Sermo

dum nunqͣꝫ ſatiatur. ¶ Tertium eſt negligentia porprie cure: nihil a deo diſſipat propriamꝯſiderationē: ſicut implicare in exterioribus.¶ Quartū eſt mēdaciuꝫ oris: ſimulatio mētis⁊ alteratio inhertiū. ¶ Quītuꝫ circūuentio ⁊deceptio. vnde ducunt ſimplices ad tabernamquibus inebriatis extorquet ab eis merces ꝓnt volunt. vnde pͥma theſ. 3º. Uidete nequisſuperegrediatur fratrem ſuum in negocio ⁊cͣ.¶ Sextum eſt periuriū vt credatur eis vt lucrentur. Eccl̓i. 23. Uir periurans replebituriniꝗtate. ¶ Septimū eſt diminutio in menſuriſ. Prouer. xj. Statera doloſa abhominatioeſt apud deū. Et pōdus equuꝫ voluntas eius.¶ Octauū eſt oppreſſio paupeꝝ qꝛ aggregādo frumentū faciūt chariſtiam: ⁊ ante meſſememunt ab indigentibus frumentū ꝓ paruo p̄cio. Et poſtea ad volūtateꝫ: eiſdē cariꝰ vendūt.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ theſaurizare ꝑ inordīatum modum negociādi .ſ. ꝑ vſurā eſt d̓o abhominabile: nec de tali dꝫ fieri elemoſina: ſꝫ integral̓r reſtitui. ¶ Ubi nota ꝙ due ſūt ſpēs vſure. Una eſt manifeſta. Alia palliata. Manifeſta eſt cū ꝗs tradit numerata vel pōderata: velmēſurata tali pacto: vt det̉ ſibi aliꝗd vltra ſortem. Quia regula eſt: vbicunqꝫ de ſorte intendit plus acciꝑe qͣꝫ ſit ſors: ⁊ hͦ expͥmit forma cōtractus eſt vſura. Uſura palliata hꝫ ſex ſpēs.¶ Priª accidit circa pignora ⁊ obſides: ⁊ hͦſit quīqꝫ modis. Primꝰ eſt cū aliꝗs hꝫ allodiū in pignore: vt fructus colligat vltra ſorteꝫScd̓s cū ꝗs pignoribus vtit̉. Tertius cuꝫaliꝗs facit equos comedere plus ſolito. Quartus cū hꝫ obſides de qͦꝝ expeſis viuit. Quītus cuꝫ dilationē dat ꝓ munere. ¶ Scd̓a ſpecies vſure palliate fit circa emptiōes ⁊ vēditiones: que fit tribus modis. Primo qn̄ emitpoſſeſſionē lōge minori p̄tio: tali ꝯditiōe. ꝙ vēditor poteſt eā redimere. Scd̓o qn̄ quis vēdit ad terminū maiori p̄tio qͣꝫ valeat in termīovel vſqꝫ ad terminuꝫ illū. Tertio qn̄ quis ante terminū emit ꝓ minori qͣꝫ valeat. ¶ Tertia ſpecies palliate vſure eſt cū aliꝗs vltra ſortēaccipit ſine pacto exp̄ſſo: ipſa ꝯſuetudine ſic tacite faciēte pactū: qd̓ eſt tegere palliatā maliciāſub noīe boītatis. ¶ Quarta ſpēs palliate vſure ē: cū ꝗs palliat vſurā noīe ſocietatꝭ volēs eēſocius in lucro ⁊ nō in dāno. Ille cui crediturpecunia dꝫ habere laborē ⁊ ꝑiculū anime ⁊ corporis: inſuper periculū pecunie ſolus. Idem ēde ouibus īmortalibus. ¶ Quinta ſpes vſu-

