XXXVIII
8 2
exequēduꝫ meritorias actōeſ. vn̄ dr̄. Tale corterra bona: inqͣꝫtuꝫ īplet oꝑa iuſtitie: q̄ eſt declinare a malo: ⁊ nihil omittere de agendis.Dicit̉ terra melior .ſ. q̄ implet mādata: ⁊ nihilagit de nō agendis .ſ. de ꝓhibitis. Pſal. Diuerte a malo: ⁊ fac bonuꝫ. Dicit̉ terra optimacui non tm̄ ſufficit implere mādata: ſed etiā ſuperaddit ꝯſilia. Sequit̉. Et fructū afferunt inpatientia: ſcientes ꝓfecto ꝙ ꝗ patiens non eſtmaloꝝ tꝑalium: ſuſtinebit damna eternorumvnde Gre. Terra bona fructū ꝑ patiētiaꝫ reddit: qꝛ nulla ſunt bona. q̄ iam agimus: ſi nonequanimiter ꝓximoꝝ mala toleramus.¶ Dn̄ica in. lª. Sermo. 38. de epiſtola.I līguis hominum loquar ⁊ angeloꝝs⁊c. 2ª. coꝝ. 13. Recte apoſtolus dicit caritateꝫ eē vinculum ꝑfectōis: qꝛ nō ſolūoēs virtutes vnit ⁊ diriguin finem debitū: ſed etiā immerito facit eas ꝑfectas: qꝛ ſine caritate ſunt īꝑfecte ī merendo:vt dicit Augꝰ. Attēde qͣꝫta eſt caritas: q̄ ſi deſit: fruſtra habent̉ cetera. Si aūt aſſit alicui: habentur oīa. Et ideo apl̓s ꝯſiderās excellentiācaritatis: eam nitit̉ ꝯmēdare: qͦ ad duo .ſ. quoad vtilitatē ⁊ diuturnitateꝫ. Et idco in hac epiſtola ſunt due ꝯſiderationes.Prima ꝯſideratio.Rima ꝯſideratio eſt de eiꝰ vtilitate:ccirca quam ſunt quatuor ꝯcl̓ones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt de diuerſa eiꝰ deſcriptione. In. 3º. ſententiaꝝ dicit̉: ꝙ caritaseſt dilectio: quā diligit̉ deus ꝓpter ſe: ⁊ ꝓximꝰꝓpter deum: vel in deo. In deo dicitur ꝑꝑ illos: qui iuſti ſunt: ꝗ manent in deo ꝑꝑ gratiā.Propter deum dicit̉: qͣꝫtuꝫ ad illos: ꝗ nondūiuſti ſunt: qꝛ ad hoc amandi ſunt: vt fiant iuſti⁊ ideo per gratiā maneat. ¶ Scd̓o Aug. dic̄ꝙ caritas eſt virtus: qua videri deum ꝑfruiqꝫeo deſideramus. Hec .n. deſcriptio eſt ẜm digniorem actum caritatis. ¶ Tertio in lib. deſpiritu ⁊ aīa dicit: ꝙ caritas eſt ꝯcordia mentium: ⁊ ſocietas electoꝝ: vita beata aīaꝝ ⁊ angelorum: qꝛ nec anime: nec angeli: niſi ꝓ caritateviuunt. ¶ Iteꝫ quarto dicit̉: ꝙ caritas eſt virtus: qua vnaqueqꝫ res ꝓ tanto habet̉: ꝓ qͣꝫtohabenda eſt. vnde caritas pōdus equum eſt:ſicut ſtatera doloſa eſt cupiditas.
¶ Sccunda concluſio eſt: ꝙ caritas ꝗn̄qꝫ habet effectus. Nam pͥmo depellit oēm torporēmeritorie actioniſ. Neſcit .n. ociari. vn̄ Gre.Amor dei nunqͣꝫ eſt ocioſus. Operat̉ .n. magna ſi eſt. Si aūt oꝑari renuit: amor non eſt.¶ Scd̓o gignit in nobis abundantia virtutūEt ideo dicit̉ mater virtutuꝫ. vnde Bernar.Bona mater caritas: que ſiue foueat īfirmosſiue exerceat ꝑfectos: ſiue arguat inꝗetos: aduerſis diuerſa exhibens: ſicut filios ſuos diligit vniuerſos. Cum te arguit: pura eſt. cū blāditur: ſimplex eſt. Solet pie ſeruire: ſine dolomulcere. Patienter nouit iraſci: humilitatemindignari. Licet leſa: lꝫ offenſa: ſi ꝯuerſus fueris ad illam: obuiabit tibi quaſi mater honorificata. Hec ille. ¶ Tertio qꝛ acceptas ⁊ gratas facit deo oēs alias virtutes. vnde Augꝰ.Que .n. alia virtutum inter fructus debuit tenere primatū: niſi caritas: ſine qua cetere virtutes nō reputabuntur eſſe virtutes: ⁊ ex quanaſcuntur vniuerſa bona; ¶ Quarto quia inſpūalibus aīam viuificat: quia ſine ea oīa ſuntmortua. Prima Ioh̓is. 3º. Qui non diligit:manet in morte: vbi glo. Sicut corpꝰ fine aīamortuum eſt: ſic aīa ſine caritate. Caritas eīmeſt calor vitalis: qua extincta: nihil ſpūalis viterelinꝗt̉. vn̄ ait Proſꝑ. Caritas eſt vita ꝟtutū⁊ mors vitioꝝ. Sic̄ .n. fluit cera a facie ignis:ſic ꝑeūt vitia a facie caritatꝭ. ¶ 5º oēs virtutūoꝑatōes ꝑficit. Col̓. 5. Suꝑ oīa āt caritatē habētes: q̄ eſt vinculū ꝑfectōis. vn̄ Amb̓r. Caritas oīa ligat: ne abeāt. Ligat .n. mēbra eccl̓iead inuice. ⁊ iō in hac ligatōe eſt ꝑfectio eccl̓ie¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ lꝫ caritas cauſet in nobiſplures affectus: eſt tn̄ fructuoſa in actionibusnoſtris: qꝛ locutōes: cogitationes: ⁊ oꝑatiōesnoſtras efficit fructuoſas. Hō .n. admodū bone arboris tria hꝫ inſe vtilia .ſ. flores cogitationum: fraudes ꝟꝟboꝝ: ⁊ fructꝰ opeꝝ. Oꝑationes bone ꝓhibēt odorē deuotionis in corde.Gen̄. 27. Ecce odor filij mei ⁊c. Bona ꝟbavmbrā ꝓtectōis ꝓximo. 2ª. mach̓. 15. Iudasarmauit ẜmonibꝰ opportuniſ. Bona oꝑa: ſecuritatē nobiſip̄is in pn̄ti ⁊ in futuro. vn̄ ⁊ infine mūdi ꝑcepturus eſt dn̄s illd̓ ꝓuerbi. vlti.Date illi de fructu manuū ſuaꝝ ⁊c. Et pͦ oſtēdit: ꝙ ſermo fructuoſus nō eſt ſine caritate. d.Si linguis hoīum loquar ⁊c̄. Lingue hoīumſunt p̄dicatores: ꝗ ſciunt inſtruere de fuga vitiorum: de penarum timore: ⁊ de hijs: q̄ ſpectant ad vitam actiuaꝫ. Scd̓a Thimothei. 4.
l 2