LXI

enim de actibus diuerſoꝝ eſſe diuerſa iudicia:ex ꝗbus cauſe diuerſe ⁊ leges ꝯtrarie ꝓceduntvt ergo homo abſqꝫ omni dubitatōe ſcire poſſet quid ſit agendum ei: ⁊ ꝗd vitandum: neceſſariuꝫ fuit: vt ī actibus ꝓprijs dirigeret̉ ꝑ legem diuinitus datam: que non pōt errare.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ẜm ꝙ dicit ph̓s pͥº rhe.melius eſt oīa ordinari lege: qͣꝫ dimittere iudicium arbitrio. Ratio eſt duplex. ¶ Prima ēqꝛ facilius eſt inuenire paucos ſapientes: ꝗ ſufficiunt ad rectas leges ponendas: qͣꝫ multos:q̄ requirerent̉ ad recte iudicandū de fingulis.¶ Scd̓o qꝛ illi ꝗ leges ponunt ex multo tꝑreꝯſiderant ꝗd lege ferendum: ſed iudicia de ſingulis factis fiunt ex cordibus ſubito exortis.Facilius aūt ex multis ꝯſideratis pōt hō vide̓quid rectum ſit: qͣꝫ ſolum ex aliquo vno facto.¶ Quinta ꝯcl̓o eſt. Scd̓m Iſido. ideo facteſunt leges: vt eaꝝ metu humana coerceret̉ audacia: tutaqꝫ ſit inter improbos ⁊ in ip̄is ꝓbisformidatio: refreneturqꝫ nocendi facultas.¶ Unde nota ꝙ Iſido. legis ꝑfectionē deſcribit dicens. Erit lex iuſta: honeſta: poſſibilisẜm naͣm: ẜm ꝯſuetudinem patrie: loco: tꝑe cōueniens: neceſſaria: vtilis: manifeſta quoqꝫ:ne aliꝗd per obſcuritatē in errore ꝯtingat: nullo modo pͥuato ꝯmodo: ſꝫ cōi vlilitati ꝯſcripta¶ Sexta ꝯcl̓o eſt: ꝙ rectores ml̓titudinis nōpn̄t in legibꝰ diſpēſare. Lex .n. inſtituta eſt ꝓcōi vtilitate ẜm Iſid. Sed cōe bonum nō dꝫintermitti ꝓ bono pͥuato alicuius ꝑſone. Iſtiaūt figurant̉ nobis: cuꝫ dicitur. Acceſſerūt aūtad ih̓m ab iheroſo. ſcri. d. Quare diſcipl̓i tuitranſgrediunt̉ traditōes ſenioꝝ. q. d. non obſtantibus noſtris pͥuilegijs: opꝫ ⁊ volumꝰ: vtetiā obligam ini ad traditōes nr̄as. Intelligēdum ꝙ eoꝝ traditiōes erant defectuoſe in tribus: tum qꝛ ſuꝑſtitioſe: tum qꝛ erant ſimulatorie: tum qꝛ in ſe includebāt impietatē. Suꝑſtitio oſtendit̉ in hͦ: qꝛ arguebāt diſcipulos ī modicis: ⁊ ip̄i rei erant in ml̓tis ⁊ magnis. vndeMat. 7. Quid vides feſtucā in oculo fr̄is tuitrabē in oculo tuo nō ꝯſideras; ¶ Item ſuꝑſtitio eſt alioꝝ magna minima face̓: ⁊ ſua ꝑuamagna reputare. ¶ Item ſuꝑſtitio eſt illd̓ qd̓licitū eſt: qͣſi nō liceat rep̄hendere: vt ſic maioris ꝑfectōts in reputatōe hoīum habeat̉. vndephariſei ⁊ ſcribe quaſi rōne ſcīe ⁊ religionis.Ab iheroſolimis .ſ. ꝑꝑ loci ſolēnitatem. Poteſtatem arguendi hn̄tes ⁊ zelū legis. Et ſic ineoꝝ acceſſu ſimulatōis exhibet̉ p̄ſumptio. Ac

3oceſſerunt ad ih̓m: ad arguendū diſcipulos: vtquaſi amici nollent in publico arguere diſcipulos corā turba: ſed magr̄o dicere in pͥuato di.Quare diſcipuli tui: quoꝝ culpa in te redūdatqꝛ nō corrigis. Trāſgrediunt̉ traditōes ſeniorum: quas opꝫ ſeruare: qꝛ in antiꝗs eſt ſapīa.Iob. 1. Non .n. lauāt manus ſuas cum panem manducāt. Beda. Manuū ſuaꝝ baptiſmata ẜuant: ꝗ ſuoꝝ cordiū ſordes ablue̓ negligunt. Et iō ſuꝑſtitio ⁊c. traditio erat impietatis: qꝛ docuerunt filios melius facere offerendo: qͣꝫ egenis parentibus ſubueniendo. vndeſaluator hoꝝ traditionem aggredit̉ tripl̓r.¶ Primo .ſ. ſuꝑſtitionē ⁊ erroreꝫ ꝯfutat. vn̄textus. Ipſe aūt reſpōdens. Non directe ꝑteoꝝ indiguitatē: ſꝫ ꝑ ꝯͣriam qͣſtionem ⁊ arguitionem confutans eos ait illis. Quare ⁊ vostranſgre. man. dei ꝑꝑ tradi. v. Obedire opꝫdeo magis qͣꝫ hoībus. Actu. 4. Naꝫ d̓s dixitHic refutat impietatē traditionū eoꝝ auctoritate Moyſi. Naꝫ deus dixit exo. 20. Ponora patrem tuū ⁊ maatu. neceſſaria eis dando.Uos aūt dicitiſ. In traditiōe impietatis aliosinſtruēdo: euacuātes legē dīnaꝫ de honore parentū. Quicunqꝫ di. ⁊c. Ihero. Precepit d̓spenurie parentū ꝯſulēs: vt filij eos in ncc̄ariis honorarēt. Hanc legē phariſei ſb̓uerteruntdi. Filios melius facē offerre: qͣꝫ parentibusſb̓uenire. Et ſic oblatio filioꝝ tēdebat in lucꝝſacerdotū. Et ita irri. fe. man. dei .ſ. de ſuſtinēdis parētibꝰ. Propter tra. ve. q̄ ẜuit vr̄e auaritie. Ypocrite: h̓ refutat eoꝝ traditioneꝫ ꝑꝑ ſimulationē ꝑ auctoritatē Iẜ. qͦ ad tria. ¶ Nquo ad ſil̓ationem oris: quia labijs tm̄ orant.¶ 2º quo ad elongatōeꝫ cordis: qꝛ lōge cor eorum eſt. ¶ 3º quo ad fruſtrationē mercedis:qꝛ ſine cā colūt me. Dicit igit̉. Ypocrite: ꝗ ſ.tm̄ curat de exteriori lotōe. Bn̄ ꝓphe. de vob̓Yſa. Hic ppl̓s la. me hō .ſ. ꝟbo: nō facto: fictione: nō ꝟitate. Cor aūt eoꝝ .i. recordatio eorum qͦ ad memoriā: intētio qͦ ad intellectū: dilectio qͦ ad voluntatē. Longe eſt a me. Pſal.Obliuioni datꝰ ſuꝫ tanqͣꝫ mortuus. Sine cāeterne mercedis. Colunt me: qꝛ tm̄ ſimulatorie doctrinas exterius. Docentes: qͣꝫtum adcredenda. Mandata: qͣꝫtum ad agenda ꝯtēnitis. Et ꝯuocatis. h̓ ꝯfurat traditionē ſuꝑſtitōiſdi. Et ꝯuocatis tur. ꝑ phariſcos deceptos.Dixit eis. Audite: voce obediēdo. Et ītelligite: adiſcēdo ꝟitate. Nō qd̓ in. in os co. ho. i.ẜꝫ Criſo. qd̓ ītrat in os corꝑiſ: nō coīꝗnat aīaꝫ

r 2