Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
193v
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Quarto qn̄ nauis adherei zabulo non mouctur: ſic ſpūaliter qn̄ circa curaꝫ carnis nimisſollicitatur: nō mouet̉ deſiderio in deū. Pſal.Cōglutinatus ē in terra vēter noſter. Quītuꝫ eſt vētoꝝ valitudo .ſ. tēptatio. vn̄ Mat. Cūvidiſſꝫ ventū validū timuit. Sextū eſt pyrati inuaſio .ſ. ſuꝑbia q̄ furatur oē bonum hoīs.Un̄ ſi nauis ē fracta recurrēduꝫ eſt ad ſecūdaꝫtabulā naufragij .ſ. pnīaꝫ. Si vero nauis ē ītegra: recurrēduꝫ ē ad plura remeª. Primonauis dꝫ ꝑ paupertatem exonerari. Scd̓oaqͣ de extra ꝓijci ꝑ ꝯfeſſionē. Tertio foramina ſenſuuꝫ ꝑ ſedulā cuſtoditionē obſtruantur. Quarto vt anchora ſpei ꝓijciatur. Hec .n.cuſtodit nauē cordis ne fluctuet. Quinto vtlucerna fidei īſpiciat̉ q̄ portum ſalutis oſtēdit. Sexto ſicut ꝑiclitātes faciūt vota: ſic ſpūal̓rte voueas deo: eiꝰ regimī te ꝯmittendo. Tertiū eſt qd̓ ꝑ hos ſeptē diſcipulos ī maripiſcātes ītelligunt̉ ſeptē gna hoīum: ꝗ in ſtatuſuo piſcant̉ merita ſuaꝝ oꝑationū. Primuſſtatus eſt dn̄orum. Hijs d̓s ſe manifeſtat cumſua humilitate eos docet vt ī memoria ſua habeant ꝙ equales ſeruis ſuis ꝯditi ſunt in naͣ. Itē ne ſuꝑbiant ꝯtra deuꝫ de munere ſubditos eqͣles eis ꝑ nature ꝯſortiū agnoſcendo: ꝗbus dr̄. Remitte minas ſeruoꝝ: ſcientes ꝙ illoꝝ ⁊ veſter dn̄s eſt in celis. Secūdus ſtatus eſt ſeruoꝝ: ꝗbus dn̄s ſe manifeſtauit eiusobīa: vt in ſe humilitatis aſpiciant ꝯditionem⁊ ne dn̄os deſpiciant: nec ordinationi eoꝝ ſuꝑbiendo ꝯtradicant: ⁊ vt ſciāt ſe eſſe ẜuos dn̄oꝝquibus etiaꝫ dr̄. Serui obedite dn̄is carnalibus. Tertius ſtatus eſt iudiciuꝫ ꝗbus d̓s ſemāifeſtat: cū ſeueritate dīne iuſtitie eoſ docꝫ: ꝙī iudicio nō recipiāt ꝑſonā: Qui .n. ob ꝯſanguinitatis ⁊ amicitie fauoreꝫ ſiue inimicitiaꝝ odioiudiciū ꝑuertūt ī xp̄i iuſtitiā peccare noſcuntur. Quartus ē ſtatus diuitū ꝗbus dn̄s pauꝑtate ſua ſe manifeſtat ꝯtra elationē inferendo metuꝫ. vnde apl̓s de diuitibus dicit. Precipe diuitibus huius ſeculi nō ſuꝑbe ſaꝑe: neqꝫ ſꝑarein incerto diuitiaꝝ ſuaruꝫ. Item qn̄qꝫ docetſua miſericorditer tribuere ⁊ agnoſcere ſe a deopoſitos diſpēſatores tꝑaliuꝫ ſubditoꝝ ⁊ eē humiles ſcientes aliena eſſe q̄ diſpēſant. Quītus ſtatus ē paupeꝝ: ꝗbus eternoꝝ ꝓmiſſioneſe eſt manifeſtans dicēs. Beati pauꝑes ſpiritu ⁊c. Sextus ē ꝯiugatoꝝ ꝗbus ſe manifeſtat mr̄imoniū ſui pn̄tia approbās: docuit eos

