Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
101v
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Feria quarta dominice quadrageſime.Sermo quadrageſimus ſeptimus.Cceſſerūt adIh̓ꝫ ſcribe ⁊ phariſei ⁊c̄.aMatthei. 12º. Scd̓m qd̓Bernardus dicit. Fratribus noſtris inter quos viuimus ipſo iure fraternitatis ⁊ ſocietatis humane: conſilij ⁊ auxilij ſumus debitores. Sed nullum conſilium melius arbitror eſſe: qͣꝫ ꝙ exemplo fratrem tuū docere ſtudeas: q̄ oporteat ⁊ non oporteat. Prouocans eum ad meliora: conſulens non ſoluꝫlingua: ſed opere ⁊ veritate: ⁊ ne diſſimules redarguere culpas eiuſ: ⁊ ſollicitus ſis tanqͣꝫ angelus dei: ⁊ pacis de regno dei tollere ſcādalaoccaſiōes ſcandaloꝝ penitus remoue̓. Saluator igitur vt noſtre infirmitati ⁊ miſerie ꝯſilio⁊ auxilio poſſit ſuccurrere: aſſumens naturaꝫnoſtrā: frater noſter factus ē. Sꝫ qꝛ auditoreſnr̄i naͣ fratres: alij ſunt neſciētes: alijnegligentes: alij in malo ꝑſiſtētes: ⁊ alij penitētes: opꝫvt dicit Iſido. de ſūmo bono: vt iuxta ſenſuūcapacitatem ſingulis ẜm ſuam exigentiam ſermo diuinus explicet̉. vnde ſuper illd̓. 2ª. Thimot. 4. dicit Augu. Omnis ſcriptura diuinitus inſpirata vtilis eſt .ſ. ad docendū neſcientes: ad arguendum ⁊ conuincendum de malo nagligentes: ad corripiendum ⁊ increpandum dure in malo ꝑſiſtentes: ad erudiendumpenitentes. Et hoc ad iuſtitiam .i. vt iuſtioresfiant: ita vt homo dei inſtructuſ: ad omne opdei ſit perfectus: ſcilicet executione. Circa ſenſum moralem eſt primo premittēdum: ꝙ phariſei .ſ. excelſi in vita: ⁊ ſcribe .i. excelſi in ſapientia: figuraꝫ gerunt peccatorum:qui falſa opinione ſue bonitatꝭ decepti ſunt: qꝛceteris deſpectis ſolum voluit videri. Et ideoſumentes exꝑimentum chriſti .ſ. eius potentie⁊ ſapientie conati ſunt eum refutare. vnde ſaluator ſumens niniuitaꝝ conuerſionem: ⁊ regine Sabe ſapientie reꝗſitionem comparatione ratione ſtatus vtriuſqꝫ: ⁊ ratione p̄dicationis eos refellit. Ionas ẜm Augu. gerit figuram ſaluatoris: ꝗ paſſus eſt ⁊ de terra reſurrexit. vnde peccator accuſatur in cōparatione niniuitarum ⁊ regine auſtri: qꝛ niniuite penitentiam egerunt. Audiunt iſti dominum ſpūal̓r

derunt: ſcclicet in peccatorum īteratione. Regina auſtri a finibus terre venit: ꝓpter ſapientiam Salomonis. Vnde dn̄s vult oſtenderequales ſunt: qui p̄ſentem dominum per gratiam contemnunt: quādo alienigene eius ẜuuꝫaudierunt. Cum īmundus ſpiritus ⁊cͣ. Quādo enim in ſacramento penitentie fit remiſſiopeccatorum: mundatur domus: ⁊ inhabitatorſit ſanctus ſpiritus: ⁊ hic nō inhabitat: niſi inhumilibus corde. Ille ergo ſanctus ſpūs implet: regit: agit: refrenat a malis: ⁊ ad bonū excitat. Homo non pōt quicqͣꝫ fine ſancti ſpiritꝰaſſiſtentia: que in omnibus bonis inuenit adiutorem. Peccator autem p̄ſumptuoſus: ꝗ falſa opinione deceptuſ: credit ſe eſſe bonū: excludit a ſe ſanctum ſpūm: ⁊ omne meritum: ⁊ licꝫeius conſcientia munda maneat a peccatis: inanis eſt tamen oībus bonis. Sed tale peccatum quondaꝫ expulſuꝫ per gratiā nunc reuertitur: adducens ſecum alios negores ſe: ⁊ erūtpeiora ⁊c̄. Per ſeptem vniuerſitas figuraturvitiorum: qui ꝑ ſeptem dona ſpiritus ſancti expelluntur. Sed reuertens ſemper ſecum neꝗores ducit: qui dicunt̉ neꝗores: vel ꝓpter naturam: vel propter conatum: vel ꝓpter peccatum: vel ꝓpter effectum peccati: qꝛ faciūt eosad quos redeunt: nequiores ⁊ fictiores: ⁊ fiūtnouiſſima illius ⁊c. Temptant etiā eum: quoad carnalem affectioneꝫ: quos refellit: docenseos ſpiritualia p̄ponenda: ⁊ ẜm iſtum moduꝫſunt quinque conſiderationes.Prima ꝯſideratio.Rima conſideratio eſt de peccatorūp̄uaricatione: ⁊ hꝫ duas ꝯcl̓ones. Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ peccator ꝑ peccatum obtinet multas miſerias. Nam eiꝰ imago deformat̉: natura vulneratur: veꝝ bonuꝫrelinꝗtur: dignus accuſatione efficit̉: ad penāobligatur: deus offenditur: ⁊ diuina acceptatione ſpoliatur. Hoc .n. pꝫ: qꝛ peccatuꝫ diuerſanoīa ſortitur: ꝑꝑ diuerſos eius effectus. Dicitur enim macula ꝓpter deformitatem partisſuꝑioris: ⁊ inferioris aīe: ⁊ ita ponit gratie deidefectum. Dicit̉ etiam vitiuꝫ: ⁊ ideo ponit defectum boni naͣe. Dicitur etiā peccatuꝫ ꝓpterauerſionē a vero bono. Dicit̉ etiaꝫ crimen: ⁊ideo accuſatione dignum. Dicit̉ etiam culpa:⁊ ideo pene obligat̉. Dicitur ſcelus: ⁊ ideo offenſam dei cauſat. Nefax: qꝛ maxime illicituꝫeſt ꝑſone: ⁊ ideo acceptatione dīna indignū. Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſex ſunt genera peccatoꝝ