XLVqf
deſiderij. Hoc aūt eſt in ſolo deo: qꝛ ẜm Au.Feciſti nos dn̄e ad te: ⁊ inquietum eſt cor noſtrum ⁊c̄. Iſtd̓ pꝫ. Nam qn̄ eſt aliqd̓ corpus:qd̓ ad aliquē terminum hꝫ inclinationem naturalem inꝗetuꝫ eſt illd̓ corpus: donec ꝗeſcatin ip̄o termino: ſicut pꝫ de igne. Et qꝛ cor nr̄ꝫfactū eſt ad ꝗeſcenduꝫ in deo: iō eſt inꝗctuꝫ ⁊c.Et hͦ eſt ꝙ dicit. Tunc dicet rex hijs: qui a dextris eius erunt: id eſt bonis.Quarta ꝯſideratio.Oarta ꝯſideratio eſt de diſceptatiōevbi ſunt quatuor concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſolum de oꝑibus mīe fiet diſceptatio vocalis qd̓ tanqͣꝫ ſolūdānatos: ſed de oꝑibus iuſtitie fiet diſceptatiomentalis: qd̓ tanqͣꝫ tam bonos: qͣꝫ malos.¶ Ratio eſt. Naꝫ reprobi damnabunt̉ ex duplici cā .ſ. qꝛ peccauerunt p̄cepta iuſtitie tranſgrediendo: ⁊ in hͦ ꝯueniunt cum eis ſancti: qꝛfere oēs peccauerunt: vel qꝛ peccata non redimerunt oꝑbus mīe: ſicut ſancti redimerunt.vnde eſt duplex diſcuſſio meritoꝝ. Una mentalis: hec erit de oꝑibus iuſtitie: q̄ tangit oēs.Alia vocalis: hec eſt de oꝑibus mīe: vt appareat damnatos non eſſe mīa dignos. Scd̓mRabanum oꝑa mīe myſtice ſunt ꝓfecto oꝑacaritatis: q̄ imples eum eſurientē pane verbireficis: potum ſapīe refrigeras: erranteꝫ in domo matris eccl̓ie reuocas: infirmum in fide aſſumis: tribulato ſeu carcare triſtitie opp̄ſſo ſb̓uenis: aut cōpatiendo vel ꝯſolādo veram dilectioneꝫ imples. vnde dicit̉. Eſuriui ⁊cͣ.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ tria ſunt: que faciunt opera miſericordie deo accepta .ſ. iuſtitia vt fiantde iuſto. Ordo vt pͥmo ſui miſereatur: ⁊ interalios pͥmo magis indigentibus fidelibus ⁊ ꝓpinquis: ⁊ vni plus ⁊ alteri minus: ẜm ꝙ ratio recta imꝑabit. Intentio .ſ. vt non ꝓpter laudem hoīum: ſed pure ꝓpter deuꝫ: vt ſi in dante eſt caritas: ⁊ in recipiēte neceſſitas: ⁊ in munere proprietas: tunc ſequit̉ vtilitas: que multiplex eſt. ¶ Primo liberat a peccato: cui obſtat eccl̓ia. 4. Elemoſina reſiſtit peccatis: īmoin multa peccata caderet: ſi elemoſina non preſeruaret. ¶ Scd̓o el̓ia temporalia multiplicat. Grego. Terrena ſubſtātia ꝑ hoc ꝙ pauꝑibus diſtribuit̉: multiplicat̉. ¶ Tertio a morteſpūali ſuſcitat. Actu. 9. Miſericordia meret̉ adomino ſuſcitari. ¶ Quarto dei ſnīam reuocat. Grego. Ire dei reſiſtit̉: quādo ipſemet ꝙiraſcitur: mīa cōpellitur miſereri. ¶ Quinto
amicos multiplicat. Luce. 5. Facite vobiſ amicos ⁊c. ¶ Sexto morientem aſſociat. Ambr.Non ſunt bona hoīs: q̄ ſecum ferre nō pōt: ſola mīa comes eſt defunctoꝝ. ¶ 7º in iudiciolib̓at: ibi ſpālit̓ fiet diſceptaº de oꝑibꝰ mīe: vt h̓¶ Tertia ꝯº eſt: ꝙ qꝛ in ſtatu vie nullus eſt finaliter obſtinatus in malo: nec ꝯfirmatꝰ in bono: ꝗn libe poſſit ſe a malo ꝯuertere ad bonū:⁊ eꝯͣª. Igit̉ nullus p̄ſumat de ſeip̄o: qꝛ ſi iā adſidē vocatus ſit: vtꝝ eligēdus ad regnum ſitneſcit: ſꝫ humil̓r dꝫ de ſcip̄o ſentire: ⁊ de eo eēgratus. Naꝫ pͦ dꝫ de ſe humil̓r ſentire: qꝛ opꝰnoſtꝝ freq̄nter impedit̉: qꝛ nimis oneroſuꝫ: ⁊qꝛ nos infirmi ⁊ imbecilles. Cum gͦ nitit̉ ꝗsbona agere: īpedit̉ ab hijs. Debet etiā deo eēgratus: qꝛ nihil hꝫ hō: qd̓ a deo non acceperit.Et iō ꝑ dilectionē dꝫ ſe total̓r tranſfundere: eideuote adherēdo. Dominus aūt non reputatmultitudinem oꝑum: ſed deuotionē. Uir aūtſpūalis qͣꝫto maiora a deo recipit: tanto magisilluminat̉: vt infirma ſua cognoſcat. vn̄ addit̉Tunc reſpōdebūt ei: vt poſt coēm dānationēmeritoꝝ on̄dat humilem adminiſtrationeꝫ iuſtoꝝ. vnde. Tunc reſpōdebit̉: nō diffidentesde ꝟbis dn̄i: ſꝫ ſtupentes taꝫ de magnitudinemaieſtatis regis: qͣꝫ de ſua ꝑuitate: qꝛ paꝝ videbitur eis eſſe bonum: qd̓ fecerunt. Ro. 8.Non ſunt ꝯdigne paſſiones huius tꝑris ⁊c.Tunc igit̉ reſpōdebunt. Non alij ꝓ ſe: qꝛ tūcceſſabit aduocatus: ⁊ vnuſquiſqꝫ loquet̉ ꝓ ſe.Domine quando te vidimus ⁊c. q. d. Bonanoſtra q̄ reputas tibi accepta: opinione noſtranon ſunt ꝯdigna: qꝛ multipl̓r imꝑfecta. Nampigritia: diffidētia: vana gl̓ia: ypocriſiſ: tepiditas: vane cogitatōes: īꝑſeuerantia: ſepe maculant nr̄a oꝑa: ꝙ nō ſunt merito ꝯdigna.¶ Quarta ꝯº eſt: ꝙ el̓ia q̄ fit pauꝑibꝰ ſpū: eſtdeo valde grata: ac ſi fieret ſibi: vt ſunt religioſi: ⁊ hͦ ꝑ ſtatus ꝑfectiōeꝫ: qꝛ nō ſolū exteriorarelinquūt: ſed ſemetip̄os. Mat. 6. Si ꝗs vultvenire poſt me: abneget ſemetip̄ꝫ. vn̄ ſic̄ xp̄sfuit obediēs vſqꝫ ad mortē: ſic pauꝑ ſpū: ꝗ eſtimitator xp̄i: dꝫ abnegare ꝓpriā voluntatē. vn̄Ber. Qui relinq̄re diſponis oīa: te qͦqꝫ interrelinq̄nda numerare memēto. vn̄ ſeꝗt̉: Et reſpondens dicet illis .ſ. euꝫ veraciter imitātibꝰꝑ abdicationē ꝓprie volūtatis. Amē dico vob̓qͣꝫdiu: quanto tꝑe. feciſtis .i. oꝑa miſricordieexhibuiſtis. Uni ex hijs fratribus meis minimis mihi feciſtis. Et dicit meis: vt ſpecialiter inſinuet de pauperibus ſpiritu.
n 2