Prologus
ham yſmael enī fuit filius abrahe ⁊ eſaufilius filij eiusHis itaqꝫ altercātibꝰ Audita altercatōneromanorum ſcꝫ iudeoꝝ ⁊ gentiliū h̓ ſubdit apoſtoli eos reducentis ad ꝯcordiaꝫmodum vbi pͥmo ponit ꝙ apoſtolus eosad ꝯcordiam reduxit Scd̓o modū reductionis oſtendit ibi ꝓ altercatōe itaqꝫ predicta ¶ Dicit ergo his itaqꝫ altercātibꝰ apoſtolus remedium interpoſuit omnes illorum contentiōes hinc inde dirimēs ⁊ qͣibonus ꝯcionator .ſ. ꝑtes repugnantes etdiſſidentes obiurgando ⁊ ad concordiaꝫreducendo voce ſonora illos alloquēs advnam om̄es ꝯcordiam illos adduxit oſtēdens nullos eoꝝ ſuis meritis eē ſaluatoſvel ſaluandos qd̓ eſt veruꝫ d̓ meritis nature nō glorie dīne qꝛ omnes iudei ⁊ gentiles ſub peccato tenebant̉. ſed per gratiam dei ſcilicet ſaluati ſunt ⁊ ideo gratiedei debet attribui ſalus non nationi Proaltercatione itaqꝫ p̄dicta ſcripſit romaniſꝯfutans modo gentiles modo iudeos. docens eos humiliari vt oīa attribuāt gratie dei ⁊ oſtendens gratis omnibꝰ veniſſegratiaꝫ fidei ⁊ euangelij xp̄i Quā ꝓpte̓a⁊ gratiam vocari oſtendit quia non quaſi debitum iuſtitie reodita eſt ſed gratuitaoata Quid enim eſt gratis data donataid eſt munera gratis data non reddita ſienim tibi debebatur anteqͣm gratiam haberes merces tibi reddita eſt n̄ gratis donata. hoc tangit̉ Roͣ. xi. Merito itaqꝫ hecepiſtola prima ponitur quia omniū malorum vt predictum eſt radicem ſcilicet ſuperbiam perimit ¶ Aſſignatis rationibusoperis Superiꝰ poſuit quedam ad libruꝫpreambula hic ſubdit quedam ip̄m opusconcomitancia. vbi tangit pͥmo quedamin totum librum dicenda. Scd̓o quedaꝫdicenda in partem libri ſcilicet in primaepiſtola ibi pͥma itaqꝫ epiſtl̓a In prima tāgit primo generalem tocius operis materiam. ſcd̓o generalem autoris intentiōeꝫibi Intentio ⁊cͣ ¶ Dicit ergo continuandoſe aſſignatis rationibus operis numeri⁊ ordinis epiſtolarum. explicato qꝫ vnde⁊ quare apoſtolꝰ romanis ſcripſerit ſuꝑeſt de materia ⁊ intentiōe ⁊ modo tractādi exequi General̓ omniū epiſtolarū ma
teria ⁊ doctrina euangelij. vnde aliquando dicit ſcd̓m euangelium meum nō erubeſco euangelium Intentio mouere ad obedienduꝫ euangelice doctrine Preter hͦautem in ſingulis ſcilicet epiſtolis proprias intentiōes ⁊ materias queramꝰ. Prima itaqꝫ epiſtola Hic ſubdit cauſas pͥmeepiſtole ⁊ primo materialem. ſcd̓o finaleꝫibi Intencio ſcilicet vicia eorūdem increpare. Tertio ſormaleꝫ ibi Modus tractandi talis eſt. efficiens per ſe patet ¶ Dicit ergo prima itaqꝫ epiſtola materiam habetromanorum vicia atqꝫ gratie dei benavel dona ad que eos hortatur Intentio ēvicia eorundem increpare ⁊ ad veraꝫ pacem ⁊ fraternam concordiam ſub manugratie id eſt ſub potenti gratia humiliareModus tractandi talis eſt more ſcribēcium epiſtolas ſalutationē p̄mittit. in quatria facit ꝯmendat enim ꝑſonam ſuaꝫ cūdicit paulus ſciliꝫ ieſu criſti vo. apoſtolꝰ.⁊ negociuꝫ cum dicit ſegre. in euangeliū⁊ autorem negocij cum addit d̓i. ꝙ aūtper ⁊cͣ in quibus ꝯgrue captat beniuolenciā Poſt ſalutationeꝫ vero vtriuſqꝫ ꝑtisvicia arguit oſtendens gentiles a naturali ratione ⁊ iudeos a lege exorbitaſſe vſqꝫad v. capl̓m Deinde mōis pluribus oſtendit iuſtitiam ſcꝫ in pn̄ti ⁊ ſalutem ſcilicetin futuro eque vtriqꝫ ineſſe non per legeꝫſed per fideꝫ criſti ieſu vt a lege eos tollatſcilicet quo ad obſeruanciā ritus carnal̓⁊ ī ſola fide criſti eos conſtituat .i. firmos⁊ ſtabiles faciat vſqꝫ a xij. c. ⁊ circa fineꝫꝟo moral̓ ſubdit̉ īſtructō a xij. c. vſqꝫ ꝓpeibi ei autem qui po. eſt ⁊cͣ. atqꝫ in gratiaꝝactione finem tenet epiſtola. p̄mittit autēſalutationē dicens paulꝰ ſeruꝰ ieſu xp̄i ⁊cͣ¶ Hic q̄rit̉ qͣre hanc epiſtolaꝫ a corinthoſcripſiſſe monſtratur ex eo ꝙ dixit cōmendo vobis phebē Cōtra hoc totum de aliqͦloco conuenienter ſcribere potuit. Iteꝫ ⁊ſi d̓ corintho eam ſcripſerit non ex hoc ſequitur ꝙ epiſtolam ad cor. primo ſcripſerit ℟o. ad primū ex hoc oſtenditur de corintho. primo ſcripſiſſe quia phebē mulierem cōmendauit eis in epiſtola hac qͣmper eam miſit vt dicit gloͣ. i. Coꝝ. xvi. velpocius per thymotheuꝫ eius in itinere ſocium ¶ Ad ſcd̓m ℟o. ex hoc probatur