AdCa. iiij.
¶ Scriptū eſt .n. Hic ꝓbat libertatē ⁊ fecuditatem eccleſie ꝑ autoritatē In qͣ primo hortat̉ ecc̄iam ad iocūditatē Scd̓o īnuit eiꝰ libertatē ibi erūpe ⁊ clama. Tercio ſubdit eiꝰ fecūditatē ibi qꝛ ml̓ti filij deſerte In prīa inuit̉ leticia cordis In ſcd̓aoris In tercia oꝑis ¶ Dicit ergo ſcriptumeſt q. ꝟe ecc̄ia libera ē ⁊ mater ſcriptū eſt.Iſa. liiij. ſcd̓ꝫ lxxͣ. Letare corde ſterilis ecclefia gēciū q̄ an̄ aduentū xp̄i fuiſti ſtertliſq̄ nō paris actu. qꝛ tūc nullū filiū deo generabat erumpe .i. leticiā mētis exͣ oſtēde⁊ clamā .i. gaudiuꝫ tuū libere alijs p̄dicaq̄ nō ꝑturis .i. ad generādū filios. xp̄o nōconares qꝛ magis multi filij .i. pl̓es deẜtegētilitatis a viro xp̄o. qꝛ nō erat vir in domo ſua ꝓuer. vij. qͣꝫ eius q̄ habet virū ideſt ſynagoge q̄ habet legē ad generāduꝫLex .n. appellat̉ vir. qꝛ ſic̄ vir eſt rector domus ſic ꝑ legē regebat̉ ſynagoga ⁊ generabant̉ ⁊ nutriebāt̉ filij ſynagoge.:. Re. ijSterilis peꝑit pl̓imos ⁊ q̄ multos hēbatfilios infirmata eſt¶ Nōnduꝫ hic ꝙ illud illa q̄ ſurſū eſt irl̓m⁊cͣ. p̄t exponi de ecc̄ia triūphante. vbi ꝯmēdat̉ a tribꝰ a poſitiōe a ꝯditiōe a ꝑfectiōeApoſitiōe ſb̓limitatis qꝛ ſurſū a ꝯditionelibertatis qꝛ libera Aꝑfectiōe caritatꝭ. qꝛmater nr̄a O qͣm felix illa ciuitas In quapoſitio ſublimitas. ꝯditio libertas. ꝑfectioeſt caritas. qͦ ergo vult ſb̓limari liberari⁊ diligitendat ad illā ciuitatē Tēde̓ d̓betqͥlibet ſurſū ad illam patriā ꝓpter vij. queibi ſpāliter ſūt ⁊ eminēter¶ Primū eſt fertilitas fine egeſtate cuiusſignū eſt ꝙ inde fluit oē bonū Iac̄. i. oē bonū optimū ⁊ oē datū ꝑfectū de ſurſū ē deſcendens a pr̄e luminū. vn̄ ⁊ ſuꝑiora īfluunt in inferioraScd̓m ſanitas fine infirmitate cuius fignū eſt ꝙ mulier īfirma īclinata erat necpote̓at ſurſū reſpice̓ vt hētur Luc̄. xiij. vn̄⁊ ſuꝑiora loca puriora ⁊ ſalubriora ſunt.¶ Terciū eſt libertas fine ſeruitute cuiꝰ fignū ē ꝙ ille qͥ de ſurſū venit ſuꝑ oēs ē Iotij. ⁊ hic dicit̉ illa q̄ſurſū eſt irl̓m ⁊cͣ. vnde⁊ ſuꝑiores hoīes liberi ſunt ẜui inferioe̓s¶. Quartū ē ſocietas fine diſplicēcia cuiꝰſignū eſt qꝛ pͥnceps pacis xp̄s ibi manet.
Gala.Colo. iij. Si ꝯſurrexiſtis cū xp̄o q̄ ſurſumſūt q̄rite. vbi xp̄s eſt in dextera dei ſedensq̄ ſurſū ſapite. vn̄ ⁊ ſuꝑiorū ſocietas ſolerappeti¶ Quintū eſt ſecuritas fine repugnanciacuiꝰ ſignum eſt ꝙ nihil malū ibi attingetp̄s. aduocauit celum .i. ꝑfectos deſurſum⁊ terrā .i. malos diſcernere ppl̓m ſuū .i. addiſcernēdum bonos a malis. vnde ⁊ loca⁊ munitiōes qͣnto ſuꝑioe̓s tāto tutiores¶ Sextū eſt claritas ſine obſcuritate cuiꝰſignum ē viſio illiꝰ quē vidit ezechiel Exeviij. a lumbo eiꝰ ⁊ ſurſū qͣi aſpectꝰ ſplendoris. vn̄ ⁊ loca ſuꝑiora clariora ſunt¶ Septimū ē et̓nitas fine defectōe. DeuirxxLcxiij. Habitaculū eius ſurſum ⁊ īter brachia ſempit̓na cōmorabit̉. vn̄ ſuꝑiora minꝰ ſūt ſubiecta ꝯtrarietati ⁊ ideo durabliora. ad hͦ ſurſū btītudīs ꝑuenit̉ ꝑ deorſum hūilitatis. iiij. Re. xix Mittet radicemdeorſum ⁊ faciet fructum ſurſum¶ Nos āt fr̄es Hic ſubdit ad ꝙ ꝑtinēt cultores fidei xp̄iane qm̄ ad Iſaac ⁊ hͦ ē nosautē q. ita ſūt duo filij abrahe. f. Iſmael ⁊Iſaac āt ſꝫ nos o fr̄es ſcd̓m Iſaac. i. ad fimilitudinē Iſaac ꝓmiſſiōis filij ſumꝰ id ēẜm ſpm̄ ꝑ gr̄am geniti fic Iſaac de quanatiuitate Io. iij. Niſi qͦs renatꝰ fuerit ⁊cͣergo fr̄nitas reſpicit ꝓximū filiatio deumꝓmiſſio regnum Iſaac fignū. ⁊ hec omnia ꝑ fidē criſti habentur¶ Sed quō tunc ẜm carnē. Hic tāgit ſtatum duorum filioꝝ qͦ ad ꝯuerſionē. vbi pͥmo originē īplicat qꝛ natꝰ ẜm carnē. Secundo ꝑſecutōem īdicat qꝛ ꝑſeq̄bat̉. t̓cioad ꝓpoſitum adaptat qꝛ ita ⁊ nūc. ¶ Dic̄ergo. ſꝫ quō tunc qͥ ẜm carnē natꝰ fuerat.ſ. Iſmael. qͥ natꝰ eſt v̓tute nature ꝑ carnalem ꝓpagatōem ꝑſeq̄bat̉ eum .ſ. Iſaacqui ẜm ſpm̄ ſup̄. natꝰ fuerat qꝛ ẜm ꝓmiſſionē ſpūs ex ſterili ⁊ ſene natꝰ. ꝑſeq̄baturāt eū ẜm hebreos. qꝛ cogebat eū adorareimagines luteas Ita ⁊ nunc illi .ſ. qui ẜmcarnē viuunt vt iudei ⁊ heretici ꝑſequuntur eos qͥ ẜm ſpm̄ .ſ. xp̄ianos Oēs .n. qͥ pievolunt viuere in xp̄o ꝑſecutiōem paciunt̉ij. Thi. iij.¶ Sed qͥd dicit ſcriptura: hic tācit ſtatūeoꝝ q̄ ad ſeꝑatiōem fiue hēditatē vbi tā-