Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
88r
Einzelbild herunterladen
 

XLI

s a

Uis ſcire qꝛ voluptas mors ē. Audi ſapientēEccl̓i. 30. Iocūditas cordis eſt vita hoīs: theſaurꝰ ſine fictiōe ſctītatis. Quid times; Iugūamoris ſuaue ē. Porta tu ex vna ꝑte ⁊ xp̄ſportabit ex altera. vn̄ Aug. Erubeſcat nr̄a pigritia. Plus ille vltra paratꝰ ē dare qͣꝫ tu reciꝑe:Ille miẜeri qͣꝫ vos a miẜia eripi. forte dicis.Propono bene age̓: ſꝫ volo pleniꝰ delib̓are.Sꝫ noli claudere hoſtiū ꝑ dilationeꝫ. Tertiū eſt: ꝙ ſis ꝑceptibilis dīne īpreſſiōis. Theſauriza tibi bonū qꝛ d̓s pulſat ad hoſtiū gerensmanus plenas gr̄aꝝ. vn̄ apl̓s. pª. cor. 4. Habemus inꝗt theſauꝝ iſtū in vaſis fictilibꝰ. Expecta igit̉ vt vaſculū corporis ꝯfringat̉: ⁊ theſaurꝰ effundat̉. Qr̄ differs? Nunꝗd expectaste ī poſteꝝ fortiorē: vl̓ deū potētiorē: ⁊ hoſtemſtultiorē: ⁊ tēptationē minorē; Dū fortis es ⁊peccādi ꝯſuetudīe nōduꝫ ligatus. Si nō poteris teipſuꝫ vicere: qūo hec poteris pctīs honeratꝰ; Et ſi nūc gr̄aꝫ dei reciꝑe renuis: deū putas fore tibi ꝓpitioreꝫ ex dilatiōe: nunꝗd hoſtēꝑitiſſimū ī arte tēptādi ſuꝑare putas. vn̄ Aug.Noli differre ī deo viuere. ſꝫ differ ī d̓o mori. Sexta concluſio eſt ꝙ ſicut diuerſe ſunt diuitie .ſ. tēporales et ſpirituales ſic ex eiſdē largiende ſunt diuerſe clemoſine. Nam ſunt quedam elemoſine corporales .ſ. ſemptem oꝑa miſericordie. Sunt etiā ſeptem ſpirituales .ſ. docere ignoranteꝫ: ꝯſulere dubitantem: cōſolaritriſtem: et corrigere peccantē: remitere offenſāei orare pro omnibus. Tales autem elemoſine pauperibꝰ ⁊ indigentibus largite merēturnobis vitam eternā. Quam nobis ꝯcedat ⁊cͣ. Feria. 5. poſt diē cineꝝ. Sermo d̓ euā. 4Um introiſſet ih̓s capharnaū. Mat..8. ẜm qd̓ dicit Gre. Oratio eſt aſcenſio mētis in deum a quo impetrare ſperamus id qd̓ deſideramꝰ. vnde licet appetibile creatū aliquā delectatiōe nr̄ꝫdeſiderium poſſit afficere: nō tn̄ ſatiare. Solūautē appetibile ꝯtinens in ſe eminenter omnēꝑfectionem ſimpliciter ⁊ omnis boni rationeꝫpoteſt noſtrū deſiderium adimplere. vnde iſteceturio ꝑtinēs ad ouē cēteſimā: quaꝫ pius paſtor humeris reuocauit: vidēs hͦ ſūmuꝫ appeſibile ꝑꝑ tēporis opportunitatē poſſe adipiſci

