¶ In prima dominica aduētusapud fratres p̄dicatores diciturillud euāgelium Math. ij. Cūappropiniquaſſet Iheſus Iheroſoliem quo fit mencio de aduentu xp̄i in carnem dum dicitur dicite filie ſyonEcce rex tuus venittibi ⁊cͣ In in hac dn̄ica pn̄t ſe.q. diſputari Pr̄ia vtrū ꝓ redēptione generis humam neceſſarium fuit deum incarnari. ¶ Secuūdo vtrum ſi homo nō peccaſſet deus incarnatus fuiſſet.¶ Tercō vtrum cōueniētius fuitfilium dei nncarnari ꝙ aliquamaliam ꝑſonamD primā ſic̄ ꝓcedit̉ ⁊ viram dentdet̉ ꝙ nō fuerit nccāriūdeū incarnari Primo ſicdeus em̄ cū ſit ꝑfectꝰ nihil v̓tuvſum fiiua nobis ractis accreuit̉ ſibi ꝑ carne aſſumpta. ſi ergo incarnatus naturareꝑauit eciā abſqꝫ carnis aſſumpcōe ea potuit reꝑare: ergo nonfuit nc̄cariū ⁊cͣ. Secūdo ſic cū deus ſit ſūme miſericors ymo iniſeracōes eius ſuꝑ oīa oꝑa eiusmagis decuit vt deus on̄deret iniēſitatē mīe ſue ꝙ ſeueritatē iuſticie Sed ad magnitudinē mīeſue ꝑtinet vt pcc̄a ſine ſatiſfaction dimittat. ergo deus humanā natura reꝑare potuit et debuit nō expectando ſatiſfactionemergo nō fuit nccariū ⁊cͣ. Tercioſic quicūqꝫ poteſt ſatiſfacere promaiori peccato poteſt ſatiſfacerepro minori ſed mortale peccatūactuale eſt māgis ꝙ originale:quia habet plus devolūtario. ergo cuꝫ homo poſſit ſatiſfacere ꝓmortali peccato multo forcius ꝓoriginali ſatiſfacere poterit ⁊ ſicnō eſt neceſſariū deum incarnari. In oppoſitum arguitur ſic illud per qd̓ humanū genus liberatur a perdiconē eſt nccariū adhumanā ſalutem: ſed miſteriūdiuine incarnacōnis eſt hmōdiẜm illud Ioh̓. iij. Sic deus dilexit mundū vt vnigenitū filiū fuum daret vt omnis qui credit ineum nō pereat ſed habeat vitameternaꝫ. ergo nccariū fuit ad reparacōnem generis humam deum incarnari. Secundo ſic nonerat ꝯueniens vt vnia natura nōbiliſſimarū creaturaꝝ a ſuo finetotaliter fruſtraret̉: ſed humanā natura eſt īter nobiliſſimascreaturas. cū ergo tōta corruptafuerit per peccatū in primo parēte et ita beatitudinē priuata adquam inſtituta erat cōgruū fuit ipſam reparari ſed reparacionō poteſt fieri niſi peccatū dimittatur nec iuſtū eſt vt peccatū ſine ſatiſfactione dimittat̉. ergonccariū fuit ꝓ peccato tociꝰ nature humae ſatiſfieri ſꝫ ſatiſfactiodeceter fieri nō poteſt niſi ab eoqui debet ſatiſfacere et poteſt: ſꝫnō debet niſi homo qui peccauitcum autē nullius creature bonūexcedat bonum humane naturetocius vt recōpenſationē ꝓ tota