias circumſtanciasdebitas ẜm quas oportet actumhumanum limitari ad hoc ꝙ ſitactus virtuoſus ſic agitur confiteri fidem nec ſemper nec in quolibet loco eſt de neceſſitate ſalutis. ſed aliquo loco et temꝑe qm̄ſi ꝑ omiſſione hmōdi cōfeſſioniſſubtraheretur honor debitus deovel eciam vtilitas Proximis impedenda. puta ſi aliquis interrogatus de fide taceret et ex hoc crederetur vel ꝙ nō haberet fidem velꝙ fides nō eſſet vera vel alij ꝑ eꝰtaciturnitatem auerterēt̉ a fideIn huiuſmōi em̄ caſibus confeſſio fidei eſt de neceſſitate ſalutis. ſed iſte caſus eſt in preſenciarum Iam em̄ primo dixerat thomas ꝙ nolebat credere niſi videret in manibus fixuram clauorūet mitteret digitū ⁊cͣ. modo veroſi nō cōfeſſus fuiſſꝫ ore fidem ꝑfectam de chriſto eſtimatus fuiſſꝫnō habere fidem de chriſto. Yndedominꝰ ait illi noli eē incredulꝰſed fidelis vel eſtimatus fuiſſꝫ tenere ꝙ fides chriſti non eſſꝫ veravel fortaſſe alij diſcipuli viſa contumāciā iſtius aut taciturnitateauerterent ſe a fide. preterea ſubtraxiſſet nō cōfitendo ex quo iamerat ſuſpectus honoreꝫ debitumdeo et vtilitatē a fidelibꝰ quā exſuā cōfeſſione receperunt. AAd raciones in oppoſitum.Ad prima reſpondetur negandoconſequenciam et racō eſt. quiāfinis fidei ſicut et aliarum virtutum referri debet ad finem caritatis qui eſt amor dei et proximi.et ideo quando honor dei vel vtilitas proximi hoc expoſcit nō debꝫeē cōtentus homo vt per fide ſuāveritati diuine ꝯiungatur ſed debet fidem exterius cōfiteri.¶ Ad ſecundam reſpondeturnegādo minorem vniuerſaliteret racio eſt quia in caſu neceſſitatis vbi fides periclitatur quilibꝫbenetur fidem ſuam alijs propalare. ſiue ad inſtructionem aliorum fidelium ſiue confirmacōnevel ad reprimendum infideliuminſultacionem ſed alijs temporibus inſtruere homines d̓ fidē nōpertinet ad omnes fideles. V¶ Ad terciam reſpondetur negādo aſſumptum quia hoc caſu adplus tenebatur Thomas qui reriuerat credere reſurrectionem ꝙaln. vnde viſa ſuā duriciā et ſingularitate ī nolendo credere niſi