Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
107v
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

tionibus intendēdo. Tertio placita ſeculariafrequentando. Quarto actuꝫ iudiciariū exercendo. Ex quo pꝫ ꝙ qui ſabbatum violat: mortaliter peccat. Secūda ratio: vt peccata mortalia precauerent: qꝛ illo die multo maius eſt.Unde Aug. Dico tibi ꝙ ſpecialiter obſeruesſabbatum: non quomodo iudei corporali ociovacare volunt ad nugas: et ad laſciuias ⁊ pͥncipaliter iſto die duo peccata exercentur .ſ. choree ⁊ ebrietates. Tertia ratio eſt: vt ꝑ oīumcontemptum ⁊ abdicationē ꝯtemplationi vacarent ſinguloꝝ beneficioꝝ gr̄as agēdo ⁊ rememorando. Yſa. Miſerationū dn̄i recordabor:⁊ laudeꝫ dicam pro omnibus que dedit nobisdn̄s deus noſter: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Erat auteꝫſabbatum in die illa. Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſabbatum erat eis occalio calūniandi: ignorantes ꝙ quis excuſatur apeccato mortali laborans in ſabbato in quatuor caſibus. Primo ꝑꝑ operis modicitateꝫẜm glo. Exodi. 3I. Quicūqꝫ polluerit ſabbatūGlo. Turbando quietem aīe morte morietur.ſ. anime ⁊ corporiſ. vnde pꝫ: Qd̓ ſolus huiuſmodi labor cauſat mortale peccatuꝫ. Scd̓oꝓpter laboris neceſſitatem que tanta dꝫ eſſe vtlabor operis ſine rei ꝑiculo nec poſſit preueniri: nec differri: ſicut ꝯtingit in meſſibus ꝓpterincurſum hoſtium: ⁊ etiā in vindemia propterfrigus: vel in captura allecum: que ſolū fit tēpore determinato: in talibus excuſat neceſſitas qlegem non hꝫ: extra de conſuetudīe: talis laboris neceſſitas vel quantitas ad arbitrium boniviri iudicanda ē. vn̄ dicit. M. in glo. ꝙ minutores: viatores: ferratores equoꝝ non propterlucrum ꝓprium ſeu queſtum: ſed propter neceſſitatem alioꝝ excuſantur a peccato: al̓s no. Tertio ꝓpter pauꝑes: qꝛ lꝫ bene ī ſabbatoarare ⁊ agruꝫ pauperum ſeminare: vel ducereligna religioſis. Quarto ex publica vtilitate: puta labore ꝓ ponte vel viā ſiue eccleſia reparando dum hoc fiat moderate. vn̄ dr̄. Sabbatum eſt: non licet tibi tollere ⁊c. De foro aūtdicendum eſt: ꝙ forū tenetur in die dominicapeccatū eſt omni hora: maxime autem in horamiſſarum ⁊ veſperoꝝ: qꝛ tunc hoīes diuino officio pre ceteris horis magis ſunt intenti. vnde diſpenſatio ipſa non excuſat qꝛ ſuꝑ hoc papanunqͣꝫ generaliter diſpenſauit: cum tn̄ inundauerit vndiqꝫ talis corruptela generalis: immogeneral̓r ꝓhibitum eſt: extra de fe. ca. xj. ⁊ deconſe. di. 3. Rogationes: nec poteſt dici ꝙ ec-

cleſia tollerando diſpenſet. Unde etiam necvrgens neceſſitas excuſat: nec ꝯſuetudo cuꝫ ī aliadie ita cōmode foꝝ poſſit celebrari. vnde videtur mihi ꝙ nullo modo liceat foꝝ in die dn̄icotenere: ⁊ negociatiōes: emptiones ⁊ venditiones publice exercere: ⁊ id epiſcopus tenetur ꝑſententiā ⁊ admonitionē eccleſie illicita: ⁊ quecunqꝫ mergunt ꝯtra diuini nominis cultum ꝓhibere ne ꝯmittantur: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Quime ſanum fecit ille mihi dixit. Tolle grabatuꝫtuum ⁊ ambula. Applica.Quarta ꝯſideratio.Irca quartā occurrūt. 4. documēta.c Primū documentū eſt ꝙ in declinatione a turba primo xp̄s nobisexēplificauit opeꝝ noſtroꝝ occultatione: excludendo hominum fauorem. Scd̓o īſinuauitnobis eius gratie p̄uentionē. vnde Aug. dic̄ꝙ non eſt vnus de turba: ſed ꝙ preuenit oēmturbā. Tertio dedit nobis modū inueniēdicum. vn̄ Aug. Difficile eſt eū videre in turbaTurba .n. ſtrepitū hꝫ: viſio aūt iſta ſecretū deſiderat. Quarto docuit nos ꝑiculū imꝑſeuerantie in bono declinare: qꝛ ad hanc hn̄daꝫ iuuadit nos infeſtatio turbe carnaliū affectionū Scd̓m documentū eſt: ꝙ lꝫ aliqui ꝑ donuꝫhabitualis gratie ſint curati: igͦrant tn̄ ſe vltroalio auxilio indigere. Ideo xp̄s docet eos ī tēplo deuotōis diuinuꝫ auxilium inuocare: quomediante adiuti valeant viuere recte. Indigeteniꝫ quelibet creatura: vt a deo ſeruetur in bonō qd̓ ab ipſo accepit: ⁊ in ſtatu gl̓ie vbi gratiaerit ꝑfecta hō dīno auxilio indigebit. vn̄ Aug.dicit. Sicut oculus corporis pleniſſime ſanuscernere non poteſt: niſi candore lucis adiutusſit: ſic ⁊ homo ꝑfecte iuſtificatus niſi eterna luce diuinitus adiuuetur: recteʳ nō poteſt viuere.Hec aūt iuſtificatio ſit ꝑ gratiaꝫ. Ro. 3. Iuſtificati gratis ꝑ gratiam ipſius. vnde dr̄. Poſtea inuenit euꝫ ieſus in templo. Glo. Adhucſaluatorem ignorabat .ſ. quo ad ſecūdam gr̄aꝫcredens ea nō indigere: ſed ꝓpter primam iuſtificāteꝫ: Dignus .n. erat vt ei ſe ſaluator oſtederet .ſ. quo ad auxiliuꝫ ꝯſeruans euꝫ ī bono. Tertiū documentuꝫ eſt: ꝙ etiam iuſtificatꝰindiget tali auxilio ſpecial̓r: qꝛ ſine ipſo nō poſſet ad fineꝫ vite ſue iuſtificatꝰ ꝑſeuerare: qꝛ ml̓tis dat̉ gr̄a: ꝗbus nō dat̉ in gr̄a ꝑſeuerare: paratus tn̄ eſt ſemꝑ petentibus ꝯferre eā. RōeDeus .n. in oī oꝑe ſuo eſt miẜicors ⁊ iuſtus:qꝛ miẜicos liberaliſſime dat: qꝛ iuſtuſ: ideo nō