¶ Ad raciones in oppoſitum dicendum ad primam reſpondetur ꝙ racō illa procedit ẜm illūmodū nccarij ſine quo ad fineperuenite nō poteſt. hoc autē neceſſitatis modo dictum eſt nō eſſe neceſſarium deum incarnari.¶ Ad ſecundam reſpōdetur negando cōſequenciam et racō eſtquia licet deus ſit ſumme miſericors ſua tamen miſericordianullomodo obuiāt ſue iuſticie.miſericordiā enim que iuſticiaꝫbollit magis ſtulticiā ꝙ virtusdici debet et per cōſequens talisdeum nō decet ꝓpter quod deusmiſericordiam ſuam infinitamipet modūſit manifeſtare voluit vt in nulmus eſt vtlo iuſticie eius derogaretur qd̓factum eſt dum ꝓ nobis homofactus eſt vt pro nobis ſatiſfaSi autemceret in quo eciam habundaciormiſericordia oſtenſa eſt ad nosꝙ ſi ſine ſatiſfactione peccatumdimiſiſſet inquatum noſtra naturam magis exaltauit ⁊ ꝓ nob̓mortem pertulit. ¶ Ad terciamqd̓ tamenareſpondetur negando ꝙͣ peccatūoriginale ſit minus malum Proquo notandum ꝙ quātitas orinreparacorginalis ⁊ actualis morlis peccano. Et ideo ēti poteſt dupliciter attēdi vel qn̄tum ad principium vel quātumlus ſed ipſead bonum quod ꝑ vtrumqꝫ priuatur Principium autē actualispeccati volūtas ꝓpria eſt Principrum autē originalis in iſto eſtQ go eius viciata. vnde origi-nale quodāmodo eſt neceſſariūeſt. ſed actuale eſt omnino volūtarium. vn̄ habet plus de racōeculpe et eſt magis vituperabilē.Bonum autem qd̓ actuali peccato corrumpitur eſt bonum huius perſone cui preponderat bonum tocius nature quod per originalem corrumpitur quia bonum gentis eſt diuinius ꝙͣ vnius hominis bonum vt dicitur.ij. ethico. vt ſic poſſet dici ꝙ actuale eſt magis culpa originale vero magis malum. actio autē ſatiſfacientis ē ꝓporcionata quātitati culpe ex parte boni quod ꝑculpām corrumpitur. et ideo cūomnis actio ſit ꝑſone quia actꝰſingularium ſunt. ideo ad ſatiſfactionem pro actūali ſufficit actus cuiuſcumqꝫ hominis cū gracia diuina nō autem ad ſatiſfactionem pro peccatō originali inſi actio illius hominis plus valeret ꝙ botum bonum humane nature et ſic nō poſſet eſſe purus homo et ideo oportuit eſſe deum ethominem qui pro originali ſātiſfaceretD ſecundam queſtionēſic proceditur ⁊ videturꝙ eciam ſi homo nō percaſſet deus incarnātus fuiſſ Primō ſit deūt̓. xxxij. dei ꝑfecta ſuntopera ſed perfectio non poteſt eſſe niſi vltimū cōiungat̉ pr̄cipiovt ſic qͣſi quidā circulꝰ cōcludat̉