homine a ſolo enim deo ⁊ ab homine xp̄o cognoſtitur. Probat̉enim iſta concluſio iuxta ſanctūThoma. in queſtionibus de potenciā dei. quia duplex eſt modus quo poſſumus cognoſcerefuturā. ſcꝫ per cognicionem naturalem et ꝑ reuelacionem. Naturali quidem cognicōe cognoſci non pobeſt determinate finismundi quia eius nō eſt aliā cauſa niſi volūtas diuinā quāquidēcauſam naturali cognicone cognundi dicitutnoſcere nō poſſumus. Per reueAt j com. iij. iilacionem vero licet ſciri poſſet fiſt et in rode. x. n.deus vellet reuelare nō tamen cōgruum eſſꝫ ꝙ reuelaretur niſi holas fines ſeculoruii Fouimini xp̄o et hoc qꝛ finis mūdi nōerit niſi cōpleto nuero elcoꝝ cuius cōplecio eſt quedam execuciō tocius diuine predeſtinacionis/ Vnde nō cōpetit reuelacōnefieri de fine mundi niſi ei cui fitreuelacio de tota predeſtinatione diuina ſcꝫ homini xp̄o ꝑ quetota diuina predeſtinacō tociushumam generis quodammodoimpletur vnde dicit̉ Ioh̓. Paterdiligit filium et omnia demonſtrat ei quē ipſe facit. ¶ Ad racionēs in oppoſitum ad primā reſpondetur negando cōſequēciāet racio eſt quia nō eſt ſimile deprimo aduentu et ſecundo quiaprimus aduentus xp̄i nobis ꝑabat viam ad merendum per fideet alias virtutes et ideo ex parte noſtra requirebatꝭr primi aduentus noticīa vt credendo ī eūqui venturus erat et ꝑ eius graciam mereri poſſemus. In ſecundo autem aduentū p̄imia reddetur pro iuſtis et ſic ex ꝑte noſtrͣnō requiritur quid agamus autquid cognoſtamus ſed quid recipiamus. vn̄ nō oporbet precognoſcere determinate tempus illius aduentus ¶ Ad ſecundamracōnem reſpondetur negandocōſequenciam et racō eſt qꝛ illaſignā poſita ſūt ad manifeſtandum ꝙ qn̄qꝫ mūdus fimet̉ nonautē ad manifeſtandum determinatum tempꝰ qn̄ finiet̉. Ponūtur aūt inter illa aliqͣ ſigͣ quēquaſi a mūdi exordio fuerunt ſicut ꝙ ſurget gens contra gentem et ꝙ terremotus erunt ꝑ loca: ſed inſtante mūdi fine hec abūdancius eueniēt. que autē ſitilla menſura horum ſignorū queante finem mundi erit mamfeſtum nobis eſſe nō poteſt. ¶ Adterciam reſpondetur negādo cōſequēciam et racō eſt quia ſicutAugꝰ. d̓t li. lxxxiij. q. vlti. etasmūdi comꝑatur vltime etati hominis que determinatō numero amiorū nō diffinitur ſicut alie etates diffimuntur; ſed quādoqꝫ tantum durat̉ quantū omnes alie vel eciam amplius. vnde eciam iſta vltimā etas mūdinon poteſt determinato numero amiorū generacōne diffiniri.¶ Ad quartam reſpondetur
Druckschrift
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten