LIIII

II6

Nō eſt igit̉ mirandū: ſi qn̄qꝫ eoꝝ: ⁊ quos p̄cipue diligit petitionē non īplet: vt īpleat qd̓ petenti magis expedit ad ſaluteꝫ: ꝓpterea Paulo ſtimulū carnis non amouit: qͣꝫuis hoc peteret ꝓuidens ei hoc eſſe vtile ad humilitatis cōſeruationem. vt habetur ſcd̓e coꝝ. 12º. Undedicitur. Neſcitis quid petatis. Roma. s. Nāquid oremus ſicut opꝫ neſcimus: ꝑꝑ hoc dicitAugu. Bonus dn̄s ꝗ non tribuit nobis ſepequod volumus vt non male tribuat.¶ Quinta ꝯcl̓o eſt: ꝙ actus martyrij eſt multuꝫ meritorius. Ratio. Quia qͣꝫtuꝫ vnūqd̓qꝫmagis aſſimilat̉ cauſe meritorie: tāto magis ⁊efficacius hꝫ rationē meriti: ſed cauſa meritoria eſt paſſio xp̄i: Igitur martyriū inqͣꝫtuꝫ aſſimilatur paſſioni xp̄i eſt magis meritoriū. Adhoc aūt vt aliqd̓ martyriuꝫ aſſimiletur paſſionixp̄i tria reꝗruntur .ſ. ꝙ ſit voluntariuꝫ: innocens: ⁊ caritatiuuꝫ: qꝛ xꝑi paſſio erat voluntaria. Nā oblatus eſt: qꝛ ipſe voluit. Innocēs:vipilatus teſtatus eſt. Luc. 22. Nullā cauſaminuenio in eo. Et latro in cruce. Hic nihil mali geſſit. Erat etiaꝫ caritatiua. Ioh̓is. 15. Maiorem caritatem nemo hꝫ: vt ⁊c̄. Ergo ad hͦ ꝙmartyriuꝫ ſit meritoriū: reꝗͥritur ꝙ ſit voluntarium. Nā paſſionibus innatis vel cauſal̓r illatis: nec meremur: nec demeremur. ſed volūtarie acceptis. ¶ Scd̓o reꝗͥritur ꝙ ſit innocēsInnocētia eſt. n maxime meritoria. Nam ꝓficiens in actibus virtuoſis per habitum continuatuꝫ multo plus meretur qͣꝫ per habitumdiſcontinuatuꝫ. Et ideo innocens retinens innocentiaam vite: ⁊ ſuſtinens martyriuꝫ innocenter eſt magnus. ¶ Tertio requiritur ꝙ fitcaritatiuuꝫ. Naꝫ actus martyrij eſt caritas: qꝛtanto magis oſtenditur ꝗs amare aliquā rem:qͣꝫto per eaꝫ rem magis amatā ꝯtemnit ⁊ remplus odioſam eligit pati. Uitam .n. plus diligit: ⁊ morteꝫ plus odit. Unde pꝫ ꝙ martyriuꝫꝑ quod vita ꝯtemnitur: ⁊ mors eligitur eſt ardor caritatis ẜm illud Ioh̓is. 15. Maiorē caritateꝫ ⁊c̄. Et hoc eſt qd̓ dn̄s querit. Poteſtisbibere ⁊c. Per talem .n. paſſio ſignificatur: ꝗtunc bibitur qn̄ voluntarie patienter ⁊ innoceter: ⁊ ex caritate ſuſtīet̉. Ad roma. 8. Si cōpatimur ⁊ corregnabimꝰ. vn̄ ſeꝗtur. Calicē ꝗdēmeū bibetis. ſedere aūt ad dexteraꝫ: uel ad ſiniſtraꝫ ⁊c̄. Gloſa. Hoc regnuꝫ celoꝝ non eſt dātis ſed accipientis: ideſt merituꝫ regni celeſtisnon eſt ex ſola gratia dantis: ſed opꝫ etiaꝫ ꝙ cōcurrat voluntas ⁊ meritū recipiētis. Non .n.

ꝑſonaꝝ acceptio eſt apud deū. Sed quicunqꝫdignus eſt accipit qd̓ ꝑſone nō eſt paratuꝫ ſedvite. Nō eſt meū dare vobis .ſ. ſuꝑbis: vt adhūc eſtis: ſed alijs ꝗbus paratuꝫ ē. Igit̉ ⁊ vosnolite eſſe qd̓ eſtis: ſed eſtote alij: ſꝫ humiliamini ꝗ vultis iam exaltari: ⁊ eſt paratū vobis.¶ Sexta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ad conſequenduꝫ effectūpredeſtinatiōis oportet ꝙ humilitate vincat̉ indignationis impedimentū: qꝛ ẜm Aug. Niſihumilitas quecunqꝫ facimus preceſſerit ꝯtinuata ⁊ ſecuta fuerit: iā nobis de aliquo facto gaudentibus: totuꝫ aufert de manu ſuperbia: quegenerat indignationem. Nam indignatio eſtreputatio indignitatis in illo: qui preſumptuoſe anhelat ad ſuperiora. Prouenit autem indignatio ex quatuor: ſcilicet ex conſiderationeſui ſtatus venit ſuperbia: ex conſideratione fraterna caſus venit cōtemptus: ex collectiōe meritorum inuidia: de ignorantia iudiciorum deiadmiratio. Sed contra primum temerariumeſt ſuperbire aliquem de eo ꝙ ſtat cum caderepoſſit. Unde ad corinthi. decimo. Qui ſe exiIſimat ſtare videat ne cadat. ¶ Contra ſecundum crudeliter eſt contemnere: Cum humanum ſit alijs ꝯdolere in infirmitatibus. vndeMichee ſeptimo. Ne leteris inimica mea ſuꝑme: qꝛ cecidi. ¶ Contra tertium eſt: equalitatem premij ad meritum ꝯparare: qꝛ nō ſunt cōdigne paſſiones huius tēporis ⁊c̄. Roma. 8.¶ Contra quartum eſt illud Roma. xj. O altitudo diuitiaꝝ ⁊c. Sed ſicut ꝯfidentia meritoruꝫ quandoqꝫ parit arrogantiā: ſic eꝯuerſo peccati ꝯſideratio humilitatem: ⁊ plus placet deohumilis peccator: qͣꝫ iuſtus ſuperbus. Et hoceſt qd̓ dicit. Tunc audientes decem indignatiſunt. Blo. Sicut iſti carnaliter petierunt eſſeſuper omnes: ſic ⁊ iſti cōtriſtati ſunt eſſe aliquēante ſe. Ieſus autem vocauit eos: tanqͣꝫ piuspater: vt ab errore reuocaret. vt paceꝫ reformaret ad ſe: tanqͣꝫ ad ſalutis medicum quo mitigarētur ad pacis vinculum: quo vnirentur dicēsScitis quia pͥncipes gentiuꝫ ⁊c̄. Seꝗtur. Sꝫnō ita erit inter uos. q. d. vos more ſccl̓ariumpetiſtis. ⁊ vultis per prelationem ad regni celeſtis poſſeſſionem cum e contra ad ſummamvirtutem aſcendatur: nec imperando: ſed miniſtrando. Et ideo nō ita erit inter vos: ſicut inter eos: quia ſi in regno terreno prelati ſunt domini. Sed veſtrum regnum non eſt terrenūſed ſpirituale. Unde per oppoſitum debet invobis eſſe: quia prelati eccleſie ſunt miniſtri.

p 4