ſunt appetāt: ſic de bonoꝝ pn̄tibus gaudeant:vt cū intentiōe ſollicita mala eterna ꝑtimeſcāt:⁊ vt ſuſcipiēde ꝓlis cā ſe meminerint eē ꝯiūctoſ⁊ tn̄ īmoderate admixtiōi ſeruiūt: ꝓpagationisarticulū in vſuꝫ trāſferūt voluptatis. vn̄ apl̓s.Qui hn̄t vxores ſint tanqͣꝫ nō hn̄teſ. Septimꝰ ſtatꝰ ē virginū: ꝗbꝰ ſe etiā māīfeſtat qn̄ virginē in mr̄eꝫ elegit: cuiꝰ ēt mr̄es pn̄t eſſe oēs virgīes cū maria ſi eterni pr̄is fecerīt volūtateꝫ ẜꝫAug. hijs ſeptē noībus xp̄s noīabat̉. Dr̄ .n.dn̄s vt pꝫ Io. 13. Uocatis me magiſter ⁊ dn̄e⁊c. ſuꝫ etenī. Iteꝫ vocat̉ ẜuus qꝛ venit ī forma ẜui mīſtrare nō mīſtrari. Iteꝫ dr̄ iudexIo. 5. Ptāteꝫ dedit ei iudiciū face̓ ⁊c̄. Ipſe etdr̄ ꝑ apl̓ꝫ diues in oēs. Iteꝫ dr̄ pauꝑ. vndedicit ꝑ ꝓph̓aꝫ. Ego aūt mendicꝰ ſum ⁊ pauꝑ. Itē filiꝰ hoīs nō hꝫ vbi capui ſuū ⁊c̄. Itēqꝛ mr̄imoniū ſui p̄ſentia ꝯſecrauit ⁊ ꝟginē virgo in mr̄eꝫ elegit. vn̄ ipſe ēt dr̄ ſpōſus ⁊ ſponſaelectꝰ Mat. 24. Tardāte aūt ſpōſo ⁊c̄. Iteꝫdr̄ virgo: qꝛ de eius puritate oēs accepimꝰ. Etqꝛ virginitateꝫ p̄elegit ⁊c̄. Iō in hijs ſtatibꝰ dr̄ſe manifeſtaſſe. Ioh̓is. 17. Pater manifeſtauinomen tuum hominibus ⁊cͣ. quos ⁊cͣ. Qartū eſt ꝙ ante tꝑa xp̄i nullū erat meritūſꝫ ſolū ī tꝑe gratie .ſ. xp̄i laborat̉ meritorie. Exēplum de patribus in lībo. Pſal. Vanū eſt nobis āte luceꝫ ſurge̓ .ſ. gratie: qͣ mediāte meritorie oꝑatur. Et hͦ eſt qd̓ dicit. In illa nocte nihilprehendiderunt ⁊cͣ. Quītuꝫ documentum eſt ꝙ ad meritū adipiſcendū. 4. reꝗruntur .ſ. feruor dilectiōis ꝗ intelligit̉ ꝑ prunas: rigor afflictionis ꝗ itelligit̉ ꝑpiſce aſſuꝫ: dulcor deuotiōis ꝗ intelligit̉ ꝑ fauūmellis: ⁊ vigor bōe oꝑationis ꝗ intelligitur ꝑpanē. Iā in ipſa apparitiōe diſcipuli obtulerūtei parteꝫ piſcis aſſi ⁊ fauum mellis. Hic etiamſit mētio de piſce: prunis ⁊ pane: vt ꝑ hec ſignificent̉ que ad meritū adipiſcendū reꝗruntur. Sextuꝫ documentuꝫ eſt: ꝙ ſic in merito ꝓficientes nō eſtiment a ſeipſis cāꝫ meriti habere: qꝛ vt ſic ſpoliāt deum ſuo honore ⁊ dn̄io vl̓i⁊ ingrati ſunt ei de beneficijs acceptis. Hoc vitium īpedit noſ ne maiora bōa a deo accipiamꝰqꝛ indignos nos reddit ſuꝑbie reatus gr̄e dei:aut ſi plus daret nobiſ extolleremur: aut īgratiefficeremur: aut nō digne in gr̄a oꝑaremur: ⁊ſic grauioris peccati rei efficeremur: vnde ſepemagis eſt clementia parcentis dn̄i: negare ampliora gratie dona qͣꝫ ſeuitia iraſcentis. Et hͦ ē