¶ In oppoſitum eſt ellangelium. vbi dicitur ꝙ nemo poteratei reſpondere verbum. ¶ Reſpondro dicendum ꝙ chriſtꝰ ſufficiender probauit in ſe naturamdiuina meſſe ex illo loco. Pro cūius euidenciā conſiderandum ꝙlicet phariſei legiſperiti cognouērunt iheſū eſſe verum chriſtum ⁊per conſequens deum ⁊ homineꝫqltiā tamen conceperunt cōtra euodrum ⁊ tancorem. hec veta eſtimacio corrupta eſt i eis aliquomodo ⁊ ideo inceperunt eum negare ⁊ periequi tamꝙͣ blaſphemum. quia dicebat ſe eſſe dei filium ⁊ per conſequens incipiebātcorrumpere ſcripturas. ⁊ damnāte que loquebantur de eius diuiritatē propter quod dominus fecit eis illam queſtionem de xp̄ocutus filius eſt dicunt ei dauidſolum ſcilicet diuinitatem negaco. ſed chriſtus ait illis arguendo in cōtrarium quomodo dauidiin ſpiritū ſpūſancto inſpiratesvocat eum dominum dicens. Dixit dominus dominio meo ſede adextris meis. ⁊cͣ. qd̓ enim iſtaſcriptura intelligatur de chriſtopatet quia ipſi phariſei non negauerunt hec ſed conceſſerunt ſēere a dext̓ris meis. ſedere a dextris vno modo accipitur pro eqͣitate ſicut ſupra circa aſcenſionedictum eſt. ⁊ ſic chriſtus ſcd̓m ꝙxdeus ſedēt ad dexteram. Alio modo eſt eſſe in pocioribus bonis ethoc modo cōuenit chriſto ẜm humanitatem quia vt ſic in gloriāpreeſt angelis. donet ponam immicos tuos ⁊cͣ. Iſtud complebitur in iudicio quando omnia perfecte ſubicientur homini chriſtoſi ergo dauid vocat eum dominūquomodo eſt filius eius quāſidiceret. cum ẜm naturam humanaſit filius dauid per conſeques eoinferior oporbet ponere in eo aliānaturam per quam fit̉ dominuseius ⁊ eo ſuperior. hoc aubem eſſenon poteſt niſi ſit diuina ⁊ ſic inchriſto ſunt due nature ſcilicet diuina ⁊ humana ⁊ quia ſufficienter probauit hoc ſeqͥntur nemopoterat reſpondere quia non poberat ſcripturam negare nec auſusfuit quiſqͣꝫ ex illa die amplius interrogare. Conſiderandum tamēꝙ vt dicit magiſter incolaus de¶ A aru.lica ꝙ iudei moderin diuinitateꝫchriſti negantes dicunt predictaauctoritabem eſſe ad litteram deAbraham ⁊ ꝙ eliaꝫ ar diſpenſator domus abrahe fecit hunc pſalmum agens deo gracias devictoria quā habuit abrahaꝫ de quinqꝫ regibꝰ vt patet Ge. xiiij. poſtquā victoriā apparuit dn̄s abrahe dicens noli timere abtahamego prorector tuus ſum ⁊ mertestua magna minis. dicūt ergo ꝙ