licet filius dei venturus erat in pͥmo aduentū infirmitate carnisventurus tn̄ erat in virtutē deiqd̓ manifeſtandū erat̉ per miracula. Ynde yſa. xxxv. ait ꝓpheta Deus ipſe veniet et ſaluabitnos tuūc āperientur oculi cecoꝝet aures ſurdoꝝ patebūt tūc ſaliet ſicut ceruus claudus ⁊cͣ.¶ Ad ſecundam reſpondetur negando aſſumptū. dicimꝰ em̄ ꝙa nullo ſanctoꝝ fcā fuerūt miracula ꝓpria virtute ficut a xp̄o fcāſūt. Ynde manifeſtū argumētūfuit ſue diuinitatis et ꝙ ip̄e eratqui venturus erat ſaluator munD terciam queſtionemquā queritur vtrum Iofuit plus ꝙ ꝓpheta proceditur ſic Beatus ioh̓. nō fuitꝓpheta vt ipſe dicit de ſeipſo Iohaniis .i. ergo nō fuit plꝰ ꝙ ꝓpheta. ¶ Decūdo. ſic. Math̓. xi.dicit̉. Iex et ꝓphete vſqꝫ iohāneergo videtur ꝙ ioh̓. nō fuerit ꝓpheta. ¶ Tercio ꝓpheta diciturqui procul in futurū fatur. ſꝫ beatus ioh̓es nō ꝓphetauit proculde xp̄o in futurū ſed p̄ſentē digito on̄dit. ergo videtur ꝙ nō pōtdici ꝓpheta. ¶ In oppoſitum eſtp̄ſens euangelium ¶ Rn̄deo dicendū ſub iſta cōcluſione ꝙ beatus ioh̓. fuit ꝓpheta et plꝰ ꝙ ꝓpheta. pabet cōcluſio primo beſtimonio xp̄i. Secūdo ſit ꝙ fueritꝓpheta. dicitur Luce. i. Tū puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis.qd̓ vero fuerit plus ꝙ prophetapatet pͥmo qꝛ ꝓphete eſt futurap̄dicere. iſte autē nō ſolum futura ſed eciam p̄ſencia oſtendit dicens. Ecce agnus dei ⁊cͣ. Hec rōtangitur in ymno cum dicit̉ Ceteri tantū cecinere vatum cordep̄ſāgo iubar affuturū. tu quideꝫniūdi ſcelus auferentē indice ꝓdis. Secūdo quia anbe vſum vide motum oſtendit prophete Luce. i. Et facta eſt vox ſalutacōistue in auribus meis exultauit īgaudio infans in vtero meo.Tercio quia nō ſolum prophetaſed baptiſta chriſti fuit. Quarto quia ſuper hoc ꝙ propheta fuit. fuit eciam precurſor chriſri.Luce primo Preibis enim antefaciem domini parare viās eiusQuinto ſic. quia ſicut chriſtusprophetiſatus eſt ab eo et ab alijs prophetis ita beatus iohannes ab alijs prophetis nunciatus eſt. Ynde ſaluator ipſe volens oſtendere qualiter iohannes plus ꝙ propheta fuiſſet ſtatim ſubdit: Hic eſt de qūo ſcriptum eſt ſcilicet Malachie. iij.Ecce mitto angelum meum ande faciem tuam. ſunt verba patris ad filium. ¶ Ad racōnesin oppoſitum. Ad primam reſpōdetur negando antecedens. adprobacionem dicimus ꝙ iohannes non negauit ſe eſſe prophetam abſolutē. nec prophetam