Druckschrift 
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Einzelbild herunterladen
 

ade in orto ꝑadyſi cōmiſſuꝫ Terciā cōcluſio ꝯueniēter xp̄s ſepultus eſt in ſepulturā aliena vt dicit Augꝰ. in quodam ſermone.qꝛ alioꝝ moriebatur ſalutē.Quarta ꝯcluſio ꝯuenies fuit vtſepeliret̉ in nouo monumēto. qꝛſi aliquis ibi ante fuiſſꝫ ſepultꝰpotuiſſꝫ calūpmiari a iudeis illefurrexiſſꝫ et xp̄s et eadē racōeſepultus eſt ꝯueniēter in ſepulchro qd̓ excideāt de petra ne ſi ſepultus fuiſſet in terra diceretura iudēis diſcipuli cauernasterre extraxiſſent Quintācluſio conueniens eciam fuit vtcorpus chriſti inuolutum eſſꝫ infiridone munda. ideſt parmo lineo mundo quia corpus eius erat mundiſſimum vnde propterhoc corpus chriſti non conſecratur in altari ſuꝑ parmū ſericumſed lineum. quia corpus xpriſtitali panmo fuit inuolutum vt dicitur de conſe. diſt. i. Sexta concluſio licet conueniens fuit xp̄mſepeliri fuit tamen conueniēſcorpus eius incinierari. Iſta concluſio patet ex illo ps. Non dabis ſanctum tuum videre corrupcionem. quod Damiaꝰ. exponitde corrup̄cione que eſt per reſolucionem in elementa Oſtenditureciam concluſio ex hoc putrefactio cuiuſcumqꝫ corporis prolenit ex infirmitate nature illiꝰcorporis que poteſt ampliuscontinere corpus in vnum. morſautem xp̄i ſicut ſupra dictum eſtnon debuit eſſe cum infirmitatenature ne crederetur inuoluntaria. et ideo non ex morbo ſꝫ expaſſione illata voluit mori cui ſeobtulit ſponte. et ideo xp̄us nemors eius infirmitati aſſcriberetur noluit corpus ſuum qualitercumqꝫ putrefieri aut qualitercūqꝫ reſolui ſad ad oſtentacionemvirtutis diuine voluit corpus iſlud inicorrūptū permanere. Septima concluſio diuinitas fuitſeparata a carne criſti nec ī morte nec in ſepultura patet concluſio. dicit̉ em̄ in ſimbolo filiꝰ deimortuus eſt et ſepultus ſed hocnoni dicit̉ niſi quia corpus in ſepulcro fuit̉. ergo diuinitas a corpore ſeꝑarata fuit cuius racōeciam ex tribꝰ accipi pōt. Primoex ꝑte dei qꝛ cum ſit immutabil̓et ſibi perfecte cōiunctum eſtmimūtabilitatem preſtat vt ſcꝫei immūitabiliter adhereat. Secundo ex ꝑte ipſius aſſumptiper mortem quam ex obedienciapatris ſuſtinuit non debūit ſuādignitatem amittere ſed magisdebuit clarificari. Tercō ex fineaſſūpcionis qꝛ ea que poſt mortēipſius circa ipſū acta ſūt ſalutaria nobis non fuiſſent niſi diuinitas iuncta fuiſſꝫ. ( Ad racōnes in oppoſitum. Adprimam̉ reſpondetur negando