SATVRA

Vſqꝫ alucifero: donec luꝝ occidat: auditHumani generis mores tibi noſſe volentiSufficit vna domus: paucos conſume dies: &Dicere te miſerum: poſtꝙͣ illincveneris: audeQuis tumidū gutt̉ mirat̉ ī alpibus? aut qꝛIn meroe craſſo maiorē infante mamillam?Cætula quis ſtupuit germani lumina flauamCæſariē; & madido torquentē cornua cirro.Nempe quod hæc illis natura eſt oībus vnaAd ſubitas thracū volucres nubēqꝫ ſonorāPygmeus paruis currit bellator in armis:Mox impar hoſti: raptuſqꝫ per aera curuisVnguibus a ſæua fertur grue: ſi videas hocGentibus in noſtris riſu qͣtiere: ſed illicQuanꝙͣ eadē aſſidue ſpectent̉ prælia rideiNemo: vbi tota cohors pede nō ē altior vnoNulla ne periuri capitis: fraudiſqꝫ nefandæPœna erit: abreptū crede hūc gͣuiore cathēaProtinus: & nr̄o (ꝗd plus velit ira) necariArbitrio. manet illa tamen iactura: nec vnqͣDepoſitū tibi ſoſpes erit. ſed corꝑe truncoInuidioſa dabit minimus ſolatia ſanguis.A vindicta bonū vita iucundius ipſa.Nēpe hoc indocti: quorū præcordia nullisInterdū: aut leuibus videas flagr̄ātia cauſisQuantulacūꝙͣ adeo eſt occaſioſufficit irę.Chryſippus non dicet idē: nec mite thaletisIngenium: dulciqꝫ ſenex vicinus hymetoQui partē acceptæ ſæuæ inter vincla cicutæAccuſatori nollet dare: plurima fœlixPaulatim vitia: atqꝫ errores exuit omnesPrima docens rectū ſapiētia: quippe minutiSemꝑ & infirmi eſt animi exiguiqꝫ voluptasVltio: cōtinuo ſic collige: quod vindictaNemo magis gaudet ꝙ femīa: cur tn̄ hos tuEuaſiſſe putes: quos diri conſcia facti

MAN

Merōe.

FlauuscolorGermanorum come.Pygmei

Pœnamalorum

occaſioiThalesVerba prudētis. Vita recta. Socratꝭ mor-