VNDECIMA

CXLVII

Satyra vndecima.Tticus eximie ſi cœnat: lautꝰ hētur.Si rutilus demens: quid em̄ maiorecachino2o6Excipit̉ vulgi: ꝙͣ paupapicius; omnisConuictus: thermæ: ſtatiōes: oē theatrumDe rutilo. nā dū valida: ac iuuenilia mēbraSufficiunt galeæ: dūqꝫ ardēs ſanguine ferturNō cogēte quidē: ſed nec ꝓhibēte tribūo-21Scripturus leges: & regia verba laniſtæ:Multos porro vides: qͣs ſepe illuſus ad ip̄mCreditor introitū ſolet expectare macelli:Et quibus in ſolo in viuēdi cā palato eſt:Egregius cœnat meliuſqꝫ miſerrimus horūEt cito caſurus iam perlucente ruinaInterea guſtus elementa per oīa quæruntNunꝙͣ animo pretiis obſtantibus: interius ſiAttēdas: magis illa iuuant q̄ pluris emunturErgo haud difficile ē peritura arceſſere ſūmāLancibꝰ oppoſitis: vel matris imagine fractaEt quadringentis nummis condire guloſumFictile: ſic veniunt ad miſcellanea ludi:Refert ergo quis hæc eadē paret: in rutilo nāLuxuria eſt: in vētidio laudabile nomenSumit. & a cēſu famam trahit. illum ego in reDeſpiciam qui ſcit quantum ſublimior atlasOmnibus in libya ſit mōtibus: hic tamen idēIgnoret quantum ferrata diſtet ab arcaSacculus: e cælo deſcēdit γρόρι σέάύτόb

MAN.

Lautus

Creditor:

Socratisvictus

t iii