Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
107r
Einzelbild herunterladen
 

XLIX

107

ienetur reddere. vnde dr̄. Tolle grabatū tuuꝫideſt peccati delectationē: qd̓ fit ꝑ ſatiſfactioneꝫ Tertius eſt de virtute in virtutē proficere.vn̄ cuꝫ btītudo ſit p̄miuꝫ virtutū: opꝫ nos multis operibus meritorijs ſeu virtuoſis inſiſtere: vt beatitudinē inꝗramus: qꝛ vt ait ſapiens.Oꝑanti iuſtitiā merces fidelis: qꝛ oꝑarij merentes oꝑantur vſqꝫ ad vltimū nūc ꝑmiatiōisRatio: qꝛ in illo nunc ꝗs p̄miatur: quo nō poteſt ſe auertere ponēdo obiceꝫ: ſed illud nunc ēillud in quo terminat̉ meritū ⁊ p̄mium incipit.Qd̓ āt in iſto nūc ꝗs p̄mietur: ī quo nō poteſtſe auertere a deo: pꝫ: qꝛ duꝫ aliquis eſt in ſtatumerendi nō neceſſitat̉ quin poſſit ſe auertere:Scut .n. demereri eſt volūtariū: ita ⁊ mereri:qn̄ igitur exit ſtatū iſtū intrat illum īpermutabilem. Et ideo nullus de ſeipſo dꝫ p̄ſumere: qꝛqͣꝫtumcūqꝫ bonus ſit ꝓ ſtatu vie: tn̄ non eſt ſicꝯfirmatus: ꝗn poſſibile ſit ip̄m cadere. Nec ētquiſquā dꝫ deſꝑare de ꝓximo quē in vitijs iacere ꝯſpicit: qꝛ nullus ꝓ ſtatū vie final̓r eſt obſtinatus: ⁊ ideo de gratia dei reuocari poteſt: ⁊hͦ eſt qd̓ dicit̉. Ambulate. Glo. De virtute invirtutē. vn̄ ad ephe. 5. Vt filij lucis ambulate Septimū eſt: lꝫ peccatū actuale reddat aīaꝫinfirmam: tn̄ gr̄a cum ſit pͥncipiū vite ſpiritualis ipſam ſtatiꝫ ſanat: nec obſtat ꝙ non ſit ī noſtra poteſtate: cū ſit donū ſuꝑnaturale: qꝛ deusſic ordinauit: ꝙ eaꝫ diſponēti ſe daret. Unde ſicut homo ſanus nō incitatur a ꝯtrarietate humoꝝ moleſtātium ſpiritū: ſic in gratia exiſtensnō inꝗetatur ab impugnationibꝰ paſſionū vexantiū ad modū febrium: qꝛ gr̄a adueniēte aīaefficitur ſana. vnde Yſa. 58. Sanitas tua citius oriet̉ .ſ. ſi p̄ceſſerit debita diſpoſitio .ſ. volūlatis ē ꝯſenſus: ⁊ hͦ ē qd̓ dic̄. Et ſtatī ſanatꝰ ē. Octauū eſt: ꝙ gratia nō ſolum ſanat: ſꝫ etiāexcitat ad virtuoſe oꝑanduꝫ. vnde maximuꝫ ſignum gratie in hoīe eſt oꝑari virtuoſe qd̓ ſinevirtutibus nō poteſt fieri. vn̄ deus cōferendogratiam cauſat virtutes in aīa: ꝗbus meritoriepoterit oꝑari. vnde apoſtoluſ. Oīa poſſum ingratia que me ꝯfortat. vn̄ Aug. Sicut oculuscorporis pleniſſime ſanus: niſi candore lucisadiutus nō poteſt cernere: ſic ⁊ hō ꝑfectiſſimeiuſtificatus niſi eterna luce diuinitus adiuuet̉:recte nō poteſt viuere: ſed iuſtificatio fit ꝑ gr̄aꝫRomano. 3. Iuſtificati gratis per gr̄aꝫ ipſiusIgitur etiaꝫ homo iaꝫ habēs gr̄aꝫ indiget alioauxilio gratie ad hoc vt recte viuat: ⁊ hoc ē qd̓dicit. Et ſuſtulit grabatū ſuū ⁊ ambulauit .ſ. ad

