AARVI779

¶ Quarta ꝯcluſio eſt: ꝙ lꝫ plures in diuerſisſtatibus: diuerſimode diuerſis tꝑibus: ad huius vinee culturam: ⁊ ad laboris remunerationem ſint vocati: oībus tamen vnus datur vl̓debetur denarius. vnde dicit. Cuꝫ veniſſentergo qui circa vndecimā horam venerant: acceperunt ſingulos denarios .i. vitam eternā:que ẜm Aug. equalis erit oībus: nulli longior: nulli breuior: meritoꝝ tn̄ diuerſitatis fulgebunt. Alij magis: alij minus. Prīa coꝝ. Io.Stella differt a ſtella in claritate. Et xp̄ſ Ioh̓.I6. In domo patris mei ⁊c̄. Hic aūt denariꝰvnus eſt in ſe. multiplex autem propter accipientiū differētiaꝫ. ¶ Et nota ꝙ oībus ē vnusdenarius .ſ. retributio. Eadeꝫ oībus ꝑfectionis mēſura. Nā recta quedā ꝯſilia p̄cedūt recta deſideria ⁊ recta oꝑa. Qd̓ .n. ſine conſiliovolumus vel agimus ad culturā vinee nō pertinet: qͣꝫdiu .n. ſumus in via ⁊ in ſtadio currimus ⁊ in vinea laboramus. Plus ꝯſilio d̓ ꝑfectione attingimus: qͣꝫ affectu poſſumus īprimere: ⁊ in oꝑe explere. Quis .n. eſt qd̓ ſe debere vel decere cognoſcit: ꝑfecte amplectit̉ volūtatis ⁊ explet oꝑe? Multa .n. cognoſcimusq̄ faciēda ſunt: ⁊ nō ea ſtatim volumus. Multa etiā volumus que non facimus ⁊ facere poſſumus. Tunc in patria ꝗcqͣꝫ vnuſꝗſqꝫ deberevel docere cognoſcit: totū vult: totū implebit̉:nō erit plus in ꝯſilio qͣꝫ in deſiderio: nec in deſiderio qͣꝫ in operis exercitio Eadeꝫ ergo forma ꝑfectionis erit in ratiōe: que in voluntate:⁊ hec eſt iucunditas perfecta dei: quia ex nullaparte inuenitur inequalitas: ⁊ implebitur illd̓Apoc. 21. Longitudo altitudo eius .ſ. ciuitatiꝑ quam aīa ſignatur equalia ſunt .ſ. cogitatio:voluntas: ⁊ opus.Quartum principale.Irca4m pͥncipale: vbi ꝓponit̉ nobiſCpͥus ꝯductoꝝ murmuratio cuꝫ dicit.Ueniētes aut pͥmi. vbi ſūt. 2. ꝯº es.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſancti intra ſe d̓ magnitudine diuine clementie quodāmodo murmūrant: hoc eſt admirantur: videntes ꝙ d̓s tamcopioſe ⁊ ſupra merita electos ſuos remunerat: ⁊ citius ⁊ copioſius qn̄qꝫ tarde venientesqͣꝫ longo ſibi tꝑe ẜuientes: dum .ſ. illi ſanctosſuperant in caritatis magnitudine ⁊ feruore.Item iſta murmuratio pōt ſignare diuine patientie admirationē: dum ſancti vident ꝑuerſos in mundo iſto florere ⁊ in cunctis ꝓſperari: ⁊ ecōuerſo bonos ⁊ innocentes deprimi in

omnibus ⁊ tribulari. vnde Abacuch pͦ. Quare nō reſpicis ſuꝑ inique agētes ⁊ taces ꝯculcāte impio iuſtiore ſe? Unde dicit. Ueniētes ātprimi .i. pͥmo vocati. Arbitrati ſunt ꝙ plus eſſent accepturi: ſꝫ fruſtra vt dictū eſt: qꝛ acceperunt ⁊ ipſi ſingl̓os denarios iuxta conuentionem: ⁊ ideo murmurabant.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ cauſa huiꝰ murmurationis fuit: qꝛ ineqͣliter merētibus p̄ſtitit eandeꝫremunerationeꝫ. d. Hij nouiſſimi vna horafe. ⁊c̄. .ſ. in p̄mio. Qui portauimꝰ pondus diei⁊ eſtus. Largitio .n. ſeu diſpēſatio in preſenti⁊ gl̓ie ī futuro nō poteſt a nobis dijudicari: cur.ſ. vni pluſ: alteri minus largiat̉: ſꝫ eius ordīationi: qui pōderator eſt ſpirituum: ⁊ cui omnecor pꝫ: ⁊ voluntas loꝗtur: eſt penitus relīquēdum: ꝓpter hͦ: qꝛ primam gratiam nullus mereri poteſt de ꝯdigno. Gloriā vero poſſumꝰmereri ex ordinatiōe diuina: non tn̄ menſurat̉ẜm actum exteriorē qui ſoli deo quo ad eiꝰ valoreꝫ notus eſt: vnde pondus pōt ſignare legis mandatuꝫ: eſtus temptationū calores portamus .i. ſuccumbimus.Quintum principale.Irca quintū principale: vbi ꝓponit̉cnobis murmuratiōis iuſta rephēſiocū dr̄. At ille rn̄dēs. vbi ſt̓. 4. ꝯº es.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ d̓s murmurationē iniuſtaꝫ repͥmit ꝑ ſuaꝫ equitatē: ⁊ ex eo ꝙ nō infertiniuriaꝫ. Unde d̓s nō agit iuſtius cuꝫ vno qͣꝫcum alio ẜm Richar. in 4º ſuo. Sꝫ vna deiactio non pōi eſſe iuſtior alia: niſi aut ꝑ ꝯparationem ad voluntatē eius a qua egreditur: autꝑ ꝯparationē ad effectū ad quem terminatur.¶ Primoº deus non agit iuſtius cuꝫ vno qͣꝫcum alio: qꝛ vna ⁊ eadē eſt eius volūtas a quaegreditur oīs eius actio circa creaturaꝫ. Necẜomº. Naꝫ qͣꝫuis cuꝫ alio agat maiorem effectum iuſtitie qͣꝫ cū alio: tamē nō ſeꝗtur ꝙ actioeius circa vnū ſit iuſtior qͣꝫ circa aliū. Iuſtitiaeniꝫ in qͣdaꝫ equalitate ꝯſiſtit: ſiue ẜm quātitatem: ſiue ẜm ꝓportionē. Equalitas autē vtraqꝫ tanta ē in paruis qͣꝫta in magnis. Proportio enim quatuor ad duo eqͣlis eſt ꝓportio. viginti ad decē: vtraqꝫ .n. eſt dupla: Deuſ .n. inagēdo: cū quolibet ẜuat eqͣlitateꝫ ꝓportionis īdiuiſibili. Ad hoc aūt nos nō aſtringimur ꝓpter difficultateꝫ in nobis mediū attingendi:vt dicit ph̓us. 2. Eth. Et ideo qͣꝫuis iuſtiꝰ poſſumus agere cū vno qͣꝫ cuꝫ alio: plus ad punctale mediuꝫ appropinquando: non ſic poteſt