ad generacionem filij vel proceſſionem ſpiritus ſancti ſed ad productionem mundi. nam vnus deus produxit mundum vnum propter ſui ipſius āmorem. ¶ Adquītam reſpondetur negando cōſequenciam ⁊ racio eſt quia ſimilitudo trinitatis relucens in amii a eſt omnino imperfecta et deficiens ſed dicitur expreſſa ꝑ cōparacionem ad ſimilitudinem veſtigij et ideo nō poteſt ducere incognicionem perfecta trinitatisdiuinarū perſonaꝝD terciam queſtionemſic proceditur ⁊ videturꝙ nomen deus pluraliter debeat predicari de tribus perſonis vt tres perſone ſūt tres dijPrimo ſic Gen̄. i. vbi dicitur. inprincipi o creauit deus celum etterram habet veritas hebrayca eloym quod poteſt interpretari dij ſiue iudices et hoc dicitur propter pluralitatem perſoriarum. ergo tres perſone funt̉plures dij et non vnus. Secūdofic. Sicut homo ſignificatur vthabens humanitatem ita deusſignificātur vt habens deitatemſed tres ꝑſone ſunt tres habentes deitatem. ergo tres perſonsſunt tres dij. Tercō fit. Hoc nomenres cum abſolute dicat̉ videtur ad ſubſtanciam ꝑtinere. ſedhot nomen res pluraliter diciturde tribus perſonis. Dicit em̄ Auguſtinꝰ libro de doctrina el tiſtiāna res quibꝰ fruendum eſt ſūtpater et filius et ſpiritus ſanctꝰergo pariter hoc nomen deus etalia nominia eſſencialia poterūtpluraliter predicari de diuinis ꝑſonis vt dicant̉ tres dij aut tresommpotentes aut tres domim. ¶ In oppoſitum eſt ilid̓Exodi. ij. Audi iſrahel dominusdeus tuus vnus eſt. ¶ Reſpondeo dicendum ꝙ nomen deꝰ nōpluraliter ſed ſingulariter dicit̉et predicatur de tribꝰ ꝑſonis ẜmillud Athanaſij. Deus paterdeus filius deus ſpiritus ſanctus.rio tres dij ſed vnus eſt deus.Pro quo notandum ꝙ nominue encialium quedam ſignificanteſſenciam ſubſtantiue quedamvero adiectiue ea quidem que ſb̓ſtantiue eſſenciam fignificat nōpredicantur in plurali detribusperſonis cuius racō eſt qꝛ nominiā ſubſtātiua ſignificant aliqͣdper modum ſubſtancie nominavero adiectiua ſignificant̉ ꝑ modum accidentis qd̓ inheret ſb̓ſtācie. ſubſtancia autem ſicut per ſehabet eſſe ita per ſe habet vnitatem vel multidinem. vnde et ſingularitas vel pluralitas nominiſſubſtantiui attenditur ſcd̓m formam ſignificatam per nomenaccidenciā at ſicut hn̄t eſſe in ſb̓lecto ita et ex ſubiecto recipuitvnitatem vel multitudinem. etideo in adiectiuis ſingularitas
Druckschrift
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten