Sermo
Quia legitur prouer. 24º. Per agrum pigritranſiui ⁊ vineam ſtulti: ⁊ ecce totum repleuerunt vrtice: opperuerūt faciem eius ſpine: ⁊maceria lapidis deſtructa erat. Ratio primi ēSicut videmus in turpi pictura que domumpulchram deturpat. Sic etiam pꝫ de peccato.Nam aīa que cecidit per peccatū non poteſt reſiſtere ſuggeſtionibus inimici. Et ideo occurrunt fantaſmata turpia: ⁊ imaginationes turpium reꝝ ſenſibiliū que imprimūtur. Et ideo.ſicut deturpatur domus quando turpiter depingitur: ita aīa qn̄ per peccatū maculatur. vn̄Iob. 7. Cor eoꝝ longe feciſti a diſciplina. Etideo inducit proptitudinē ad malū. Gene. 8.Senſus ⁊ cogitatio humani cordis ꝓna ſuntad malū. Ratio ſecundi eſt. Quia nihil īpedittm̄ diſpoſitionē ad gr̄aꝫ: ſicut ſollicitudo mūdanoꝝ. Qd̓ pꝫ. Naꝫ ad diſpoſitionē requiriturſtatus interioris diligēs examinatio: ⁊ ſi eſſetaliqd̓ obſtaculū amoueret̉. Et ideo opꝫ vt aīadiſperſa ꝑ ſenſibilia ⁊ extra ſe poſita recolligat̉in ſeipſa: vt cernens obſtaculū amoueat ipſumPer nulla aūt tm̄ diſꝑgitur ſicut ꝑ ſollicitudineꝫ exterioreꝫ. vnde Mat. 6. Ne ſolliciti ſitisaīe veſtre ꝗd manducetis ⁊c. vbi non ꝓhibet̉vſus eoꝝ: que ad neceſſitatē requiruntur: ſedamor ⁊ ſollicitudo: Quia ſollicitudo d̓ tꝑalibꝰreuocat a ſollicitudine eternoꝝ. vnde ad phil.Nihil ſolliciti ſitis ⁊c̄. vn̄ diuitie ſpine dicūturqꝛ ſuffocant boni ꝓpoſiti inſpirationē. Quaꝫdiu iſtis. ſollicitudinibus animus occupatur:nō habebit ꝯtēptuꝫ mundi nec eternoꝝ amorēRatio tertij eſt: qꝛ oīs tēptatio oritur ab inordinatis ꝑceptiōibus ſenſuum vt pꝫ Dan̄. I3.vbi dicit̉ ꝙ p̄ſbyteri impudici videtes ſuſannāexarſerunt in ꝯcupiſcentiaꝫ eius. Et ideo cumſenſus noſtri ſint qͣſi feneſtre aīe ꝑ quos morspeccati intrat. Quāto .n. frequentiuſ ꝑcipis eaque mūdi ſunt: tāto affectus tuꝰ ad ea ꝯcupiſcēda magis inardeſcit. vnde Greg. Non lꝫ intueri: qd̓ nō lꝫ ꝯcupiſci. Et ideo diligenter ſenſuuꝫ cuſtodia eſt adhibenda. vnde ꝓuerb. 4.Omni cuſtodia ferua cor tuum. quoniam exipſo vita procedit.Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſi iſte ager .ſ. cor hoīs ſic fuerit excultuſ: tunc xp̄s ip̄ꝫ intrabit ꝑ gr̄aꝫ: virtutibus adornādo: ⁊ in eo delectando: qꝛ īterpretatur ager pinguedinis: ⁊ villa ꝯſolationis.¶ Primo introibit ꝑ gratiaꝫ ipſuꝫ virtutibuſadornādo. Nā gratia gratū faciens in ordinead acceptationē diuinaꝫ: eſt quedaꝫ integritas
⁊ decor omnium virtutū. Sicut eniꝫ pulchritudo faciei non eſt vna qualitas: ſed eſt quedamintegritas exurgens ex multis .ſ. colore ⁊ figura: ⁊ magnitudine: ⁊ ꝓportione. Ita gr̄a queeſt aīe decor: eſt integritas exurgens ex oībusvirtutibus. Ratio ē: qꝛ nullus eſt deo acceptꝰ⁊ gratioſus: niſi ſit proptus ad ſingula bonoꝝopeꝝ virtuoſoꝝ. Talē autem ꝓmptitudinemhꝫ homo ꝑ oēs virtutes ꝗbus exitur in actusvirtuoſos: quas .ſ. virtutes gratia cauſat ī aīaRatio eſt: qꝛ gratia cum ſit radix meriti a deocōfertur: ſic vt poſſēt oīa meritoria ſingula abhoīe perfici. Hoc autem fit per virtutes. Iōdeus intrando ꝑ gratiaꝫ: cauſat virtutes ī aīaquibus ipſa impinguatur: vt poſſet perficereoꝑa meritoria. Et ideo dicitur ager pinguedinis. Huius pinguedine .ſ. virtutū ⁊ gratie pī̄gueſcunt ſpecioſa deſerti. Deſertū eſt cor beneexcultuꝫ: ornatum virtutibus precioſis: gratiadei ſuperueniente. ¶ Secundo igit̉ villa cōſolatiōis: qꝛ deus delectatur inhabitando cor:ſic ſpiritualiter impinguatuꝫ. Sicut .n. videmus ex ſimili. Homo delectatur ꝯtemplandoſuam pulchritudinem in ſpeculo. Sic deꝰ delectatur ꝯtemplando ꝓpriā pulchritudinem inaīa ſanctoꝝ per imaginem aīe imp̄ſſam: ſicutin ſpeculo mundo ⁊ terſo ab oībus ſordibꝰ vitioꝝ. vnde prouer. Delicie mee eſſe cuꝫ filijshominuꝫ. vnde celum ⁊ alia loca d̓o dicata: lꝫdicant̉ loca dei: tn̄ magis ꝓprie aīa dr̄ locus d̓iex ſpāli ꝯplacentia diuine inhabitationis.¶ Quarta cōcl̓o eſt: ꝙ iſta dei intratio in corhumanū ſic impinguatū ē homini maxime fructuoſa. Ratio eſt. Quia nō inhabitat aīaꝫ ſinedonis ⁊ virtutibus. Eſt .n. hoſpes aīe: ꝗ nullius indiget bono: ſi aīaꝫ replet oībus bonis.Ex quo accipitur documentū: ꝙ quantū eſt exparte dei: deus ſemꝑ paratus eſt ꝯferre ſua dona: qꝛ ſtat ad hoſtiū epulſat: vt ſibi affectus aꝑiatur: ⁊ intromittatur ad ꝯuiuādū ſpiritualiterꝑ donoꝝ ſuoꝝ coīcationem: licꝫ aliqui ponuntobſtaculū hoſtioꝝ cordis claudēdo. De quibꝰdr̄ Iob. Ipſi fuerūt rebelles .i. diuine gratie.Sccunda conſideratio.Ecunda ꝯſideratio: circa quā eſt inſueſtigandū de hoīs valitudine ꝓ remedio ſupplicante. ¶ Nota ꝙ ꝑ cēturionē poteſt accipi ſpiritus rationalis: illoꝝqui ẜm ſimplicitatē intellectus ambulāt. Habentes cognitionē eternoꝝ: quantum permittit infirmitas carnis. Puer eius qui male ve