XLVI

IoI

mationem: vel ex principis ꝑmiſſione: vt hicvadunt ſterlingi. De mutatiōe pecunie igit̉ ꝓpecunia aūt eſt facienda in loco: in quo pro inſtanti tempore ambo genera pecuniaꝝ currūtaut eſt facienda in loco: in quo pro tꝑe inſtantivel alteꝝ pecunie: vel neutrum currit. Si primo modo aut pecuniā eius qui vult acciꝑe amplius p̄cio inſtituto plus valet in pōdere: autnon. Si pͥmo modo dico ꝙ ad iuſtum p̄ciumdꝫ mutare gratis ⁊ pondus ſuꝑexcreſcens poteſt vendere in forma ponderis. Non autē informa pecunie: ⁊ tunc accipere amplius ſua intereſt pro pondere: niſi hͦ ſpecialiter ⁊ publicefuerit a pͥncipe interdictū: quemadmodum interdicta eſt decurtatio nummoꝝ. Tranſlatōisenim gratia facta eſt pecunia: vt ſolum in ipſaꝯſideretur ratio p̄cij ad tranſferendum teꝫ venalem: ⁊ non vt aliꝗd ponderis abſcīdat̉. Siſcd̓o modo ſic nullo mō licet acciꝑe amplius:niſi qͣꝫ ſua intereſt pro labore cōputandi ⁊ cuſtodiendi pecuniaꝫ: ⁊ cetera que ꝑtinent ad curam eius: dum tamen hoc fiat bona fide. Sivero nulla earuꝫ pecuniaꝝ hꝫ curſum: vl̓ vnatm̄ vbi ⁊ quādo ſit mutatio: ibi tunc non hꝫ rationem medij ⁊ p̄cij. ſed potius extremi ⁊ reiappreciande: ⁊ pōt licite vendi iuſto precio: ⁊ille ꝗ emit: pōt induſtria ſua deferre ad locum:vbi hꝫ curſuꝫ ꝓ ampliori p̄cio in vſum pone̓.Hec Henricus de gandauo vbi ſupra.¶ Quintuꝫ documentū eſt: ꝙ in eccl̓ia eſt duplex populus. Unus eſt beneficijs gratus .ſ.viri obediētes. Alius eſt ingratꝰ: vt obſtinati¶ Primum pꝫ. Naꝫ verus obediens eſt beneficijs gratus: qꝛ ẜm Ber. dat ſuum velle:ſuum nolle. Perfectus obediens morā neſcitnec mandatum ꝓcraſtinat. Parit aures auditui: linguaꝫ voci: manus oꝑi: pedes itineri: ⁊tunc totum ſe recoligit: vt ex toto mandatū impleat imꝑantis. Tales .n. ꝑficiunt laudem deipͥmo cum ꝯcordia: qꝛ diſcordia diſſonantiā facit a voluntate dei. Et ideo dicit̉ Danielis. 3.Tunc hij tres ex vno ore .i. vna ꝯcordia. Secundo cum mundicia: qꝛ non eſt ſpecioſa lausin ore peccatoꝝ. Ideo dicitur infantiuꝫ. Apocalypſis. 9. Nemo poterat dicere canticū ⁊c̄.vnde Ber. Obedientia dirigit greſſus nr̄os⁊ ſancte ꝯuerſationis gratiam promeretur.¶ Scd̓m pꝫ de obſtinato. Hoc eniꝫ proprieinheret voluntati: ⁊ tanqͣꝫ finem vltimum meditatur: ⁊ nihil fugit in animo: quod deſideratadipiſci: niſi de cordis duritia: qua meditatur

quis non legem dn̄i: ſed propriaꝫ voluntatē.¶ Sextum documentuꝫ eſt: ꝙ obſtinatos reprobauit: ⁊ obedientes acceptauit. vnde dicit̉Et relictis illis. glo. incredulis ⁊ inobedientibus. Abijt in Bethaniā .i. in domum obedientie. Obſtinatos reprobat: qꝛ obſtinatio eſtſubuerſio ſumma religionis: ꝑſeuerās in malo: quod eſt diabolicum: qꝛ eos nulla beniuolētia monitionis poterit penetrare. Hec aūt obſtinatio habet quatuor gradus. ¶ Primꝰ eſtdiſſimulatio ꝓprie iniꝗtatis: infirmitatis ⁊ inutilitatis: dum ſibi parcens: ⁊ blandiens: ⁊ ꝑſuadens: putat homo aliꝗd eſſe: cum nihil ſit:iam ſeipſum ſeducit. ¶ Scd̓s eſt ignorantiaſui. Quia .n. primo iniquitatem: infirmitateꝫ:inutilitateꝫ ſibi texerit: quid ſuꝑeſt: niſi vi vulnera tecta non videat?; Ex quo ſeꝗtur: vt alioetiam reuelante vulnera non eſſe contendat: ⁊tunc conuertitur in verba malicie ad excuſandas excuſationes in peccatiſ. ¶ Tertius eſt p̄ſumptio. Quid .n. mali veretur attractare: q̄preſumit defenſare; ¶ Quartus eſt ꝯtemptꝰ:qui trahit hoīem in impenitentiā: ⁊ in penitentia obſtinate firmatur. Hoc iam peccatū neqꝫin hoc ſeculo: nec in futuro remittet̉. Et ideodeus eos relinꝗt inobediētes: ⁊ approbat obedientes. qꝛ obedientia eſt voluntas faciendi p̄ceptum ſuperioris: eius beneficia recipiēs cuꝫgratiarum actione. vnde ad gratiarum actōesquatuor nos incitant. ¶ Primuꝫ eſt diuinaliberalitas. vnde Ber. Diſce in referēdo gratias non eſſe tardus: in ſingulis donis diligēter ꝯſidera q̄ apponunt̉: vt nulla dona dei debua gratiaꝝ actione fruſtrent̉. ¶ Scd̓m tꝑisopportunitas: cui nulla operatio magis ꝯuenire videtur: qͣꝫ gratiaꝝ actio. vnde AuguſtinꝰQuid melius aīo geramus ⁊ ore promamusqͣꝫ deo gratias. Hoc nec dici breuius: nec audiri leuius: nec agi fructuoſius pōt. ¶ Tertium eſt eius acceptabilitas: qꝛ deum ꝓuocat adlargiendum. vnde Grego. Dignum eſt deoſemper gratias agere: qꝛ deus nunqͣꝫ ceſſat benefacere. ¶ Quartum eſt remuneratōis multiplicatio. vnde Ber. Ad loca vnde exeūt flumina reuertuntur gratiarū: vt iterum fluant.Dignum eſt igitur deo gratias agere: qꝛ flumina beneficiorum dei non ceſſant fluere.Quod nobis concedat ⁊c̄.