Prologus. Epiſtole

Ad Romano S.

mo epiſtolā ad coꝝ. ſcripſerit. qꝛ in hacepiſtola c. xv. de collectꝭ. achaie in ieruſalēper eum deferendis mentiōeꝫ facit ad qͣsfaciendas prius coꝝ. hortatꝰ fuit .i. coꝝxvi. ⁊ ij. Coꝝ. viij. ¶ Iteꝫ hec epiſtola adintelligendū ceteris difficilior in qua etiāapoſtolꝰ videt̉ ꝑfectior Contra ergo eadēratiōe hil̓. doctor ꝑfectior eſt augꝭ. qꝛ difficilior ℟o. difficilior eſt hec epiſtola nō tātum ex modo loquendi ſed ex ſnīarum ꝓfūditate non ſic hil̓. augꝭ. ¶ Item vl̓ pociꝰideo prima dicit̉ quia primū gradum erroris deſtruit ſcꝫ ſuꝑbiam. Contra fideseſt prima virtutuꝫ ergo infidelitas primūvicium ℟o. non ſequit̉ quia non eſt ordoin vicijs ſicut in ꝟtutibꝰ qd̓ eniꝫ eſt pͥmūī ꝯſtruēdo vltimū ē in deſtruēdo. Itē ſuꝑbiā oīꝫ maloꝝ radicē dic̄ Cōtra .i. thi. vltRadix omniū malorū cupiditas nō ergoſuperbia ¶ Itē multa cōmittunt̉ peccatanō ex ſuꝑbia ſed ex infirmitate vl̓ ex ignorancia℟o. ad primū cum in peccato mortali ſint duo .ſ. auerſio a bono incōmutabili. ⁊ conuerſio ad bonum cōmutabile r̄ſpectu primi dicitur ſuperbia radix reſpectu ſcd̓i cupiditas ¶ Ad ſcd̓m dicēdū ꝙtam auaricia quā ſuꝑbia eſt radix omniūviciorum. ſed ſuꝑbia ⁊ auaricia generaliter ſumpta radix eſt omniū quo ad ſingula generuꝫ ſtricte vero ſumpta radix eſt ōnium quo ad genera ſingulorum quia nl̓lum genus viciorum eſt qd̓ non aliquādoinde naſcat̉ eſt āt auaricia large ſumptainordinatus amor cuiuſlibet boni cōmutabilis ſtricte ſumpta eſt amor pecuīe Siꝑbia vero large ſumpta eſt ꝯtemptus boni incōmutabil̓ ſed ſtricte ſūpta ē amor ꝓprie excellencie ¶ Itē gratia gratis datanon reddita Contra cū ergo grē augmētū cum meritis impetret̉ non eſt grā ℟o.nō impetratur meritis ſufficientibꝰ .ſ. decondigno vnde adhuc manet gratia¶ Prologꝰ ſpālis epl̓e ad Roma. ſeu poeius argumentūOmani ſūt ꝑtis ytalie: Hip̄uenti ſunt a falſis apoſtol̓⁊ ſub noīe dn̄i Ieſu xp̄i nr̄iin legem ⁊ ꝓphetas erantinducti. hos reuocat apl̓usad verā ⁊ euāgelicā ꝟitatē

ſcribens eis a corintho ¶ Romani ſūt ⁊cͣ.In epl̓a ad romanoſ p̄mittit gloſator preſentem ꝓlogum ſiue argumentuꝫ in quoad breuem manifeſtatōem dicēdorū tāgittria Primo enim illos deſcribit quibusſcribit Scd̓o cauſam ſubdit quare ſcribitibi hos reuocat apoſtolus Tercio locumoſtendit a quo ſcribit ibi ſcribēs eis a coꝝIn prima deſcribit eos a regione ſiue patria qꝛ romani ſunt ꝑtis Italie. Scd̓oa religiōe falſa ibi hi preuenti ſunt ⁊cͣ vbicirca deceptionem romanorū tangit triaPrimo autores quia hi p̄uenti ſunt a flsapl̓is Scd̓o formā qꝛ ſb̓ noīe dn̄i nr̄i ih̓ixp̄i Tercio materiam qꝛ in legem ⁊ ꝓphetas erant inducti .i. ad obſeruandū cerimonialia ⁊ alia legalia ſcd̓m ritū carnalem iudaicumOs reuocat Hic ſubdit cauſaꝫ qͣre ſcribit ⁊ hanc duplicem. pͥmoreuocatiōem ab errore falfitatisqꝛ hos reuocat apl̓us. Scd̓o ꝯuocatiōeꝫad amorē ꝟitatis quia vocat ad veraꝫ ⁊euangelicā fidem ſcribens eis a corinthoathenis .n. epl̓am inchoauit ⁊ apud corīthum ꝯſūmauit ⁊ inde romanis miſit¶ Qondū ē h̓ ꝙ iſte breuis ꝓlogꝰ vocat̉argum̄tū ⁊ ſic alibi in alias epl̓as f̄i a naͣtura argum̄ti dialetici ſꝫ ab aliqͣ eiꝰ filitudīeNā ſic̄ ꝟtꝰ argum̄ti ē ī maīfeſtādo ſeꝙͣtē ꝯcluſionē ꝑ p̄miſſas ſic ꝟtꝰ ꝓlogi eſt ꝑp̄miſſa in ꝓlogo breuiter ⁊ in ſūma manifeſtare intentōem ſeꝙͣtis oꝑis. vnde noͣndū ꝙ argumētū appellat̉ Aln̄ ordinatō p̄miſſarū ſic p̄t accipi ſap̄. viij. ſcit ꝟſuciasẜmonū ⁊ diſpōeſ fiue ſolutōes argum̄toAln̄ illatio ꝯcluſionū ex p̄miſſis ſic Irūdr̄ argum̄tū rō rei dubie faciēs fidē ſic p̄taccipi illud hebre. xi. fides eſt ſubſtācia reruꝫ ſꝑandarū. ar. nō apꝑen. qͣi ita creditille ſanctus ⁊ iſte ergo ita eſtAliquādo mediū ꝑ qd̓ īfert̉ ſic p̄t accipiillud actꝭ. .i. in multis argumentis per dieſxl. apparens eis illa .n. que oſtendit eis erarit media ⁊ certa ⁊ ſufficiencia ad inferendaꝫ ⁊ ꝓbandā reſurrectionē ſuā fcāꝫAln̄ fignū euidēs fcōꝝ ſic accipr̄ gen̄. xxxvi. ī argumētum ergo fidei retento pallioon̄dit marito r̄uertenti domū. ſic accipiꝝ