natura facere poſſet. pabet ꝙ nulla creatura pro homine ſatiſfācere poſſet nec ipſe pro ſe cū pectator indignus reddatur. ergoneceſſarium fuit vt deus homofierēt ad ſatiſfaciendum pro hominibus. ¶ Reſpondeo dicendum. ꝙ deum incarnari aliquomodo fuit neceſſarium ⁊ aliquomodo nō. Pro quo notandū uuxta ſanctum Thomam. ꝙ ad finem aliquid dicitur neceſſariumdupl̓r vno mō fine qͦ finis hrinp̄t fic̄ cibꝰ ē nc̄cariꝰ ad ꝯſeruacōnē hūane vite. Ilio mō d̓r ncc̄m̄per quod melius et cōueniencius peruenitur ad finem ſicut equus eſt neceſſarius ad iter.Primo modo neceſſitatis deumnicarnari non fuit neceſſariumad reꝑacionem humane naturedeus enim per ſuam omnipotentem virtubem poterat humanaꝫnaturam multis alijs modis reparare. ¶ Secundo autem modoneceſſitatis neceſſarium fuit deum incarnari ad reparacionemhū mane nature hanc concluſionem ponit Auguſtinus xiij. de t̓.d. Oſtendamus non alium modum poſſibilem defuiſſe deo cuipoteſtati omnia equaliter ſubiacent ſed ſanande miſerie noſtreconuenienciorem modum aliuꝫnon fuiſſe cuius incarnacōis neceſſitas ſiue conuenienciā ex tribus ſumitur ſcꝫ ex plenitudinediuine miſericordie ex imimutabilitate iuſticie ipſius et ex decēti ordine ſapiencie eius: qa em̄deus eſt ſumie bonus et miſericors decuit nulli creature negari hoc cuius eſt capax. Vnde cumriatura humaria lapſa eſſet ⁊ inhilominus reꝑabilis foret decuit vt eam repararet quia et iuſticia eius immūtabilis eſt cunislege ſanctitum eſt vt nunqͣm̄peccatum ſine ſatiſfactione dimittatur decuit vt in humanānatura eſſet qui ſatiſfacere poſſet quia hoc purus homo per ſe facere nō poterat vt dictum eſt decuit vt deus qui ſumme ſapīēseſt aliquem conuenientiſſimumreparaconis adinueniret̉ modūVnde conuenientiſſimus eſt vtinitegre natura repararetur et fariliter ad id quod amiſerat homo peruenire poſſet ¶ Si autemhominem per angelum repararꝫnon integra eſſꝫ reparacio: quiahomo ſemper angelo ſalutis ſuedebitor eſſet et ita in beatitudīeei equari non poſſꝫ qd̓ tamen aſſecutus fuiſſet ſi non peccaſſet. ſicut eciam nunc conſequūtur homines per graciam reparacōnisvt ſint ſicut angeli in celo Mathei. viceſimoprimo. Et ideo decuit vt non angelus ſed ipſe deus hominem repararet multe aliē conueniencie aſſignantur incarnacionis quas nos breuitatis cauſa et quia communes iſermonibus ſunt pertranſimꝰ.
Druckschrift
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten