diu ne modico quidē auditorio quicqͣꝫ cōmittere auſus: mox magna frequentia tantoqꝫ ſucceſſubisaut ter auditus vt ea quoqꝫ q̄ prima fecerat infert nouis ſcriptis. Quod nō dant proceres dabit hiſtriotu camerinos & bareas: tu nobilium magna atria curas. Præfectos pelopea facit philomela tribunos.erat tunc in delitiis aulæ hiſtorio multiqꝫ fautorū eius quotidie promouebant̉. venit ergo Iuuenalisin ſuſpitionē: quaſi tēpora figura notaſſet: ac ſtatim per honorē militiæ: qͣꝫqͣꝫ octogenarius vrbe ſūmotus eſt miſſuſqꝫ ad præfectura cohortis in extremā ægypti partem tendetis id ſupplitii genus placuit:vt leui atqꝫ ioculari delicto par eſſet. Verū ītra breuiſſimū tēpus angore ac tædio periit. At vt alijs placet hic paris hiſtrio neronis gratiſſimū primū: quod principis luxū intendere ſolitus eſſet. poſt ſunt qtradant ab eo occiſum quaſi grauē aduerſariū. vt hiſtrionica videret̉ excellere. Domitianꝰ quoqꝫ adeohuic hiſtrioni infeſtus fuit vt diſcipulū eius pubere adhuc: velut Trāquillus inquit: & vt maxīe ægroquæ quod arte formaqꝫ nō abſimilis magiſtro videbat̉: occidit. ſane Hora. ſcribit pridem pantomimūa domitia neronis filia decē quæ ei ſeſtertia pro libertate dederat repetiiſſe ꝑ iudicē: nec fuiſſe quæſitūan domitia ſciens liberū accepiſſet: vnde deprehendit̉ nō amplius a nerone dilectum: Iuuenalis veropoſt domitiani imꝑatoris mortē vixit: vt in quarta huius libri ſatyra multis rationibus conuincet̉. Vigit ergo neruæ Traianiqꝫ tēporibus. Qui potuit igit̉ aut propter paridē quē perſtrinxerit domitianoīnuiſus eſſe: aut ab eo in exiliū mitti: vt ſum motus ab vrbe perierit: velut probus: vt iam diximus: putauit. Aquinatē fuiſſe coniectare poſſumꝰ: quod in tertia huius libri ſatyra Vmbritiū ita ſit allocutusErgo vale noſtri memor & quotiēs te Roma tuo refici properantē reddet aquino: Me quoqꝫ ad eluinam cererem noſtrāqꝫ dianā Cōuelle a cumis Martiali & conſuetudine & amicitia coniunctū fuiſſe cūex aliquot apud Mar. ipſum epigrāmatis conſtat: tum ex illo. Cū Iuuenale meo quæ tu cōmittere tentas. Quid nō audebis perfida lingua loqui. Te fingente nefas pyladē odiſſet oreſtes: Theſea perithidelituiſſet amor: Tu ſiculos fratres & maius nomē atridas. Et ledæ poteras diſſociare genus. Hoc tibi pro meritis & talibus imprecor auſis. Vt facias illud quod puto. lingua facis. Hæc de auctoris genere. Porro quid ſit: ac vnde ſatyra dicatur paucis concludemus: quādo id vberrime a nobis vbi de artepoetica ſicut de cæteris quoqꝫ liberalibus diſciplinis locuti ſumus vt locus exigebat expoſitū puto.Fatyra vt Feſt. inquit cibi genus fuit ex variis rebus conditū: & lex multis alijs confecta legibꝰ & genus carminis vbi de multis rebus diſputat̉. Carmen ſane maledicū fuit: & ad carpēda hominū vitia inuentum quales archææ fuerunt eupolis cratini ariſtophanis & aliorū veterū grecorū comœdiæ: quosapud latinos primus Liuius andronicus ſecutus fertur: vt Valeriꝰ Maxi. Paulatim deniqꝫ Iudicra arsad ſatyrarū modos ꝑrexit: a quibꝰ omniū primus poeta Liuius ad fabularū argumēta ſpectantiū oculos & animos tranſtulit: eum ſecuti Pacuuius & ennius. Id olim carmē dictum ſatyra: quod ex variisconſtabat poematis. Hos ſecutus lucillius alio quodā ſuo vſus reprehēdendi ritu quē ſunt imitati Hora. Perſius: Turnus & ſi qui alij fuerunt & hic noſter. Satyrā autem dictā aiunt a ſatyris nemorū numinibus: imo equidē ruſticis a quibus duxit originē veluti in libro quē de expetēdis fugiēdiſqꝫ rebꝰ ſcripſimus euidetiſſimis rationibus oſtēdimus: quod ſimiliter in hoc carmine ridiculæ res putādeqꝫ referantur: quæ velut a ſatyris proferunt̉: velut Macrobius σάβη quod genitale membrū ſignificat: vtquidam alij a ſatyra lance quæ referta variis multiſqꝫ primitiis in ſacris diis iuferebat̉. Alii autē putandicta a lege q̄ vno rogatu multa ſimul comprobat: quod & in eiuſmodi carmine multa ſimul pōemata comprehendantur. De ſatyra hactenus.