de celo ꝙͣtum ad eorum ſubſtanciam cum ſint incorruptibiles ſꝫẜm apparenciam. qꝛ vere ſtelleabſcondentur nubium denſitateet de nu̓bibus verſus terram deſcendent exaltacōes ignite quedicuntur ſtelle cadentes. vel vtdicit Albertus magnus ꝙ ſtelledicūtur cadere nō ꝙͣtum ad ſubſtanciam ſuam ſed ꝙͣtum ad caſum ſue virtutis quā habent modo. ¶¶ Ad ſextam reſpondetur ꝙvirtutes celorum dicūtur moueri quia tunc multa terribilia facient ad tetrorem hominum. Hecautem mocio in nullo cōtradicitſtatui beatitudinis angelorumvt patet et ita racō in nullo ꝓcedit.D q̄eſtionem quartamqua queritur vtrum tepus futuri iudicij poteſtdeterminate ſciri ab aliquo hoīeſic proceditur et videtur ꝙ ſic.Primo ſic. Sicut enim ſancti patres expectabant primum aduetum. ita nos ſecundum expectamius ſed ſancti patres ſciuerunttempus aduentus primi ſicut ꝑnumerum ebdomadarū quē deſcribūtur Daniel̓. ix. ergo videtur ꝙ et nobis eſt poſſibile ſciretempus ſecundi aduentus determinatum. ¶ Decūdo ſic Perſignā deuenimus in cognicioneſignatorum ſed de iudicō multafigria in hoc euāgelio nob̓ deſcributur. gͦ in cognicionem illiustemporīs poſſumus deuenire¶ Tercio ſic. ẜm Auguſtinumin fine de ciuitate dei ſexta etascurrit ab aduentu xp̄i vſqꝫ ad finem mundi ſed ſcitur ꝙͣtum precedentes etates durauerunt. ergo ſciri poteſt quātum iſta etasdurare debeat per comparacioniead alias ¶ Quarto fic. Magnum et paruum duuturnū et breue relatiue dicūtur devno per cōparacōnem ad aliud ſed tempillud quod eſt ab aduentu xp̄ivſqꝫ ad finem mundi dicitur eēbreue. vt patet. i. corni. vij. Tēpus breue eſt et in eodē. x. nosſumus in quos fines ſeculorumdeuenerunt et. i. Ioh̓. iiij. Nouiſſima hora eſt ergo hoc dicitur ꝑcomparacōnem ad tempus precedens. ergo ſaltem hoc videturſciri poſſe ꝙ multo breuiꝰ eſt tēpus ab aduentu xp̄i vſqꝫ ad finem mundi ꝙ a principio mundi vſqꝫ ad xp̄m ¶ In oppoſitumeſt illud Math̓. xiiij. de die illaet hora neo ſcit nec angeli celorū¶ Secūdo ſic. Si deret aliqͥbusreuelari p̄cipue reuelatū fuiſſꝫ q̄rētibꝰ apl̓is qͥ doctores tociꝰ mudi inſtituebāt̉ ſꝫ eis de finali aduetu dīi q̄rentibꝰ rn̄ſum eſt anpͥmo nō ē veſtꝝ noſſe tꝑa vel mōmēta q̄ pr̄ poſuit in ſua ptate gͦmultū minꝰ eſt alijs reuelatum¶ ℟º dicēdum ſb̓ iſtā cōcluſiōeꝙ tꝑs det̓minatū futuri iudicijnō pōt cognoſci ab aliquo puro