Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
129v
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Tertio dꝫ habere ſtrēnuitatem in defenſio Feria quarta dn̄ice. .3. qͣdra. Sermo. CI.ne: vt ꝓpter mortis ꝑiculuꝫ non timeat defendere rempu. qꝛ bonum cōe diuinius eſt bonopͥuato. Eccl̓i. 2. dicit̉. Curam illoꝝ habe: ⁊ ſicꝯſidera vt leteris ꝓpter illoſ: ⁊ ornamētuꝫ gratie accipias. Et hͦ eſt quod dicit. Ubi duo veltres ꝯgregati ſunt in noīe meo ⁊c. q. d. Ubiqꝫſcilicet in quocunqꝫ p̄lato. Duo .i. caritas dei:⁊ dilectio ꝓximi: vel tres .ſ. claritas in cognition: honeſtas in cōuerſatione: ⁊ ſtrēnuitas indefenſione. Cōgregati ſunt: nō in augendisdiuitijs: ſicut cupidi. nō in cubilibus ⁊ impudicitia: ſicut luxurioſi. Sed in noīe meo. i. adſalutē ꝓpriā vel alienaꝫ q̄rendaꝫ: ⁊ gl̓iaꝫ noīsmei manifeſtandam. In medio eoꝝ ego ſum.ſ. ꝑficiendo idoneitate mediātibus hijs in regente: vt idoneus hijs effectus: ſubditos vtiliter valeat gubernare. Ex hijs igit̉ oībus elicitur vnuꝫ documentū: ꝙ qꝛ iſte claues ſunt abīfinita dei bonitate collate. ⁊ theſaurus penitētibus diſpenſandus ſit infinitus ꝑꝑ meritumpaſſionis xp̄i: q̄ erat in īfinituꝫ acceptiſſima ⁊ꝓ oībus ſufficientiſſima: relinquit̉ ꝙ diſpēſator in diſpēſando debeat eſſe mitiſſimus. Itatamen ꝙ ſpiritu diſcretiōis non patiat̉ ſuccumbere iuſtitie metas. vnde Criſoſt. Si errauimus aliquando paruas penitentias iniungendo: nonne melius eſt de mīa reddere rōnem:qͣꝫ de auſteritate. Obi pater familias largus ēnon dꝫ eſſe tenax diſpenſator. Si deus benignus eſt: vt ꝗd ſacerdos auſterus; vnde Petrus huiuſmodi affluentiā largitatis volēs experiri: ſub forma auſteri ponit menſurā ſepten numeri largitati remiſſionis: ad ſaluatoreꝫacceſſit dicens. Domine quotiens peccabit inme frater meus: ⁊ dimittā ei? ⁊c. vnde petrushabuit hunc numeꝝ remiſſionis. Dicendumẜm glo. ꝙ forte hūit ex eo ꝙ dicit̉ gen̄. 4. Septies dabit̉ vltio de capu. Igit̉ per locum a cōtrario ſi ſepties puniendus ꝗs ⁊ ſepties dimittendus. Uel ſorte ex eo qd̓ habet̉ ꝓuer. 24.Septies ī die cadit inſtꝰ ⁊ reſurgit. vl̓ forte ꝑꝑpctā ſeptē mortalia. Ioh̓es igit̉ volēs euꝫ īformare de īfinita affluētia largitatis dīne miſericordīe dixit. Non ſepties: ſed ſeptuageſies ſepties: quaſi dicat ẜm gloſam quocunqꝫ genere peccati. ⁊ quotienſcunque peccauerit. Dimitte: vel ẜm Iheronymum dimittas in die:quotiens homo poſſet peccare.

Cceſſerūt adih̓m ab iheroſolimis ſcribe2⁊c. Mat. I5. Secūdū ꝙ dicit beatus Greg. Propriūeſt errogantiū mala ſubditorum dure obiurgādo increpare: nunqͣꝫ autem bona eoꝝ laudādo ꝯfirmare. Semper inuenire optant qd̓ increpandorigide feriant. Vnde ſcriptū eſt in ore ſtulti vnga ſuperbie: qꝛ videlicet ꝑcutere rigide ſcit: ſedcōpati humiliter neſcit. Hij ẜm glo. plus zelant tranſgreſſorē humanaꝝ tarditionū: qͣꝫ diuinoꝝ p̄ceptoꝝ: plus decretaliū: qͣꝫ euangeliorum plus conſuetudinū: qͣꝫ vtilitatū. Et iō ſuꝑſticioſe alioꝝ facta reprehendunt̉: vt maioris ꝑfectioniſ in opinione hominuꝫ habeantur. Sꝫqꝛ diuerſimode diuerſi xp̄ꝫ ſequebant̉ .ſ. aliꝗ vtcum obſeruarēt. alij vt ab eo nutrimentū haberent. ⁊ alij vt doctrinā ſalutarē ab eo reciperēt. Primi fuerunt ſcribe ⁊ phariſei. Scd̓iturbe. Tertij diſcipuli. Igit̉ ꝓ noſtra vtilitate hos tripl̓r aggredit̉ in preſenti euangelio.Prima conſideratioIrca primā conſiderationem que eſtcde ſuꝑſtitionis phariſeoꝝ refutatione cum dicit̉. Acceſſerunt ad ih̓ꝫ ⁊c̄.Ubi occurrunt ſex ꝯcl̓ones. Prima ꝯcl̓o eſt videre ꝗd ſit lex. Et diciturꝙ lex eſt quedaꝫ regula ⁊ menſura actuū rationis: ẜm quā inducit̉ aliquis ad agendū: vel abagēdo retrahit̉. Qd̓ aūt ſit actiuū nominis patet. Nam ad legē ꝑtinet p̄cipe̓: ⁊ ꝓhibere: ſedhoc pertinet ad rationē. vn̄ lex dicit̉ a ligando:ꝗa obligat ad agendū ſecundū dictamē rationiſcuius eſt ordinare ad finem actus humanoſ cūſit regula ⁊ menſura eorūdem. Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ ml̓tiplex eſt lex .ſ. lex eterna: lex naͣlis: lex humana: lex fomniſ: lex moyſacia: ⁊ lex euāgelica: de ꝗbus pertranſeo. Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ ad directionem humanevite neceſſarium eſt habere legeꝫ dīnam. Qd̓patet duabus rōnibus. Prima eſt: qꝛ perlegem dīnaꝫ dirigit̉ hō ad actus ꝓprios in ordine ad vltimuꝫ finem. Sed qꝛ vltimus finisbeatitudinis excedit ꝓportionem naͣlis facultatis humane: ideo neceſſarium fuit: vt ſupra legem naͣlem ⁊ humanam: homo duceret̉ ad ſuum fineꝫ lege diuinitus data. Scd̓o ꝓpterincertitudinem humani iudicij: p̄cipue de rebus ꝯtingentibus ⁊ ꝑtinentibus. Contingit