SATVRA

5o6.Mēſe habet attōnius: & ſurdo verbere ceditOccultum quatiēte animo tortore flagellū:Pœna aūt vehemens: ac multo leuior illis?Quas et cęditiꝰ grauis īuenit: & rhadamēthꝰNocte dieqꝫ ſuum geſtare in pectore teſtem.Spartano cuidam reſpondit pythia vatesHaud impunitum quondā fore ꝙ dubitaretDepoſitum retinere: & fraudem iure tueriIurado, quęrebat enim quę numinis eſſetMens: & an hoc illi facinus ſuaderet apyollo.Reddidit ergo metu nō moribus: & tn̄ omnēVocē adyti dignā templo veramqꝫ probauit:Extinxtus tota pariter cum prole, domoqꝫEt ꝙͣuis longa deductis gente propinquis:Has patitur pœnas peccandi ſola voluntas.Nam ſcelus intra ſe tacitum qui cogitatollūFacti crimē habet: cedo ſi conata peregit:Perpetua anxietas: nec menſæ tēpore ceſſatFaucibus vt morbo ſiccis: interqꝫ molaresDifficili creſcente cibo: ſed vina miſellusExpuit: albani veteris præcioſa ſenectusDiſplicet, oſtēdas melius: dē. ſiſſima rugaCogitur in frontem: velut arci ducta falernoNocte breuē ſi forte indulſit cura ſoporē:Et toto verſata toro iam membra quieſcunt:Continuo templum & violati numinis arasEt quod precipuis mentem ſudoribus vrget,Te videt in ſomnis tua ſacra, & maior imagoHumana turbat pauidum: cogitqꝫ fateriHi ſunt qui trepidāt: & ad oīa fulgura pallēt,Cū tonat: exaīes quoqꝫ primo murmure celiNon quaſi fortuitu: nec ventorum rabie: ſedIratus cadat in terras: & vindicet ignis

MAN.

Depoſitiexemplum

PythiaPytho

Dro patere om̄ia.

Albanavina.