re palliate eſt cū quis palliat vſuram noīe peneꝯuentionalis: qd̓ lꝫ qn̄que poſſet fieri iuſte: qꝛiuſtum eſt negligētiā puniri alicuius: tn̄ qͣꝫtuꝫad multos vſura eſt: qꝛ in talibus nō attendūtvt ſibi ſoluat̉ citius: ſed vt ſoluatur amplius.¶ Sexta ſpecies palliate vſure eſt: cuꝫ palliat̉tranſlatiōe facta a re ad reꝫ. Et fit cum aliquisdiues pecuniā nō vult acciꝑe a pauꝑe: ſꝫ laborem. A ꝑſona ad ꝑſonam ſit tranſlatio: quādoamicū aliquē facit accōmodare. Sed ſuꝑ oīa ēmalicia excellētior .ſ. qn̄ accōmodauerat frumētuꝫ ſuꝑ certiſſimū dieꝫ quē obẜuare nō poſſꝫ ſihret ī granario frumētuꝫ: q̄ eſt magna iniꝗtasvult .n. eſſe certus in die illo in quo certus eēnō poteſt in ſeipſo. Acꝗſitis igitur modis p̄dictiſ: d̓ illis nō dꝫ fieri elemoſina: qꝛ ad reſtitutionē tenent̉. Et hͦ eſt qd̓ dic̄ Nolite theſaurizare: ꝑꝑ ſollicitudinē vob̓ in tra ꝑꝑ certitudineꝫ.¶ Quīta ꝯͣª eſt: ꝙ ſolū theſaurizandū eſt ī celo. Nam diuitie celeſtes ſunt durabiles. perpetue ⁊ ꝑfecte: ſatiant ⁊quietant. ¶ Primo ſuntdurabiles ⁊ perpetue: qꝛ amitti nō poſſunt ꝑꝑp̄ſeruationē bonitatis diuine. vnde dr̄. Iuſtoruꝫ aīe ⁊c̄. Et ideo dicit. Ubi nec erugo ⁊c̄.¶ Scd̓o ꝑfecte quietāt. Ratio eſt. Quia nullus appetitus pōt quietari ſimpl̓r donec ſit totaliter ſaciatus. Sed nullū bonuꝫ creatū total̓ꝭpoteſt ſaciare noſtꝝ appetitū: qꝛ tantuꝫ pōt appetere qͣꝫtum cogitare: igitur cor noſtꝝ ẜꝫ Augu. eſt inquietū ⁊c̄. Et ideo dr̄. Ubi .n. eſt theſaurus tuus ⁊c. ¶ Nota tn̄ ꝙ ad theſaurizationem celeſtiuꝫ diuitiaꝝ tria diſponūt: vt innuitur. pª. Thimo. 6. vbi dicitur. Precipe diuitibus non alta ſaꝑe: nec ſperare in incerto diuitiaꝝ: ſed in deo qui dat nobis abundanter oīaPer ea .n. que tibi dat̉: ꝑſuadet tibi de peccato exire. vnde Aug. Nihil .n. tuū vis malumhabere: tn̄ in teipſo bonitatē non curas. Quidte offendit vita tua: quā ſolaꝫ vis hr̄e malam;Inter oīa bona que habes: prepone te rebustuis: ⁊ noli te illis habere uiliorē. Nunꝗd qd̓plus diligis melius eſſe cupis; Cur ergo bonā morteꝫ cupis: ⁊ de bona vita nō curas? qꝛmorteꝫ pluſqͣꝫ vitaꝫ deſideras. vnde ẜm ꝯſiliūſapientiſ. Eccl̓i. 29. Pone theſauꝝ tuū in preceptis altiſſimi. ⁊ erubeſcas de vita tua mala.¶ Scd̓m ē vt ſit ſuſceptibilis diuitiaꝝ inſpirationū. vn̄ dic̄. Ut ſis diueſ in oꝑibꝰ. Nūquidbruto inſcipientio es? Nā auis cohibet ſe agranō ſi laqueū cernat: ⁊ tu non potes te ꝯtinere aibo voluptatꝭ momētanee timore mortis etne