iutus ꝑ gratiā excitantem eum: ⁊ impedimentum tollentē ſegniciei. vnde ẜm glo. Grabatūſigͣt ſegnicieꝫ: in qua quieſcit animus egri queinfirmat̉ voluptate carnis ⁊ delectatione ſeculiquā gratia tollit ⁊ promptuꝫ reddit ad ſingulaopera meritoria facienda.Tertia ꝯſideratio.Irca tertiam conſiderationem occurcrunt quatuor concluſiones. Prima ꝯcl̓o eſt: qd̓ dicit apoſtolus. 2ª. thim. 3. O ēs qui pie volunt viuere inxp̄o ꝑſecutioneꝫ patientur: vbi Augu. in glo.Omnes qui pie .i. religioſe aut iuſte volūt viuere in chriſto qui venit pati patienter in cordevel in corpore: vel a diabolo: vel a malis hoībus: vel a ſuīs ꝯcupiſcentijs: vel ꝓ dolore patientium ꝑſecutione ⁊c. Ex quo elicitur ꝙ iuſtiquadruplicem ꝑſecutionē a quatuor calumniatoribus patiuntur .ſ. vel a diabolo: vel a malishominibus: vel a ſuis ꝯcupiſcentijs: vel ꝓ dolore patientium. De primo in glo. Humaneinnocentie diabolus vere calumniator diciturqꝛ innocētes ad culpaꝫ nititur trahere. Deſecundo ſuꝑ illud. Non calūnientur me ſuperbi. Glo. Superbi ſunt iudei quos ſuꝑbia decorpore chriſti preſcidit. De tertio. Multiꝑſecuti ſunt me. Glo. i. caro ꝯcupiſcentiarumdiuerfitate occupata ꝑſequitur aīaꝫ. De qͣrto. Aug. ſuꝑ ſecūda thi. 3. Qui corā pio viuitimpie: ⁊ ſi nō obligat conſentienteꝫ: cruciat tn̄ſentiētē. vn̄ in euāgͦ. calūniatores pōit iudeos Scd̓a ꝯcluſio eſt: ꝙ d̓s ꝑmittit viuere malos cum bonis ꝑꝑ quinqꝫ ratiōes. Primavt ipſi exēplo bonoꝝ ꝯuertātur. Non .n. vultdeus mortē peccatoris. Scd̓a vt iuſti ꝑ eosexerceantur. Exercet .n. nos diabolus ſuꝑiuscaro inferius: fomes interiuſ: mūdus exteriꝰ. Tertia eſt ad demōſtrandaꝫ ſuā potentiaꝫ:vude homo ꝑ peccatū a deo diuiſus ⁊ ſibi derelictus ſtatim deficeret: niſi manu dei potentiefulciretur. Quarta eſt ad oſtendendū ſuamſapīam: qꝛ oīum natura cōſtantium certus eſtterminus. ⁊ vnumqd̓qꝫ tempus hꝫ. Quinta ad declarandū ſuaꝫ clementiam: qꝛ facit ſolēſuum oriri ſuper bonos ⁊ malos. Tertia ꝯcluſio eſt: ꝙ triplex eſt ratio: quarehomini ſabbatū datum eſt. Prima ratio ē:vt .ſ. illuꝫ diem ſummo ſtudio honoraret nihiloperis faciendo qd̓ mētis quietē in deuꝫ impediat. Unde ſic continet tranſgredi quadrupl̓rPrimo manual̓r oꝑando. Scd̓o merca-