Capl̓m. ij.

Ad Coꝝ.

ſue vocem virtutis ⁊ alibi dn̄s dabit ꝟbūeuāgelizantibꝰ virtute multa ⁊ hoc ideofeci vt fides veſtra non ſit in ſapīa hoīmfundata ſup̄. ſꝫ in ꝟtute dei id eſt vt nō attribuat̉ hūane ſapīe qͦd vos credidiſtꝭ. ſedpotencie dīne nam vt ait Gregꝭ. Fides nōhabꝫ meritum cui hūana rō p̄bet ex ꝑim̄tum felix p̄dicatio que habet in ſermonehūilitatem. in ſnīa ptātem. in effectu vtilitatem.¶ Sapiam āt loqͥmur Habito ꝙ apoſtolus p̄dicauit eis in ſimplicitate nō in ſublimitate Hic on̄dit ꝙ hoc fecit non ex defectu ſapīe. vbi pͥmo dicit ꝙ inter ꝑfectosloquit̉ ſapīam Scd̓o oſtendit ꝙ non loqͥtur ſapīam mūdanam a deo re ꝓbatā ibiſapiam ꝟo non huiꝰ ſcl̓i Tercio ꝙ pociuſloqͥtur dei ſapīam mūdo abſcōditā ibi. ſꝫloquimur dei ſapīam Quarto ꝓbat eammūdo fore abſconditā ibi. ſi .n. ꝯgnouiſſēt¶ Dicit ergo ſapīam āt q. ita inter vos minus capaces ſimpliciter locutꝰ ſum auteꝫſꝫ ſapīam que eſt de ſecretis dei loquimurinter ꝑfectos id eſt inter auditores capaces hebre. y. ꝑfectorum eſt ſolidꝰ cibꝰ. ⁊ ēargumētū ꝙ ſecreta q̄ nouit alicui reuelauit ⁊ dicit̉ ꝙ thymotheo ¶ Felix qui loqͦt̉qd̓ expedit qꝛ ſapīam. ⁊ vbi expedit quia īter perfectosSapīam vero non huiꝰ ſcl̓i Hic on̄ditꝙ non loquit̉ ſapīam mūdanā cuiꝰ tāgittriplicem ꝯditiōem pͥncipium. vſuꝫ. ⁊ terminū. pͥncipiū qꝛ ꝑ rōnes adquirit̉. vſumqꝛ mūdani ea v̓tūt̉. t̓minū qꝛ ī fine d̓ſtruetur ⁊ hoc eſt qͦd dicit ſapīam vero ſuppleloquimur non huiꝰ ſcl̓i q̄ adquirit̉ ⁊ innitit̉ humanis rōnibus Neqꝫ ſapīaꝫ pͥncipūhuius ſcl̓i id eſt demonū Io. xij. princepsmūdi eijcietur foras vel pͥncipuꝫ huiꝰ ſcl̓iid eſt ph̓iſeoꝝ Io. vij. Nunquid aliquis expͥncipibꝰ credidit in eum qui deſtruūt̉ .i.quoꝝ pͥncipum ſapīa deſtruit̉ ſupͣ. i. ꝑdāſapiam ſapientum ⁊cͣ.¶ Sed loqͥmur ſapīam dei Hic oſtendit apoſtolꝰ ꝙ loquit̉ ſapīam dei mūdo abſcōbitam q̄m deſcribit ⁊ ꝯmendat a qͣtuora ſublimitate qꝛ ſapīa dei abſcōdita. ab et̓nitate qꝛ p̄deſtinata ante ſcl̓a. ab vtilitatequia in gl̓iam noſtram. a puritate qꝛ nonintrat in ſcl̓arium noticiam Dicit ergo

loquimur dei ſapīam id eſt xp̄m p̄dicamꝰin quo oſtenſa ē dei ſapīa. loquimur inqͣꝫin miſterio exponendo miſteria veteris teſtamenti ad ip̄m ꝑtinencia que ſapīa abſcondita ē a pſeudo a ⁊ ſapiētibꝰ huiꝰ ſcl̓iTol̓. .i. miſterium qͦd abſcōditū eſt a ſcl̓is.ideo luce. x. abſcondiſti hec a ſapientibus⁊ prudentibus ⁊ reuelaſti ⁊cͣ Quā ſapīaꝫp̄deſtinauit id ē p̄parauit deus ante ſcl̓aid eſt antequā mundꝰ eſſet Seculū enima ſequendo dicit̉ vnde qn̄ incepit duratioſucceſſiua incepit ſcl̓m. hͦ āt fuit qn̄ mūdꝰincepit. p̄deſtinauit inquā in gl̓iam nr̄amvel ſpālem .ſ. apoſtolorum qui eam p̄dicamus vel generalem .ſ. oīm credenciū quieam ꝯgnoſcimus. ergo xp̄s dei ſapīa p̄dicatus eſt ab apl̓is abſconditꝰ in miſterijsvt in hoſtia abel ⁊ abrahe ſignificabaturxp̄s p̄ordinatꝰ eſt in ſalutē hominis¶ Quā nemo pͥncipum Hic oſtendit eiuspuritatem quia ſuꝑbis non admiſcet̉ necab eis ꝯgnoſcit̉. vnde dicit quā nemo. q.⁊ bene dico abſcondita. quā id eſt qꝛ eamnemo pͥncipum huius ſeculi id eſt demonum cognouit. excecauit .n. eos maliciaeoꝝ vel nemo pͥncipū id eſt ph̓orū. Iero.hoc doctꝰ plato neſciuit hoc demoſtenesignorauit. vel nemo pͥncipum .i. doctoruꝫin lege Iſa. xix. dabitur liber ſcienti lite̓as⁊ͣ. pͣs. declaratio ẜmonū t. ⁊cͣ¶ Hic querit̉ ſuꝑ illud veni non ī ſublimitate pͥmonis ⁊cͣ. glo. vt logicis rōnibꝰ vterer. aut ph̓icis ſpeculatiōibus ꝯfirmarēCōtra infra. xv. ꝓbat reſurrectiōeꝫ exēpl̓naturalibus ℟o. ꝯfirmabat quidē aliquādo naturalibus exemplis ſiue ſil̓itudībusSed non argumētis aut demōſtratiōibꝰ¶ Itē ibidē gl. q̄ duo ī pſeudo laudatꝭ. ꝯtradeū Cōtra vtrāqꝫ ſcīa bo ē a deo ℟o ſciēcia boͣ ē ſꝫ abuſus ſcīe non eſt bonꝰ ¶ Iteꝫnihil iudicaui me ſcire niſi ih̓m xp̄ꝫ re Cōtra aliqn̄ p̄dicauit eis de ꝑtinentibus admores vt de mr̄imonio infra vij. ℟o. ī criſto crucifixo intelligit ſcd̓m glo. p̄dicationem fidei ⁊ morum ¶ Itē nunquid p̄dicare ⁊ ānunciare ih̓m xp̄m eſt de ſublimioribus ℟o. hūilia ſacre ſcripture dicūt̉ ea q̄xp̄s geſſit in humanitate quia magis ſūtintelligibilia ⁊ ſenfibilia ꝑuulis ¶ Itē in timore ⁊ tremore. Contra hoc ē cōtra illd̓