ex ꝑte obiecti. Secūdo reſpondetur loquēdo de beatitudīe formāli que eſt adepcō ipſius ſum boin. negatur ꝯn̄a. quia beatitudohoc mō ideo dicitur ſummum bobonū inꝙͣtum eſt ſumm boni ꝑfecta poſſeſſio ſiue fruicio. nō qͥavna nō poſſit eſſe ꝑfectior alia ⁊maior. ſicut ignis eſt ſubtiliſſimus corpoꝝ ſpecie. et tamē vnignis altero ſubtilior eſſe poteſtIſtā beatitudo ẜm ſpēcie rua cōfiderata eſt vltimū bonū deſidea̓bilium humanorū nihilominusnihil prohibet beatitudine vnieſſe ꝑfectiorē beatitudine alterius. ſi dicas quilibet ſanctus participat deū in ſummo ⁊ qd̓ in fūmo eſt: eſt in termino et qd̓ eſtin termino nō recipit magis necminꝰ. ergo omēs equaliter parficipabūt. Reſpōdetur ad hoc ꝙeſt ſummū ſimpliciter et eſt ſūmum huic. dicimus Ꝙ nullꝰ ꝑticipat in ſummo ſimpliciter: ſꝫin ſummo ſibi. quilibet em̄ fotūparticipat: nō quin poſſit partiupari plus: ſed nō plus ab ipſoquia nō pōt vltra ꝓficere ⁊ cōtetus eſt omnino eo qd̓ habet.¶ Ad terciam reſpondetur negando conſequenciam dicimusenim ꝙ minus beato nō eſt appetibilis beatitudo māgis beati.racō eſt quia in beatis eſt perfecta caritas. vnde ibi plus quilibet diligit deum ꝙ ſeipſum. etideo vult magis id quod cōnueniencius eſt deo ꝙ id quod eſſet melius ei. et id̓o magis vultdiuinam iuſticiam ſaluari in hqd̓ ipſe minus habeat quod eſtdeo conueniencius ꝙ in hoc qd̓plus habeat quod eſſet ſibi me¶ In dominica ſexageſime eſteuangelium. In illo tempore cūturba plurima ⁊c. Lu. viij. Circa quod pn̄t diſputari ſequētesqueſtiones. ¶ Prima eſt vtrūcōuenienter chriſtus vſus fuerit in predicacōne ſua parabolis¶ Secūdā vtrum parabole illexp̄i cōtineat veritatē ẜm ſenſumlitteralemD primam̄ qua queritur ⁊cͣ. ſic proceditur etvidetur ꝙ non conuenienter vſus fuerit parabolis in p̄ditacione ſua. Primo ſic modusloquendi per methaphoras ⁊ parabolas cum ſit proprium ſciencie infime ſcilicet poetice non videtur pertinere ad doctorem diuine ſapiencie que altiſſima eſtſed chriſtus predicabat et docebat diuinam ſapienciam. ergonon conuenienter vtebatur inpredicacione ſua methaphoris ⁊parabolis? quia talis modus cōuenit poetis ¶ Secundo ſic Criſtus venit ad docedum veritatēẜm illd̓ Ioh̓. xvij. Ad hoc veni ⁊natus ſum vt teſtimonium per