Sermo

quaſi diceret cibus inordinate ſumptus vt dictum eſt: diſcretionis rōem obnubilat: memoriam ꝯfundit: ⁊ diuerſis infirmitatibus affligit: ⁊ mortē ꝓcurat aīe ⁊ corporis. Eccl̓ia. 7.Propter crapulam multi ꝑierunt. Qd̓ intratin os corporis: corrūpit ſpūalia: ⁊ in ventrē vadit: fomitem nutriēdo: ⁊ mittit̉ in ſeceſſuꝫ eterne dānationis. ¶ Scd̓o docet oris refrenationem di. Que aūt ꝓcedunt de ore. Naꝫ in ml̓tiloꝗo nō deeſt p̄ctm̄. Hoc .n. pctō punitꝰ eſtille diues epulo: ꝗ inter ꝯuiuia linguā reſoluitin ml̓tiloqum. vn̄ punitus eſt in linguā in inferno: vt in quo ꝗs peccat: ī illo puniat̉. vndeGre. Sicut malus aer aſſiduo flatu tractus:inficit corpus: ita ꝑuerſa locutio aſſidue auditainfirmoꝝ inficit aīum: vt incaleſcat delectatōepraui oꝑis: aſſidui iniꝗtate ẜmonisˢ. Et notaꝙ nō eſt idem mentiri ⁊ mendaciū loꝗ. Mentiri .n. ē loꝗ ꝯͣ id: qd̓ ſentit ꝗs aīo: ⁊ ſane aliqn̄veꝝ dicens. Verax nō eſt: qꝛ ꝯͣ ꝯſcīaꝫ loquit̉.Mendaciū vero eſt ſignificaᵈ vocis cum intētione fallendi. Vt igit̉ mendaciū ſit: nc̄e eſt vtfalſitas ſb̓ſit: ⁊ ꝯͣ ꝯſcīam dicat̉. vn̄ Au. Verb̓vti ad id ad qd̓ nō ſunt inſtituta: pctm̄ eſt. Sꝫſermo datus eſt: vt ꝑſto ſint mutue volūtatesIdeo magna abuſio eſt vti fallaciter ſermoneEt iō ſaluator docet multiloꝗum diſcipl̓os declinare di. Que aūt ꝓcedunt de ore: de cordeexeunt. Et illa cōinꝗnant hoīem .ſ. verba medacij in corde fabricata ad decipiendū: talia cōinꝗnant .i. maculāt .ſ. hoīem: facientes ip̄m reum ac ꝯdigna pena dignum. ¶ Tertio ꝑſuadet cordis cuſtodiā di. De corde .n. exeut ⁊c̄.⁊ ea ſunt: q̄ coinꝗnant hoīem .ſ. ꝟba mēdacij¶ Ubi nota ꝙ impuritas vniuſcuiuſqꝫ rei inhoc ꝯſiſtit: ꝙ rebus villoribus īmiſcet̉. Nonenim datur argētum īpurius: ſi auro īmiſccat̉ꝑ qd̓ melius reddit̉: ſed ex ꝑmixtōe plumbi.Manifeſtum eſt aūt ꝙ hō eſt dignior in oībꝰcreaturis: ⁊ iō impurius reddit̉ ex hͦ ꝙ tꝑalibꝰſe ſubijcit ꝑ amorem. A qua ſpuritate ꝑ ꝯͣriummotum purificat̉: dum .ſ. tendit in id: qd̓ eſt ſupra ſe .ſ. in deum. In qͦ motu fides eſt primuꝫpͥnm. Accedentes aūt ad deum opꝫ credere.Heb̓r. xjº. Et iō primuꝫ pͥnᵐ purificatōis cordis eſt fides: q̄ ſi ꝑficiatur ꝑ caritatem formatāꝑfectam purificatōem cāt. vn̄ Mat. 5. Beatimundo corde. Iheronymus ibidem. Beatimundo corde: qͣs nō arguit ꝯſcīa peccatoruꝫ ⁊īmunditia. ¶ Et uota ꝙ immundicia deteſtāda eſt ꝑꝑ ꝗn̄qꝫ. ¶ Primum eſt dignitas aīe:

quam peccatum inꝗnat: que eſt imago dei.¶ Scd̓m eſt difficultas redeūdi: quia poſtqͣꝫprius hō peccauit: nullus purus homo a peccato ꝑfecte purgatus eſt: vt dignus eſſet viderefaciem dei: donec xp̄i ſanguis effuſus eſt: quoiſta purgatio eſt. ¶ Tertium eſt eius vtilitasqd̓ pꝫ per hͦ: qꝛ dn̄s īmundiciam corporalemnō reputat in ꝯparatione īmundicie ſpiritualis: vt pꝫ h̓. De corde exeunt cogitatōes male.He ſunt q̄ cōinꝗnant hoīem ⁊cͣ. ¶ Quartuꝫeſt ꝙ dn̄s nō hꝫ ita bonum amicum: queꝫ nonodiret ad mortem eternā ꝓpter maculā vniuspeccati mortalis. Eccl̓ia. 1. Altiſſimus odiohn̄t pctōres. ¶ Quintū eſt ꝙ maculat ⁊ deturpat reꝫ: io quam cadit. Qd̓ niſi virtute diuinaamoueatur; ꝑdita eft. Et ideo hanc cordis immundiciam ſaluator reprehendit di. De cordeexeunt cogitatōeſ male. ¶ Nota arguendi ſūtex hac ſnīa qui cogitatōnes a diabolo īmitti putant: ⁊ non ex ꝓpria naſci voluntate. Poteſtenim diabolus eſſe intentor: nō actor malaruꝫcogitationum. Si autē ille ꝗ ſemꝑ in inſidijspoſitus leuem ſcintillā cogitationum malaruꝫinflāmauerit: non debes ex hͦ eum opinari ſecreta cordis noſtri poſſe rimari. Sicut .n. d̓sdedit voluntati dominium: qꝛ volūtas eſt domina ſui actus. Cui voluntati ſola diuina potentia p̄ſidet. Sic eius cognitioni dedit ſcire ſecretum: cuius ſecretum nō penetrat: niſi diuīaſapīa. Sꝫ ex ſignis interioribus vel exterioribus quādoqꝫ cognoſcit. Sed qꝛ ex cogitationibus ꝓueniunt mala oꝑa ⁊ mala verba ẜꝫ glo.ideo addit. Homicidia: per qd̓ accipit̉ omnenocumentuꝫ: qd̓ directe perſone ꝓximi infert̉Exo. 20. Non occides. Adulteria ⁊ fornicationes: ꝯtra illud. Non mechaberis. Furta:cōtra illd̓. Non furtū facies. Falſa teſtimonisꝯtra illud. Teſtis falſus nō erit impunitus.Prouer. 19. Blaſphemie: ꝯtra illd̓ leuiti. 20.Educ blaſphemuꝫ foras. vnde additur. Hecautem ſunt: que coinquinant hoīem .i. impuꝝ⁊ īmundum reddunt coram deo. Et ẜm glo.qꝛ huiuſmodi verba dn̄i occaſionem ex phariſeorum nequitijs ſumpſerunt: ꝗ traditionesſuas diuinis p̄ceptis preſcribebant. Conuenienter elimīat p̄miſſe traditōis īcōueniētiaꝫ d.Non lotis manibus manducare ⁊c. Criſo.Non dixit eſcas in lege ꝓhibitas manducare:non coinꝗnat hoīem: ne eis poſſent ꝯͣdicereteſtimonio legis ſe munientes. Sed cōcluditillud de quo erat mentio.