a deo obſtaculo tētus qd̓ ē pctm̄: nō ſegniter ꝓcraſtinādo.: qꝛ ẜꝫ Criſo. Petētis negligentiarep̄hendit̉: cum de dantis mīa nō dubitatur:mox ſaluatore appropīquāte ꝓ obſtaculi amotiōe acceſſit vt dicat̉. Cū āt ītroiſſet ⁊cͣ. vbi oēcurrūt nobis tres ꝯſideratōes. Priª ē deſaluatoris nr̄i manſuetudine nos p̄ueniētis:ibi. Cū aūt ītroiſſꝫ ⁊c̄. 2ª ē de hoīs īualitudīe ꝓ remedio ſupplicātis: ibi: Acceſſit ad eū. 3ª ē de remedij aptitudīe nos ſalubriter curātis: ibi: Dixit ih̓s cēturiōi. Pª ꝯſideraº.Rima ꝯfiderᵈ ⁊cͣ. circa quā ꝯſiderationē noͣ. ꝙ capharnaū īterp̄tat̉ ager pītguedīs: vel villa ꝯſolatiōis. Iō ſigͣtin naͣꝫ humanā ſeu cor humanū pīguedīe grevel doctrīe ſeu ꝟtutū ſaginādū. Poſtqͣꝫ ſaginationē d̓s ſpāliter delectat̉ in ea. Pꝫ qꝛ nonpōt ſpūale reciꝑe īcremētuꝫ ī puranaͣ. Iō d̓sgr̄a ſua dignat̉ ea p̄uęnire vt dicat̉. Cū āt ītroiſſet ⁊c. Et iō occurrūt nobis qͣtuor ꝯcl̓ones. Prima ꝯcl̓o ē: ⁊ eſt doctrīa btī Anſelmi inlib. de ſil̓ibꝰ dicētis. Qd̓ cor humanum ſil̓e ēmolēdino ſꝑ molēti. Qd̓ ꝗdē dn̄s ẜuo ſuo dedit: p̄cipiēs ei vt ſuā tm̄ annonā .ſ. frumētū: ordeū ⁊ auenā in eo molat. Cui immicat̉ ꝗdaꝫ: ꝗſi qn̄qꝫ illud vacuū inuenerit: aut arenā ibi ꝓijcit: q̄ illud diſſipat: aut picē q̄ ꝯglutinat. vn̄ẜuus ille: ſi molēdinū bene cuſtodierit: mūdaex eo farina exierit: ⁊ dn̄o ſuo ẜuit: ⁊ victū ſibiacꝗrit. Si ꝟo molēdinū iſtiꝰ violauerit: malaex eo farina ꝓcedit: q̄ dn̄o diſplicet: ⁊ ſibi victūnegligit. Hoc molendinū eſt cor humanū qd̓dedit d̓s vnicuiqꝫ vt ī eo molat tantū illos cōgitatus quos ip̄e ſuggerit: quos cogitatꝰ aliqn̄vt frumētū aīa replicat: tūc .ſ. cū in ꝯtēplationepoſita pure de eo cogitat. Aliqn̄ vt ordeū cū .ſ.de ꝟtute ī virtute: qͣſi ꝑ quoſdā labores aſcēdere meditatur. Aliqn̄ vt auenā: ⁊ hec cū hō intēdit ſua deſerere vitia. Hos itaqꝫ oēs d̓s vultvt corde molat: ⁊ ex eiſdē ſibi victū eternū acꝗrat. Huic cordi diabolus īſidiat̉ ip̄m replensmalis: quoꝝ aliud cor diſſipat vt ire ⁊ īuidie.Aliud ꝯglutinat vt luxurie. Si ꝟo diaboluscor hoīs ſic corrūꝑe ꝑmiſſus fuerit: mox vitiaꝑ ſēſus ꝓgrediūt̉ iux gn̄a cogitatiōuꝫ malaꝝ q̄d̓o diſplicet ⁊ ꝑ eas hō morte acꝗrit. Scd̓aꝯº ſeꝗtur ex iſto .ſ. ꝙ iſte ager .ſ. cor humanumē diligēter excollēdꝰ: vt dr̄. ꝓuer. 24. Diligēter exire agꝝ tuū. Et hͦ ſit tripl̓r. Pº: euellendo. 2º. amouēdo ſpīas mūdanaꝝ ſolicitudinū3º faiēdo clauſuras ꝑ obẜationē ꝗnqꝫ ſenſuū