eſſe ꝙ creatora ſit principale agens reſpectu nobiliſſimi effcusquo vltimi fini cōningitur anima racōnalis cuius eſt gracia ꝑquam fit remiſſio peccatorumIecūdā concluſio. poteſtas ininſterij coopacionis ad emudacionem interiorem collata e miniſtris non ſicut cauſas ſed ſicutdiſponens ad eam. ipſi enim ſacramenta conferunt̉ que ad graciam diſponunt per quam fit remiſſio peccatorum. Ioh̓. ij. dicit̉diſcipulis. quorū remiſeritis peccata remittuntur eis. nec hoc dicitur ꝙͣtum ad manifeſtacioneꝫtantū ſicut aliqui volunt dicere.quia ſic ſacerdos noui teſtamētinon haberet maiorem poteſtatēꝙ ſacerdos veteris teſtamenti.ergo oportet intelligere ꝙ aliqͦmodo cooperentur ad emūdacionem culpe inſtrumentaliter ⁊ diſpōſitiue ſicut dictum eſt. Tercia cōcluſio poteſtatem excellencie deus homini puro conferre potuit et ita miniſtris eccīe potuitenim tante gracie plenitudinemconferre vt eorum meritum cooperetur ad ſacramentorum effectus vt ad inuocacionem nominum ipſorum ſanctificarētur ſacramenta. ſed tamen non fuit decens vt conferret ne ſpēs in homminie poneret̉ et vt eccīe verumcaput eſſe oſtenderetur a quo onia membra ſpiritualeꝫ ſenſumet motum reciperent. qd̓ eſt chriſtus. ¶ Ad racōnes in oppoſitum. Ad primam reſpondetur.ꝙ poteſtas ſpiritualis que miniſtus eccie ꝯceditur ad aliquid interius ſe extendit. ſicut virtus ſacramentalis. ſed nō ad collacionem gracie ꝑ quam eſt remiſſiopercatorum. directe et principaliter perangendo ſeu diſponendoficut dictum eſt. ¶ Ad ſecundāreſpondetur ꝙ purgacō de quadyoniſiꝰ loquitur eſt a tenebrisignorancie ficut ipſe met dicit.vnide magis pertinet ad intellectum ꝙ ad affectum. ¶ Ad terciam reſpondetur negando aſſumptum. et racō eſt. quia poteſtasdata hominibus expellendi deōnes eſt quātum ad effectum nocumenti corporalis quem invexatis faciunt. non quatum ad effectum nocunienti ſpiritualis qd̓ ēpeccatum. quia hoc ſolius dei eſtpeccatum expellere a ſeruitutedemonis liberare Iohannis octauo. Ii filius vos liberauerit veriliberi eritisD terciam queſtionemſic proceditur et videturꝙ non eque facile ſit curare paraliticum ⁊ ⁊ pectata dimitrlit futat ij.tere. Primo ſit. Virtute natureper artem medicine poteſt paraliticus quādoqꝫ curari. ſꝫ dimittepeccata ſuꝑ excedit in tantum